جشنوارهاي كه از چند وجه حتي از جشنواره فيلم فجر نيز اهميت بالاتري دارد، به طور مثال اين جشنواره علاوه بر بخش داخلي به هشت كشور جهان نيز برده ميشود و مردم ديگر كشورها از نزديك شاهد فيلمهاي حاضر در جشنواره مقاومت خواهند بود.
ايران اسلامي پرچمدار جهاني مقاومت در مقابل استعمار و استكبار است و در طول بيش از ۳۰ سال كه از انقلاب اسلامي ميگذرد فرهنگ مقاومت در برابر قدرتهاي استعماري جهان از كشور ما به جهان صادر شده است. امروز نيز نشانه روشن آن بيداري اسلامي است كه باعث سقوط چندين ديكتاتور وابسته به غرب شده است. جشنواره مقاومت ميتواند به عنوان پرچمدار گفتمان انقلاب اسلامي در جهان مطرح باشد و در تمامي كشورهاي مستقل و ضد استعماري جهان پذيرفته شود. اما اين موضوع در داخل كشور و در رسانههاي داخلي تا چه ميزان نشان داده شده و ميشود؟
نگاهي به صفحات فرهنگي و هنري روزنامهها، خبرگزاريها و سايتهاي خبري نشان دهنده عمق اختلاف در خصوص پرداختن به جشنواره فيلم مقاومت است. رسانههاي متعهد كه طبق معمول رسالت خبري خود را به انجام رسانده و پيرامون جشنواره بينالمللي فيلم مقاومت اقدام به انتشار اخبار، گفتوگوها و گزارشهاي مختلف ميكنند اما در نقطه روبهرو رسانههاي چپ يا همان طيف روشنفكري است.
اگر به صفحات فرهنگي اين روزنامهها بپردازيد گاهي اوقات براي يك اتفاق بسيار ساده مانند افتتاح يك نمايشگاه نقاشي در يك گالري كوچك آنچنان خبر و گزارش و گفتوگو منتشر ميكنند و به تحليلهاي گوناگون ميپردازند كه گويا مهمترين واقعه هنري جهان اتفاق افتاده است.
در صورتي كه شايد در كل مخاطبان آن نمايشگاه بيش از انگشتان يك دست نشود يا پررنگ كردن بعضي از فيلمها كه عملاً هيچكس رغبتي به ديدنشان ندارد و فقط به درد آرشيو شدن ميخورند. آنها به عمد چشم خود را روي جشنواره فيلم مقاومت بستهاند. اگر صرفاً كسي اخبار فرهنگي را از طريق آن رسانهها پيگيري كند شايد اصلاً متوجه برپايي جشنواره بينالمللي فيلم مقاومت نشود.
اين ناديده گرفتن در صورتي اتفاق ميافتد كه مهمترين رخداد فرهنگي و هنري كشورمان حداقل طي دو ماه آينده همين جشنواره است.
كار اين معدود رسانههاي مغرض بيشتر شبيه به شبكههاي خبري غربي است كه هرگاه اتفاق مثبتي در كشورمان رخ ميدهد يا آن را پوشش نميدهند يا سعي ميكنند با تحريف خبر از بيان واقعيت طفره بروند. به نظر ميرسد اين طيف محدود داخلي كه چشم خود را به سياستهاي ارسالي از آن سوي مرزها دوختهاند اگر بخواهند به اين روش غلط اطلاع رساني ادامه دهند و خود را از حالت رسانه خارج و به يك بولتن تبليغاتي تبديل كنند كه فقط اخبار منفي داخلي را پر رنگ ميكنند، در آينده نزديك همان چند خواننده و بازديد كنندهاي را كه دارند از دست خواهند داد.
جشنواره فيلم مقاومت آن قدر اتفاق بزرگي است كه نتوان آن را ناديده گرفت و اگر معدود روزنامهها و سايتهاي مغرض آن را نبينند بيشك بايد در بينايي شان شك كرد. به هر حال در مهر ماه و آبان اين جشنواره در كرمان برپا ميشود و بعد از آن به هشت كشور برده خواهد شد. اين رخداد هيچ گاه منتظر تأييد شبه روشنفكران داخلي نبوده و نيست اما ناديده گرفتنش ميتواند باقي مانده اعتبار روشنفكرها را در ميان مردم به زير سؤال ببرد.
