کیانوش عیاری ازآن دسته فیلمسازانی است که مسائل انسانی برایش ازخود فیلمسازی بااهمیتتراست، شاهد مثال آن هم نه گفتههای او که ساخته هایش درسینمای ایران است. آبادانیها را هنوزهم خیلی ازمنتقدان، بهترین فیلم اجتماعی با هدف اصلاح میدانند.
عیاری که مراسم بزرگداشتاش عصرچهارشنبه درخانه سلامت عباس آباد برگزارشد، سینماگری است که این عرصه را با سوپر8 شروع کرد وازهمان دوران هم سعی در طرح مسائل انسانی با این ابزارهنری داشت؛ «من از دوران آغاز فیلمسازی که آماتور بودم با دوربین سوپر 8 کار کردم اما در همان آغاز راه دوست داشتم در آثارم به مسائل انسانی بپردازم و سعی کردم این راه را در تمام آثارم ادامه دهم.»
بزرگداشت او بنا براعلام برگزارکنندگان، نخستین آیین گرامیداشت فیلمسازان سلامتمحور دراین خانه است که احتمالاً درآینده ادامه خواهد یافت.
بنابرگزارش فارس ازاین مراسم، بیژن عموئیان، مدیر اداره سلامت منطقه هفت شهرداری تهران برادامه این برنامهها تأکید کرده و گفته است : طرح سینما سلامت از سال گذشته کلید خورده و ما مصمم هستیم تا نشستهای این طرح را بیوقفه و منظم برگزار کنیم.
ازجمله فیلمهای عیاری که موضوعی انسانی دارد وبه یک مسئله اجتماعی میپردازد، بودن ونبودن است؛ فیلمی درباره معضلات اهدای عضو، برای طرح مشکلات گیرنده و مسائل عاطفی خانواده واطرافیان دهنده عضو. بیحاشیه بودن وکارکردن جدی درعین حفظ سکوت ودورازجنجال، ازخصیصههای کیانوش عیاری است؛ سینماگری که تواضع وتوانایی را توأمان دارد، بنا براین برگزاری مراسم بزرگداشت برای او به منزله بزرگداشت برای سینمای سالم درکشوراست.
فیلمی مطابق استانداردهای پزشکی
در ادامه مراسم خانه عباسآباد، کیانوش عیاری و شهرام خرازیها روی سن آمدند و شهرام خرازیها در باره آثار عیاری اظهار داشت: قصه فیلم «بودن یا نبودن» درباره پیوند اعضاست اما این فقط ظاهر قضیه است چراکه پیوند اعضا در این فیلم بهانهای است برای به تصویر کشیدن تقابل و ارتباط انسانها با یکدیگر در موقعیتهای دشوار زندگی.
وی در ادامه تأکید کرد: کیانوش عیاری یکی از نخستین کسانی بود که با فیلم «بودن یا نبودن» موضوع پیوند اعضای را مطابق با اصول دانش پزشکی در سینمای ایران مطرح کرد.
«بیدارشوآرزو» فیلم دیگری ازعیاری است که آسیبهای اجتماعی پس از زلزله بم را تصویر میکند. خرازیها دراین باره هم میگوید: احتمالاً تلخی حاکم بر فیلم و نگاه عریان عیاری به روابط غیرمتعارف بازماندگان زلزله مانع از نمایش عمومی فیلم تا کنون شده است در حالی که فیلمساز با اتخاذ نگاهی بیطرف فقط واقعیت را بیان کرده است؛ واقعیتی که خاص کشور ما نیست کما اینکه هم اکنون در ژاپن زلزله زده میتوان واقعیتهای مطروحه در فیلم «بیدار شو آرزو» را به چشم دید.
برخی ازآثاراین فیلمساز دچارتوقیف شدهاند که به گفته سازندهاش چیزی برای توقیف نداشته است اما توقیف شدهاند؛ فیلمهایی که به گفته خودش «حرفهایی دارد که اگر در اصلاحیه حذف شود، دیگر آن فیلم من نیست.»
این کارگردان درباره آخرین ساختهاش که هنوز ازفرصت اکران بهره مند نشده است، هم گفت: سه ماه درگیر «بیدار شو آرزو» بودم در صورتی که مردم در زلزله بم 80 درصد خانوادههایشان را از دست داده بودند و وظیفه خود دانستم دوربین به دست بگیرم و بخشی از رنج این سرزمین را نشان مردم دهم اما فیلم اکران نشد و سه ماه زحمت من نیز به باد رفت.
بیداری آرزو
به نظرمی رسد براساس خبرهایی ازبنیاد فارابی، فیلم سینمایی «بیدار شو آرزو» به این بنیاد واگذار شده و قرار است به زودی با اعمال اصلاحاتی بر پرده سینما بنشیند.
در خلاصه داستان این فیلم آمده است: دقایقی بعد از وقوع زلزله، آموزگار جوان روستایی در حاشیه شهر بم، پس از بیرون آمدن از زیر آوار پی میبرد که همکارش جان سپرده است، او به سوی شهر راه میافتد تا برای اهالی کمک بیاورد، اما با رسیدن به شهر ناباورانه درمییابد که فاجعه اصلی در آنجا روی داده و از هر گوشه و کناری فریاد شیون و زاری و درخواست کمک بلند است؛ وی در بیمارستان ویران و پر از مجروح و کشته به روحانیای برمیخورد و به توصیه و راهنمایی او به گورستان شهر رفته و به کار غسل دادن زنها و دفن آنها میپردازد. مردی زندانی که در اثر ویرانی زندان خود را به شهر رسانده، برای غسل دادن زن، مادر و فرزندش «آرزو» از او کمک میخواهد.
