اين بهانه دليل خوبي است براي هر چيزي، از آشپزي گرفته تا تفريح و ميهماني و سفر، مثل سفر به كن فرانسه، حتي ميتواند بهانه دليل خوبي باشد براي نوشتن يك يادداشت كه چرا در اين روز خيلي بازيگران، تهيه كنندگان و مديران سينماي ايران دسته جمعي به كن فرانسه رفتهاند.
اصولاً برگزاري يك جشنواره خارجي بهانه خيلي خوبي براي سفر است و چه زيباست سفري كه خرجش از جيب دولت باشد. واژه رايگان يا «FREE» جزو علاقهمنديهاي همه ماست و از هرچيزي كه عنوان مجاني را با خود يدك بكشد به اين راحتيها نميگذريم، مخصوصاً اگر سفري مجاني همراه با ديدار از فرانسه و شهر پاريس باشد، آن هم در حضور دوستان و همكاراني كه از قضا همه آنها هم مجاني به سفر آمدهاند.
اما از آنجايي كه قرار است كل مخارج سفر را دولت از جيب ملت پرداخت كند، بايد دليلي براي مأموريت (همان سفر است از نوع كاري كه در آن خيلي هم بيشتر به آدم خوش ميگذرد)وجود داشته باشد. به نظر شما چه دليلي ميتواند براي يك مأموريت خارجي وجود داشته باشد؟ اصولاً يك بازيگر يا تهيه كننده سينما چه وظيفهاي دارد كه به عنوان مأمور در سفري خارجي حاضر شود؟ در ضمن محل مأموريت كه مشخص شده در كن فرانسه است، به نظر شما وقتي در كن فرانسه، ايران به جز يك نماينده نصفه و نيمه (فيلم خانواده محترم) هيچ شركت كنندهاي ندارد و اگر عباس كيارستمي در آن حاضر است به عنوان فيلمسازي مستقل در جشنواره شركت كرده و فيلمش توسط يك كشور خارجي ساخته شده است، حضور چندين ايراني بيربط در جشنواره براي چيست؟
ميگويند پليس دو نفر از خوانندههاي زمان شاه را گرفته بود و با خود ميبرد كه غضنفر از راه رسيد و خودش را ميان دو نفر انداخت و گفت، آقاي پليس منو فلاني و فلاني رو كجا ميبريد؟ اين هم مثل داستان سفر رفتن دوستان ماست. وقتي قضيه سفر خارجي به ميان آمده است چند نفر غضنفر پيدا شدند و خودشان را وسط جمع انداختند، حالا هم احتمالاً در يكي از قهوهخانههاي پاريس دارند قليان دو سيب ميكشند و پول ملت را دود ميكنند.
خارج از همه اينها هيچ گاه ما از خودمان نپرسيده ايم كه چرا وقتي نام مأموريت خارج از كشور به ميان ميآيد، همه چمدان به دست حاضرند اما در زمان گزارش دهي و حسابرسي عملكرد مسئوليت پاسخگويي را به گردن اين و آن مياندازند. اينكه در اين سفر كارگردان و بازيگر دو فيلم توقيف شده را به عنوان سينما گران ايراني به كن فرستادهاند چه معنياي جز دلجويي از آنها دارد؟
آيا نظام جمهوري اسلامي بايد از هركسي كه كار خلافي كرد و سزاي عملش را ديد، دلجويي كند؟ اگر اين طور است ما هم اعتراف ميكنيم در دوران مدرسه به دليل ننوشتن تكاليفمان تنبيه شده ايم و حالا منتظر بليت سفر به فرانسه هستيم. ما كه تا به حال به خارج از كشور نرفتهايم، اما آنهايي كه از جيب خودشان هزينه سفري خارجي را متقبل شدهاند، به خوبي ميدانند كه فرستادن چندين نفر به فرانسه چه ميزان هزينه دارد، آيا اين پولها نميتواند در جايي بهتر و براي نتيجهاي بهتر صرف شود؟ آيا قرار است كل مشكلات سينماي ايران با يك سفر دستهجمعي تفريحي به خارج از كشور حل شود؟ وقتي تعداد زيادي از اهالي سينما هنوز محتاج دريافت حق بيمه و تأمين آتيه هستند، چرا بايد اين هزينههاي فانتزي انجام شود؟