مهر: ۲۹ آوریل به عنوان روز جهانی مصدومان شیمیایی نامگذاری شده تا جهانیان هیچگاه خاطرات دردناک و آثار به جامانده از بمباران شیمیایی کشورهای جنگ طلب را هیچگاه فراموش نکنند. در این میان همچنان در زراتخانههای آمریکا برای کشتار ۱۴ میلیارد انسان بمبهای شیمیایی ذخیره شده و سردمداران این کشور برخلاف تعهدات بین المللی اقدامی برای انهدام بمبها انجام ندادهاند.
حدود ۶ سالی است که روز ۲۹ آوریل به عنوان روز جهانی مصدومان شیمیایی نامگذاری شده است. روزی که باید دنیا به یاد آورد استفاده از سلاحهای کشتار جمعی چه اقدام غیرانسانی بوده و چه خسارتهای جبران ناپذیری به بار آورده است.
جنگافزارهای شیمیایی ابزارها یا موادی هستند که به وسیله آنها انسانها و یا موجودات زنده مورد هدف قرار میگیرند. بر اثر تماس مستقیم این مواد با هر قسمت از بدن جاندار، بدنشان آلوده شده و جاندار به انواع بیماریهای عمومی و یا انحصاری مبتلا میشود. این مواد میتوانند به صورت جامد، مایع و یا گاز استفاده شوند. به عبارت دیگر عوامل شیمیایی ترکیباتی هستند که در صورت کاربرد مؤثر علیه انسان، حیوان یا گیاه، منجر به مرگ یا بروز ضایعات قابل توجه دائمی یا موقتی در ساختار اندامی آنها میشود.
نخستین بار نام عوامل شیمیایی در جنگ جهانی اول شنیده شد. جنگی که تنها یک میلیون و ۵۰۰ هزار انسان بر اثر استفاده از بمبهای شیمیایی مصدوم شده و ۱۲۰ هزار نفر جان خود را از دست دادند. پس از آن در جنگ جهانی دوم از این نوع بمبها استفاده نشد ولی در جنگ ویتنام در سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۵ آمریکا، هزاران بمب شیمیایی دوکسین با نام عامل نارنجی بر سر شهروندان ویتنامی ریخت که در نتیجه آن ۲۵ درصد ویتنامی ها معلول و ۱۲ هزار زن ویتنامی نازا شدند.
بر اساس این گزارش، پس از این حادثه ایتالیایی ها و فرانسوی ها بر علیه مراکش از بمبهای شیمیایی استفاده کردند که ۵۰ هزار کشته و مجروح به همراه داشت. در این میان استفاده سلاحهای شیمیایی توسط مصر بر علیه یمن و شوروی سابق بر علیه افغانستان در تاریخ ثبت شده است. حتی انگلیس هم بر سرقبایل خود بمب شیمیایی ریخت.
ولی با این حال در فاصله دو جنگ جهانی به واسطه اثرات وحشتناک سلاحهای شیمیایی در جنگ جهانی اول، پروتکل ۱۹۲۵ ژنو منعقد شد. در این پروتکل بر ممنوعیت استفاده از گازهای سمی و خفه کننده در جنگها تاکید شده است.
سردار محمد باقر نیکخواه فرمانده "ش م ه " سپاه پاسداران در دوران دفاع مقدس می گوید: در کنوانسیون ۱۹۲۵ تنها ۴۰ کشور متعهد شدند تا از سلاحهای شیمیایی استفاده نکنند ولی در این پروتکل نامی از منع تولید و انبار کردن سلاحهای شیمیایی برده نشد تا اینکه در سالهای ۱۹۴۲ و ۱۹۷۷ تعداد ۶ پروتکل دیگر به این کنوانسیون اضافه شد و در سال ۱۹۹۳ در شهر پاریس با توافق ۱۰۸ کشور، نواقص برطرف و مصوب شد گروهی نظارتی بر اجرای پروتکلها تشکیل و ممنوعیت استفاده و انباشت و تولید سلاحهای شیمیایی لحاظ شود.
تنها ۳۰ درصد بمبها و تسلیحات شیمیایی جهان منهدم شده است
وی افزود: این سازمان مستقل به نام "OPCW " مخفف سازمان منع گسترش سلاحهای شیمیایی نامگذاری شد و کار خود را رسما از سال ۱۹۹۹ آغاز کرد. ولی در همان زمان آمریکا و شوروی سابق کارشکنی کردند و همین کارشکنی ها نشان می دهد که تنها ۳۰ درصد بمبهای شیمیایی جهان منهدم شده است.
به گفته وی، روسیه و آمریکا فعلا تنها تسلیحات قدیمی خود را منهدم می کنند و به نحوی ساخته اند که حتی بازرسان هم نمی توانند تشخیص دهند اینها بمب شیمیایی است یا نه؛ زیرا کاربردی دو گانه دارند یعنی به تنهایی بمب نیستند و باید با هم استفاده شوند.
۴۰۰ هزار نفر در جنگ تحمیلی از عوارض شیمیایی در امان نبودند
سردار نیکخواه می گوید: بمبهای موجود در آمریکا و روسیه قابلیت کشتار دو برابر انسانهای کره زمین را دارد. در این میان جمهوری اسلامی ایران را باید بزرگترین قربانی کاربرد سلاحهای شیمیایی دانست زیرا حدود ۱۰۰هزار نفر از نظامیان و غیرنظامیان ایرانی به واسطۀ حملات شیمیایی رژیم بعثی عراق شهید یا مجروح شدهاند و متأسفانه حدود ۴۰۰ هزار مجروح شیمیایی جنگ تحمیلی هنوز از آثار و عواقب کاربرد وحشیانۀ سلاحهای شیمیایی توسط رژیم سابق عراق رنج می برند و برخی از آنها بر اثر شدت جراحات، حتی پس از گذشت چندین سال از پایان جنگ تحمیلی به شهادت می رسند.
۲ میلیون قربانی سلاح شیمیایی در جهان
این فرمانده جنگ می گوید: بر اساس آخرین آمارهای جهانی تاکنون بمبهای شیمیایی ۵۰۰ هزار کشته و دو میلیون مصدوم شیمیایی برجای گذاشته است.
۵ کشوری که عضو کنوانسیون منع گسترش سلاحهای شیمیایی نیستند
اسعد اردلان کارشناس حقوقی و پژوهشگر سلاح های شیمیایی می گوید: تقریبا تا سال ۸۹ به جز ۷ دولت، همه کشورها عضو کنوانسیون بودند ولی عراق عضو نبود، اما بعدها به عنوان ناظر وارد شد و هم اکنون کشورهای آنگولا، کره شمالی، مصر، سومالی و سوریه عضو کنوانسیون نیستند.
وی از انبارهای مملو از بمبهای شیمیایی آمریکا خبر میدهد و معتقد است مدتی است آمریکا به بهانه هائی نظیر مشکلات بروکراتیک و مسائل زیست محیطی از انهدام کامل تسلیحات شیمیائی خود طفره می رود و قصد دارد که آنها را نگه دارد. آمریکا مدعی است که به دلیل بالا بودن میزان مواد شیمیایی زمان بیشتری برای از بین بردن اثرات سمی این مواد لازم است.
