اين حضور پرشور كه با شور و شوق و شعف مردم تهران و نمازگزاران همراه بود، بار ديگر نماز جمعههاي تاريخي سالهاي اول انقلاب را زنده كرد و از آن مهمتر، صلابت و استواري و استحكام فرمايشات دشمنشكن بنيانگذار انقلاب اسلامي ايران، حضرت امام خميني(ره) بار ديگر تداعي شد و اين تجلي امام گونه رهبر مجاهد لرزه بر هيبت لرزان دشمن انداخت. خطبههايي كه سراسر شور و حال و حلاوت بود در كام فرزندان انقلاب؛ خطبهها غرّا و بياناتي شيوا كه تنها از زبان رهبر فرزانه انقلاب اسلامي و سخنسرايي كه بر ستيغ سخن تكيه زده است انتظار گفتن ميرفت. طراوت و تازگي، استحكام و استواري، بلاغت و شيوايي، پختگي و پرداخت مناسب سطرها و جملههاي اين خطبه پارسي و تازي را به اوج رساند و دقايقي بعد پيام روشن آن به سراسر جهان مخابره شد. نبايد ترديد كرد كه رهبر فرزانه انقلاب با تكيه بر دانش وافر، سخنداني و سخنسنجي و آگاهي از اسباب و لوازم سخنراني و توكل و ايمان به قدرت لايزال الهي همواره در برابر قدرتنماييهاي دشمن و پيامهاي تهديد نظامي و تحديد اقتصادي، چنان مواضع دشمنشكني را در پيش گرفتهاند كه دشمن را عاجز و ناتوان ساخته و در موضع انفعال قرار داده است.
اين هيبت و عظمت به بركت ولايت عشق و عشق به ولايت است.