آنها تمام تلاش خود را نيز كردند تا به لطايفالحيل مردم و مسئولان عراقي را به تهران بدبين كنند. با تمام اين احوال ما با يك ديپلماسي گام به گام توانستيم روابط بسيار محكمي با بغداد برقرار كنيم. اين اتفاق در طول يك دوره زماني چند ساله رخ داد. بديهي است اگر از همان ابتدا نوري مالكي روابط خود را با ايران از حد ميگذراند، غرب و رقيبان منطقهاي ما او را آرام نميگذاشتند.
كما اينكه هنوز عربستان و كشورهاي حاشيه خليج فارس، به اتهام نزديكي مالكي به تهران ميلياردها دلار صرف مخالفان او و حملات كور انتحاري در اين كشور ميكنند؛ عين اتفاقي كه دمشق نيز با آن روبهروست.
اكنون محمد مرسي در قاهره رسماً پيروز انتخاب شده است. او چند روز پيش اعلام كرده بود در صورت لزوم حتي حاضر به ديدار سفير اسرائيل نيز هست و به توافقنامههاي سابق كشورش احترام ميگذارد. در همان حال او تأكيد كرده بود همچنان مخالف ديدار با كاردار ايران در قاهره است. پيروزي مرسي در مصر يكي از دشوارترين آزمونها براي دستگاه ديپلماسي است.
از يك سو پس از سالها جدايي ميان ايران و مصر كه دو كشور مهم و مؤثر اسلامي در جهان هستند، بهترين فرصت براي تجديد روابط مهيا شده است و از سوي ديگر، هم غرب و هم ممالك عربي مخالف تهران، تلاش شديدي براي گسترش پديده ايرانهراسي در ميان مردم و مسئولان مصر دارند. با اين حساب ما از يك سو نبايد دولتمردان جديد در قاهره را براي گسترش فوري روابط در تنگنا بگذاريم و از اين راه به دشمنان خود در آن كشور فرصت دهيم تا هم آتيه اين روابط را تخريب كنند و هم محمد مرسي را در وضعيتي قرار دهند كه به ناچار عليه تهران رسماً موضعگيري كند.
چنان كه در عراق نيز تجربه شد، ما نخست بايد برادري خود را ثابت كنيم و پس از جلب اعتماد اكثريت مردم و مسئولان مصري، درصدد گسترش روابط و آشكار كردن مناسبات دوجانبه خويش باشيم. در غير آن، جايي در مصر فردا نخواهيم داشت. تصور كنيد محوري از ممالك ضد صهيونيستي و همسو با جريان مقاومت، نظير ايران، سوريه، عراق، مصر، لبنان و حتي كشورهايي چون تونس، ليبي يا حتي عمان در اين ميان، ميتواند ورق تمام معادلات موجود خاورميانه را به ضرر تلآويو، برگرداند. اين نكتهاي است كه براي رژيم صهيونيستي و متحدان غربي و عربي آن يك كابوس تمام عيار است.
نزديك شدن به مصريها بايد حساب شده و از سر برنامهريزي دقيق باشد؛ نه بايد آنسان ذوق زده شويم كه رئيسجمهورمان بگويد حاضر است به عنوان يك كارگر در كارخانجات مصر كارگري كند و نه چندان قاهره را به دشمنان واگذاريم تا نظير آنچه در كابل رخ داد، با تمام هزينهها عاقبت در اتحاد با دشمنان ايران، پيماننامه استراتژيك امضا كند. اكنون نوبت هنرنمايي مردان ديپلماسي ما فرا رسيده است تا بتوانند از اين فرصت تاريخي حداكثر بهره را براي نيل به آرمانهاي ايران اسلامي بردارند. انشاءالله
