ابراهیم حاتمیکیا گفت: هویتمان هنوز از جبهه سرچشمه میگیرد. همهچیز رو از درون نظام بروز میدم، مخاطبین هم این را فهمیدند که در درون نظام حرف میزنم. اوپوزیسیون نبودم، پوزیسیون هم بهمعنی رایج نبودم، حرفم را میزنم.
نسیم آنلاین:
ابراهیم حاتمیکیا درباره فیلم "جدایی نادر از سیمین " گفت: نباید در فیلممان نشان دهیم که هیچ امیدی نیست و همه دروغ میگویند و در آخر نتیجهگیری کنیم که باید برویم آنسوی آب.
ابراهیم حاتمیکیا در برنامه راز در نقد غیرمستقیمی درباره فیلم "جدایی نادر از سیمین " اظهار داشت: باید در فیلم امید داده شود. من نمیبخشم خودم راکه در فیلمم مخاطب را ناامید کنم. این کار خیلی بیانصافی و بیاخلاقی است. خفقانی که هنرمند با هنرش ایجاد میکند، صد برابر بدتر از خفقان سیاسی است. نباید در فیلممان بگوییم که همه از روی جبر دروغ میگویند و تقصیر خودمان نیست. متأسفم که به چنین شرایط هنری رسیدهایم.
سایت جهان
ابراهیم حاتمیکیا در برنامه راز درباره فیلم گزارش یک جشن، آخرین ساخته سینمایی خود و در ادامه درباره شرایط فعلی فرهنگی و اجتماعی کشور با نادر طالبزاده به گفتوگو نشست.
به گزارش جهان، حاتمیکیا صحبت های خود را با دفاع از خود برابر انتقادها درباره فیلم جدیدش شروع کرد و یادآور شد که در اکثر فیلم هایی که ساخته، انتقادهایی از نوع فعلی را تجربه کرده است. در ادامه گفتوگوی حاتمیکیا و طالبزاده مطالبی درباره شرایط فرهنگی و اجتماعی کشور رد و بدل شد که بخشهایی از صحبت های حاتمیکیا به شرح زیر بود:
- چه دوست چه دشمن چه خیرخواهم همه توجه دارند که چه می سازم. و به شدت زیر ذرهبینم.
- همیشه ورود به حوزه هایی داشتم که در آن تنش وجود داشت.
- این جمله که حاتمیکیا از دور خارج شده است، همیشه با من از کرخه تا راین بوده.
- سایتی نفاق من را مشخص کرده و نوشته حاتمیکیا از اول نفوذی بوده و این نمونهای از برخوردها با من بود که همیشه تکرار شده.
- شرایطی که در یکی دو سال اخیر در جامعه بود، مگر می شود پنهانش کرد؟ خوب من دارم به زبان خودم توضیح میدم. زبان من که زبان رسمی نیست.
- هنوز هم با سابقه فیلمسازی که دارم، اگر بخواهم فیلمی بسازم که پلیس داشته باشد باید قاچاقی عمل کنم.
- سر فیلم کرخه تا راین از طرف جانبازها پانصد صفحه نامه گذاشتند جلوی آقای خامنهای که این فیلم آبروی ما رو برده.
- یتیم حوزه فرهنگی هستیم، کسی را نداریم.
- متعلق به هیچ رنگ و حزبی نیستم، نه الآن و نه در گذشته، نه اون موقع کولی دادم به چپ و راست و بقیه و نه الآن به کسی کولی میدم.
- وقتی به رنگ ارغوان رو می ساختم، تمام گروه دور من فکر می کردند من مامور وزارت اطلاعاتم!
- همهچیز رو از درون نظام بروز میدم، و البته از درون گفتن همیشه نکته های خودش رو داره. و مخاطبین هم این رو فهمیدند که دارم در درون نظام حرف میزنم. اوپوزیسیون نبودم، پوزیسیون هم به معنی رایج نبودم، حرفم رو میزنم و فکر میکنم مردم هم این رابطه رو فهمیدند.
- درباره حوادث بحرین غصه دارم، در این مورد اتحاد شومی علیه بحرین انجام شده.
- وقتی جوانها رو مقابل هم میبینم، گریهام میگیرد. ایکاش تحمل جوری بود که میتوانستیم وارد این بحثها بشیم.
- در حوزه فرهنگی افراد فرهنگی باید تعیین کننده باشند. و در حوزه امنیتی و نظامی افراد متخصص، جاهای هممون باید تعیین بشه.
- نمیبخشم خودم رو اگر فیلمی بسازم که ناامیدکننده باشه. خیلی بیانصافی و بیاخلاقی یک فیلمسازه که خفقان ایجاد بکنه و این خفقان خیلی بدتر از خفقان سیاسی در کشوره که بخواد القا کنه که هیچ امیدی به هیچ کس نیست، چه به فرزندمون و چه بزرگمون، همه چیز را دروغ میگیم. و بعد نتیجه بگیریم که بلند شیم بریم اونور آب!
- فیلم گزارش یک جشن رو جریان رادیکال سیاسی با همون شدتی میکوبه که اپوزیسیون داره انجام میده. و عجب که این دو چرا یکی شدند در لحنشون؟! و بزنند و اصلا من از هردوی این زدنها دلم نمیگیره، من غصهام کشورمه که این کشور مال ماست، این نظام باید تحلیل و اصلاح بشه، و اصلاحات میخوایم، همه هم می دونیم که باید این اتفاق بیفته ولی با زبان های مختلف بیان می کنیم.
- تلاشم بر اینه که یه گوشه ای از این کشور رو بتونم مشکلاتش رو باز کنم. و زمینه ای فراهم کنم که نگاه به اون مشکل بشه.
- چه کنم که فضا فضایی شده که حرف زدن از چمران بوی نا میده؟! و چقدر سخت میشه فیلمسازی از جبهه. والّا این هویتمون هنوز از اونجا سرچشمه میگیره. و انرژی گرفتیم و کار کردیم اما نه برای اینکه نوندونی بشه برای عده ای!
سایت آفتاب
حاتمیکیا معتقد است که وارد آتش نشدن در مرام او نیست و از زمان ساخت «از کرخه تا راین» تا همین امروز به خاطر همین روحیه مدام تحت فشار بوده است.
فرازهایی از صحبتهای حاتمیکیا به شرح است:
- چه دوست چه دشمن چه خیرخواهم همه توجه دارند که چه میسازم. و به شدت زیر ذرهبینم.
- همیشه ورود به حوزههایی داشتم که در آن تنش وجود داشت.
”سر فیلم کرخه تا راین از طرف جانبازها پانصد صفحه نامه گذاشتند جلوی آقای خامنهای که این فیلم آبروی ما رو برده“.
- این جمله که حاتمیکیا از دور خارج شده است، همیشه با من از کرخه تا راین بوده.
- سایتی نفاق من را مشخص کرده و نوشته حاتمیکیا از اول نفوذی بوده و این نمونهای از برخوردها با من بود که همیشه تکرار شده.
- شرایطی که در یکی دو سال اخیر در جامعه بود، مگر میشود پنهانش کرد؟ خوب من دارم به زبان خودم توضیح میدم. زبان من که زبان رسمی نیست.
- هنوز هم با سابقه فیلمسازی که دارم، اگر بخواهم فیلمی بسازم که پلیس داشته باشد باید قاچاقی عمل کنم.
- سر فیلم کرخه تا راین از طرف جانبازها پانصد صفحه نامه گذاشتند جلوی آقای خامنهای که این فیلم آبروی ما رو برده.
- یتیم حوزه فرهنگی هستیم، کسی را نداریم.
- متعلق به هیچ رنگ و حزبی نیستم، نه الآن و نه در گذشته، نه اون موقع کولی دادم به چپ و راست و بقیه و نه الآن به کسی کولی میدم.
” هنوز هم با سابقه فیلمسازی که دارم، اگر بخواهم فیلمی بسازم که پلیس داشته باشد باید قاچاقی عمل کنم“.
- وقتی به رنگ ارغوان رو میساختم تمام گروه دور من فکر میکردند من مامور وزارت اطلاعاتم!
- همهچیز رو از درون نظام بروز میدم، و البته از درون گفتن همیشه نکتههای خودش رو داره. و مخاطبین هم این رو فهمیدند که دارم در درون نظام حرف میزنم. اوپوزیسیون نبودم، پوزیسیون هم به معنی رایج نبودم، حرفم رو میزنم و فکر میکنم مردم هم این رابطه رو فهمیدند.
- درباره حوادث بحرین غصه دارم، در این مورد اتحاد شومی علیه بحرین انجام شده.
- وقتی جوانها رو مقابل هم میبینم، گریهام میگیرد. ای کاش تحمل جوری بود که میتوانستیم وارد این بحثها بشیم.
- در حوزه فرهنگی افراد فرهنگی باید تعیین کننده باشند. و در حوزه امنیتی و نظامی افراد متخصص، جاهای هممون باید تعیین بشه.
”من غصهام کشورمه که این کشور مال ماست، این نظام باید تحلیل و اصلاح بشه، و اصلاحات میخوایم، همه هم می دونیم که باید این اتفاق بیفته ولی با زبان های مختلف بیان میکنیم“.
- نمیبخشم خودم رو اگر فیلمی بسازم که ناامیدکننده باشه. خیلی بیانصافی و بیاخلاقی یک فیلمسازه که خفقان ایجاد بکنه و این خفقان خیلی بدتر از خفقان سیاسی در کشوره که بخواد القا کنه که هیچ امیدی به هیچکس نیست، چه به فرزندمون و چه بزرگمون، همه چیز را دروغ میگیم. و بعد نتیجه بگیریم که بلند شیم بریم اونور آب!
- فیلم گزارش یک جشن رو جریان رادیکال سیاسی با همون شدتی میکوبه که اپوزیسیون داره انجام میده. و عجب که این دو چرا یکی شدند در لحنشون؟! و بزنند و اصلا من از هردوی این زدنها دلم نمیگیره، من غصهام کشورمه که این کشور مال ماست، این نظام باید تحلیل و اصلاح بشه، و اصلاحات میخوایم، همه هم میدونیم که باید این اتفاق بیفته ولی با زبانهای مختلف بیان میکنیم.
- تلاشم بر اینه که یه گوشهای از این کشور رو بتونم مشکلاتش رو باز کنم. و زمینهای فراهم کنم که نگاه به اون مشکل بشه.
- چه کنم که فضا فضایی شده که حرف زدن از چمران بوی نا میده؟! و چقدر سخت میشه فیلمسازی از جبهه. والّا این هویتمون هنوز از اونجا سرچشمه میگیره. و انرژی گرفتیم و کار کردیم اما نه برای اینکه نوندونی بشه برای عدهای!
سایت الف
حاتمیکیا: به من منافق و نفوذی میگویند
ابراهیم حاتمیکیا در برنامه راز درباره فیلم گزارش یک جشن، آخرین ساخته سینمایی خود و در ادامه درباره شرایط فعلی فرهنگی و اجتماعی کشور با نادر طالبزاده به گفتوگو نشست.
به گزارش "الف "، حاتمیکیا صحبت های خود را با دفاع از خود برابر انتقادها درباره فیلم جدیدش شروع کرد و یادآور شد که در اکثر فیلمهایی که ساخته، انتقادهایی از نوع فعلی را تجربه کرده است. در ادامه گفتوگوی حاتمی کیا و طالبزاده مطالبی درباره شرایط فرهنگی و اجتماعی کشور رد و بدل شد که فرازهایی از صحبت های حاتمیکیا به شرح زیر بود:
- چه دوست چه دشمن چه خیرخواهم همه توجه دارند که چه می سازم. و به شدت زیر ذرهبینم.
- همیشه ورود به حوزه هایی داشتم که در آن تنش وجود داشت.
- این جمله که حاتمیکیا از دور خارج شده است، همیشه با من از کرخه تا راین بوده.
- سایتی نفاق من را مشخص کرده و نوشته حاتمیکیا از اول نفوذی بوده و این نمونه ای از برخوردها با من بود که همیشه تکرار شده.
- شرایطی که در یکی دو سال اخیر در جامعه بود، مگر می شود پنهانش کرد؟ خوب، من دارم به زبان خودم توضیح میدم. زبان من که زبان رسمی نیست.
- هنوز هم با سابقه فیلمسازی که دارم، اگر بخواهد فیلمی بسازم که پلیس داشته باشد باید قاچاقی عمل کنم.
- سر فیلم کرخه تا راین از طرف جانبازها پانصد صفحه نامه گذاشتند جلوی آقای خامنهای که این فیلم آبروی ما رو برده.
- یتیم حوزه فرهنگی هستیم، کسی را نداریم.
- متعلق به هیچ رنگ و حزبی نیستم، نه الآن و نه در گذشته، نه اون موقع کولی دادم به چپ و راست و بقیه و نه الآن به کسی کولی میدم.
- وقتی به رنگ ارغوان رو می ساختم، تمام گروه دور من فکر می کردند من مامور وزارت اطلاعاتم!
- همهچیز رو از درون نظام بروز میدم، و البته از درون گفتن همیشه نکته های خودش رو داره. و مخاطبین هم این رو فهمیدند که دارم در درون نظام حرف میزنم. اوپوزیسیون نبودم، پوزیسیون هم به معنی رایج نبودم، حرفم رو میزنم و فکر میکنم مردم هم این رابطه رو فهمیدند.
- درباره حوادث بحرین غصه دارم، در این مورد اتحاد شومی علیه بحرین انجام شده.
- وقتی جوانها رو مقابل هم میبینم، گریهام میگیرد. ایکاش تحمل جوری بود که میتوانستیم وارد این بحثها بشیم.
- در حوزه فرهنگی افراد فرهنگی باید تعیینکننده باشند. و در حوزه امنیتی و نظامی افراد متخصص، جاهای هممون باید تعیین بشه.
- نمیبخشم خودم رو اگر فیلمی بسازم که ناامیدکننده باشه. خیلی بیانصافی و بیاخلاقی یک فیلمسازه که خفقان ایجاد بکنه و این خفقان خیلی بدتر از خفقان سیاسی در کشوره که بخواد القا کنه که هیچ امیدی به هیچ کس نیست، چه به فرزندمون و چه بزرگمون، همه چیز را دروغ میگیم. و بعد نتیجه بگیریم که بلند شیم بریم اونور آب!
- فیلم گزارش یک جشن رو جریان رادیکال سیاسی با همون شدتی میکوبه که اپوزیسیون داره انجام میده. و عجب که این دو چرا یکی شدند در لحنشون؟! و بزنند و اصلا من از هردوی این زدنها دلم نمیگیره، من غصهام کشورمه که این کشور مال ماست، این نظام باید تحلیل و اصلاح بشه، و اصلاحات میخوایم، همه هم می دونیم که باید این اتفاق بیفته ولی با زبان های مختلف بیان می کنیم.
- تلاشم بر اینه که یه گوشه ای از این کشور رو بتونم مشکلاتش رو باز کنم. و زمینه ای فراهم کنم که نگاه به اون مشکل بشه.
- چه کنم که فضا فضایی شده که حرفزدن از چمران بوی نا میده؟! و چقدر سخت میشه فیلمسازی از جبهه. والّا این هویتمون هنوز از اونجا سرچشمه میگیره. و انرژی گرفتیم و کار کردیم اما نه برای اینکه نوندونی بشه برای عدهای!
شبکه ایران
حاتمیکیا: افتخارم این است که در چارچوب نظام اسلامی کار میکنم
من همواره از ابزاری که دارم، در جهت حفظ نظامی استفاده کردهام که اسباب رشد مرا فراهم آورده است و افتخارم این است که در چارچوب نظام اسلامی کار میکنم.
شبکه ایران: ابراهیم حاتمیکیا کارگردان توانمند ایرانی به تازگی در برنامه «راز» حاضر شده و در برابر نادر طالبزاده به بیان پاره ای از درددلهای سینمایی خود پرداخت. بخشهایی از گفته های حاتمیکیا در این برنامه را در ادامه می خوانید:
با زمان پیش میروم
همواره سعی میکنم با زمان پیش روم و در طی این مسیر مشکلات بسیاری را هم متحمل شده ام. راستش را بخواهید این روزها پرداختن به بچه های جنگ کار دشواری شده است. آدمی را داشته ایم که زمانی فیلم جنگی می ساخته اما این روزها به سینمای سطحی رسیده اما من آدمی نبوده ام که بخواهم خیلی زود از آرمانهایم دست بکشم.
علاقه به بچههای جنگ
علاقه زیادی به فیلمسازی درباره بچه های جنگ داشته ام و اصلا آرزویم پرداختن به زندگی رزمندگانی مانند شهید چمران است اما متاسفانه فیلمسازی درباره دوران دفاع مقدس کار سختی شده است.
«چمران» را حتماً میسازم
به صراحت می گویم که طی چند ماه اخیر مشکلات بسیاری در مسیر ساخت پروژه سینمایی «چمران» به وجود آمده و بسیاری از آنها که ادعا داشتند حین ساخت این فیلم ما را حمایت خواهند کرد، به ناگاه جا زدند اما از همین جا به این گروه می گویم من «چمران» را جلوی دوربین خواهم برد حتی بدون ذرهای کمک مالی!
من هم مشکلات خاص خودم را دارم
جالب اینجاست که علیرغم تمام مشکلاتی که برای فعالیت امثال من وجود دارد، اما خیلیها گمان می کنند همواره فضا برای من باز است و من هر فیلمی را که دوست داشته باشم، میتوانم بسازم در صورتی که چنین نیست.
افتخار خدمت به نظام
این را هم بگویم که من همواره از ابزاری که دارم در جهت حفظ نظامی استفاده می کنم که اسباب رشد مرا فراهم آورده است. من نه اپوزیسیون هستم نه پوزیسیون یا عامل نظام اما افتخارم این است که در چارچوب نظام اسلامی کار می کنم.
باید از سیاهنمایی دور شد
سیاهنمایی روش درستی برای بیان مسائل اجتماعی نیست و تا می توانیم باید به مخاطبان امید دهیم البته امید دادن منافاتی هم با مثبتاندیشی کاذب ندارد. امیددهی واقعگرایانه روش من برای فیلمسازی است.
من هم مثل بقیه
خیلیها فکر می کنند من رانتخوار سیستم هستم اما اگر اینگونه بود پس چرا «بهرنگ ارغوان» پنج سال توقیف بود.
تعمیم فرهنگ جبهه
در زمان جنگ هشت ساله بودند بسیاری از افراطیون که اعتقاد داشتند تصویر کردن فضای جبههها کار درستی نیست اما امثال مرتضی آوینی و من سعی زیادی کردیم که این تقکر نادرست را تغییر داده و این گروه را به این باور برسانیم که بهترین راه برای تعمیم فرهنگ جبهه همین رسانه ای کردن آن است.
