
بارو و حصار شهر آثار بر جای مانده از دوران خلفای عباسی و مهمترین آثار اسلامی ری است که شامل یک رشته دیوارهای خشتی و سنگی است. داخل حصار بنایی به نام قلعه طبرک وجود داشته که به دستور طغرل سلجوقی منهدم شده و در بالای کوه نقشی از بهرام گور بود که بعدها در دوران قاجاریه صورت فتحعلیشاه را به جای آن تراشیدند.
این قلعه در حال حاضر تخریب شده و امروز، به دلیل وجود برج نقارهخانه بر فراز آن، به کوه نقارهخانه معروف است.
در بعضي كتب تاريخي در باره اين قلعه آمده است : « قلعه ای طبرک است در ری و دژی است بر فراز کوهی خرد نزدیک شهر ری بر جانب راست رونده به خراسان که از جانب چپ وی کوه بزرگ ری واقع است . این دژ بخرابه ری پیوسته است که آن را سلطان طغرل بن ارسلان بن طغرل بن محمد بن ملکشاه بن ارسلان بن داود بن سلجوق در سال ۵۸۸ ه . ق . خراب کرد . سبب خراب کردن این شهر آن بود که خوارزمشاه «تکش بن ایل ارسلان» چون به عراق آمد و بر ری استیلا یافت ، این دژ را نیز متصرف كرد و هنگام بازگشت به خوارزم «طمغاج» نامی را که یکی از امراء بود با دو هزار تن سوار خوارزمی بجای خود در آن دژ برقرار و آن دژ را بوسیله اموال و ذخائر نیک استوار ساخت (معجم البلدان چ مصر ج ۶ ص ۱۸)
بر اساس متون تاريخي در سال (۵۸۸ ه . ق .) طغرل از اسارت قزل ارسلان در یکی از قلاع محبوس بود آزاد شده است و لشکری گرد آورده و آهنگ ری مي كند ، «قتلغ اینانج ابن البهلوان» كه حاكم وقت ري بوده است از بیم طغرل فرار کرد از «خوارزمشاه» یاری و مدد مي طلبد ، طغرل به ری مي آيد و آنجا را تصرف مي كند و به محاصره «قلعه طبرک» مي پردازد كه در همينن اثناء امیر «طمغاج» مي ميرد ، و خوارزمیان دل شکسته از طغرل استدعا مي کنند که اجازه دهد اموال خویش را از دژ با خود بیرون ببرند و دژ را تسلیم کنند .
طغرل پس از این فتح و پیروزی ، امراء سپاه خود را احضار کرد و گفت : این دژ ماری دوسر را ماند که یک سر او در عراق و سر دیگرش به خراسان باشد . به هر طرف دهان باز کند اهل آنجا را خواهد بلعید و تصیمم من بر آن است که این دژ را ویران کنم. آنگاه فرمان داد اهالی ری آن جا را غارت کنند و سپس آن جا را با خاک یکسان کردند و تا مدت یک سال هر زمان که طغرل از آنجا می گذشت ، اگر کمترین اثر ونشانه ای از آن دژ می یافت می گفت این را نیز نابود كنيد.