مدت مديدي است كه آتن، پايتخت باستاني يونان حال و روز خوشي ندارد و تعطيلي مغازهها و مراكز خيريه ديگر از اتفاقات عادي در اين شهر شده است. اين وضعيت ناشي از سياست رياضتي است كه از حدود سه سال پيش و در اواسط ۲۰۰۹، توسط دولت جورج پاپاندرئو شروع شد و پس از وي، دولت ائتلافي لوكاس پاپاديموس آن را ادامه ميدهد. ادامه اين سياست تشديد بيكاري و افزايش فقر را براي مردم يونان در پي داشته و كار به جايي رسيده كه شهرداري آتن شماره تلفن خاصي را اعلام كرده تا مردم نيازمند براي دريافت مواد غذايي و لباس با اين شماره تماس بگيرند. گويا در همان روز اول از اعلام اين شماره تلفن، ۴۲۰۰ خانوار تماس گرفته و نياز خود را اعلام كردهاند.
معلوم است كه مردم يونان از اجراي سياست رياضتي ناخشنودند اما اكنون و بعد از اين مدت، چنين به نظر ميرسد كه مقامات اروپايي نيز رضايتي از اجراي اين سياست توسط دولت يونان ندارند. آنتوان كلومباني، سخنگوي كميسيون اروپا روز دوشنبه ۲۳ جولاي اعلام كرد كه حداقل تا ماه سپتامبر امكان واريز مرحله دوم كمكهاي اقتصادي به يونان وجود ندارد و در اين مورد گفت: «تصميم در مورد واريز مرحله بعدي كمكها به يونان منوط به تكميل بررسيهاست. در ماههاي گذشته تأخيرات قابل توجهي نسبت به برنامه تعيين شده مشاهده شده است.»
اين سخن گواهي از نارضايتي مقامات اروپايي از اجراي سياست رياضتي توسط دولت يونان است و به اين دليل است كه آنان قصد دارند تا كمكهاي خود را به دولت يونان به تأخير بيندازند. فيدل هلمر، كارشناس مسائل اقتصادي، در مورد تعلل اروپا در ادامه كمك به يونان گفت: «يونان به تعهدات خود در برابر صندوق بينالمللي پول و اتحاديه اروپا عمل نكرده و حالا خواستار تعويق زمان بازپرداخت بدهيهاي خود شده و اين يعني ۴۰ تا ۵۰ ميليارد يورو هزينه بيشتر.» معلوم است كه نارضايتي مردم يونان و مقامات اروپايي از سياست رياضتي دولت يونان از يك جنس نيست بلكه هر كدام بنابر دليلي مخالف ديگري از اجراي اين سياست ناراضي است. مردم با اصل اجراي آن مخالف هستند و در مقابل اين، عدم رضايت مقامات اروپايي به دليل تعلل و كندي دولت يونان در اجراي آن است. اين سخن كلومباني گذشته از نارضايتي، لحني تهديدآميز به دولت يونان نسبت به تعلل در اجراي بستههاي رياضتي دارد. در واقع، اين تهديد نه از سوي كلومباني بلكه از سوي گروه سهگانه يا وامدهندگان اصلي به دولت يونان است كه ديگر چندان تمايلي به مشاركت در فرآيند كمك مالي به اين دولت ندارند و حاضر شدهاند تا يونان را به حال خود رها كنند. صندوق بينالمللي پول، (IMF)، بانك مركزي اروپا، (ECB)، و كميسيون اروپا گروه سهگانه را تشكيل ميدهند و كارشناسان اين گروه قصد دارند تا ماه سپتامبر چگونگي اجراي سياست رياضتي در يونان را بررسي كنند تا آنكه معلوم شود يونان توانسته اقدامات رياضتي وعده داده شده را به موقع انجام دهد يا نه.
به هر حال اين نكته روشن است كه در نيمه سپتامبر تصميم گروه سهگانه در مورد ادامه كمكهاي مالي يا بازنگري در ادامه آن مشخص خواهد شد. دولت يونان در ماه ژوئن تصميم گرفت در ازاي بستههاي رياضتي جديد وامي به ميزان ۳۱ ميليارد دلار براي ماه جولاي دريافت كند اما پس از انتخابات پارلماني، دولت جديد يونان حاضر نشد تا همه جزئيات مربوط به كاهش هزينهها را قبول كند. در واقع، دولت جديد از خاكستر شكستهاي دولت قبلي سر برآورده و از ابتدا هم معلوم بود كه نميتواند تمام تعهدات دولت قبلي را بپذيرد. از سوي ديگر، عدم پذيرش اين جزئيات برخلاف تعهدات قبلي دولت يونان بوده و روشن است كه گروه سهگانه تنها در صورت پايبندي دولت يونان به تعهدات قبلي حاضر خواهد شد كمكهاي خود به اين كشور را ادامه دهد. اين وضعيت باعث شده تا برخي از مقامات كشورهاي با نفوذ اروپايي حتي متقاعد به خروج يونان از منطقه يورو بشوند. يكي از اين افراد فيليپ روسلر، وزير اقتصاد آلمان است كه به تلويزيون شبكه يك آلمان (ARD)، از شك و ترديد خود نسبت به بقاي يونان در منطقه يورو گفته و به صراحت يونان را تهديد كرده كه اگر تمام شروط را اجرا نكند هيچ كمكي را دريافت نخواهد كرد. اين تهديد روسلر چيزي جديد نيست چراكه به غير از او ديگر مقامات اروپايي و از جمله آنگلا مركل، صدر اعظم آلمان و ولفگانگ شوايبل، وزير دارايي آلمان نيز يونان را با چنين گفتههايي تهديد كرده بودند. نكته قابل تأمل در سخن روسلر نظر او مبني بر خروج يونان از منطقه يورو است. تا پيش از اين، ماندن يونان در منطقه يورو مورد درخواست تمام مقامات اروپايي بود و در مقابل، اين حزب چپگراي سيريزا بود كه خروج يونان از منطقه يورو را مطرح ميكرد و از آن به عنوان سلاحي در برابر بستههاي رياضتي استفاده ميكرد. به نظر ميرسد كه وضعيت در حال حاضر تغيير كرده و حداقل افرادي همانند روسلر حاضر شدهاند تا به صورت جدي گزينه خروج يونان از منطقه يورو را در نظر بگيرند تا نه تنها سيريزا از آن استفاده سياسي نكند بلكه حتي راهي براي نجات اروپا از معضلي به نام يونان باز شود.
