ترسوها
به لطف تفكرات بينظير پرويز مظلومي استقلال همه ركوردهاي فوتبال ايران رو به نام خودش ثبت ميكنه. آبيها جلو الجزيره حرفي براي گفتن نداشتن الا مهدي رحمتي! همون دروازهبان ۳ ميلياردي كه كلي هم ادعا داره يه تنه دو گل به اماراتيها تقديم كرد. اماراتيها خودشون هم فكر نميكردن بتونن تو آزادي برنده بشن. همين شد كه تماشاگرا شعار دادن عليه پرويز:« مربي ترسو نميخوايم، نميخوايم.» اتفاقاً فتحاللهزاده هم نميخواد و هر چي شما بيشتر شعار بدين كار حاجي براي پس زدن مظلومي راحتتره. البته شعارهاي شما بيتأثير هم نبوده و مظلومي به خاطر ترسو بودنش چند ميليون جريمه شد.

راه باز و جاده دراز
اصولاً تو باخت تيم همه بازيكنا مقصرن. البته به اضافه كادر فني ولي خب فوتبال حرفهاي ايران از اين قانون مستثناست. تو ايران فقط مربي هو ميشه و بازيكنا همچنان طلبكارانه رفتار ميكنن. به عنوان مثال بازيكناي استقلال، بعد باخت به الجزيره محض رضاي خدا عذرخواهي كه نكردن هيچ، تازه حنيف عمرانزاده كلي هم طلبكار شده از همه:«اگه قراره پول نگيريم و فحش بخوريم ميرم شمال و به كاسبي خودم ميرسم!» بفرماييد. اتفاقاً وقت خوبيه و جادهها خلوته. كسي التماس نكرده كه اينجوري منت ميذاري سر همه. حالا مثلاً تا الان چه گلي به سر استقلال زدي؟!

رابطه يا ضابطه؟
گاهي اوقات با رابطه ميشه سرمربي تيم ملي شد. خيلي سخت نيست اگه با بالاييها بپري يه شبه ره صد ساله رو ميري و بدون هيچ سابقه درخشاني ميشي سرمربي! عليرضا منصوريان واسه اميدها كه كاري نكرد. حذف شدن. ماهها بيكار بود تا اينكه دري به تخته خورد يه تيم ديگه واسهاش جور كردن به اسم تيم ملي زير ۲۲ سال (تيم ب). ميگن كرش واسه اومدن علي منصور خيلي اصرار داشته اما تا جايي كه ما ميدونيم مرد پرتغالي به مربياي بزرگ اعتقاد داره نه به كسي كه معلوم نيست چه جوري سرمربي شده.