«کتاب بینام اعترافات» نوشته داوود غفارزادگان به عنوان بهترین رمان متفاوت سال 1388 برگزیده شد.
داوود غفارزادگان از نسل نویسندگانی است که پس از انقلاب و از دل آموزش و پرورش پدید آمد و کارش را با داستانهایی در حوزه نوجوان آغاز کرد. او سپس نوشتن را به حوزه بزرگسال گسترش داد و در این حوزه بسیارنوگرا تراز حوزه قبلی قلم زد.
فائزه شاکری دبیر این جایزه که خبر را به مهر داده است، گفت: مراسم اهدای این جایزه به شکل خصوصی عصر روز پنجشنبه(19 اسفند) در محل نشر روزنه برگزار شد و در واقع بهترین رمان متفاوت سال 88 بدون برگزاری مراسم پایانی معرفی شد.
به گزارش «جوان»، اگرچه این نویسنده اردبیلی لایق دریافت جایزهای بود و هست که به عمق و تفکر در داستان مربوط باشد؛ اما متأسفانه چنین جایزهای در کشور ما وجود ندارد. چرا که بسیار بیشتر از بازیهای زبانی و فرم و شکل که عامل دریافت جایزه او است، غفارزادگان نویسندهای متفکر و دردمند است که همه اینها را در شکلهای نو بیان میکند. برای او که کتاب بینام اعترافاتش واجد شرایط دریافت این جایزه شده است، نوشتن، نوعی سرگرمی یا بازی نیست.
به گفته دبیرجایزه متفاوت، از میان چهار نامزد نهایی این جایزه کتاب داوود غفارزادگان برای شکل و شیوه نو و درخور توجه روایت و بازیهای آن، تنوع در لحن و زبان و توجه به قصه- این عنصر فراموش شده ادبیات داستانی- به شکلی تازه و نیز برای عبور از معیارها و کلیشههای متداول ادبی به عنوان بهترین رمان متفاوت سال 1388 برگزیده شد.
سه کتاب دیگر عبارت بودند از:«دیگر اسمت را عوض نکن» نوشته مجید قیصری، «شب ممکن» نوشته محمدحسن شهسواری و «مارمولکی که ماه را بلعید» نوشته قاسم شکری.
به گفته وی، در مراسم اهدای جوایز بهترین رمان متفاوت سال هدایایی شامل تندیس، لوح تقدیر و جایزهای نقدی به مبلغ 5 ملیون ریال به داوود غفارزادگان اهدا شد.
... و اما داوود غفارزادگان که پیوسته از حاشیهها دوری کرده و بهرغم شایستگیهایش به دلیل همین روحیه، بسیارکمتر از هوچیهای عرصه مطبوعات شناخته شده است، دلیل دریافت جایزه ورغبت خود را از دریافت این جایزه، بیحاشیه بودن آن اعلام کرد.
او که پیشتر از رقابت در جایزه نویسندگان و منتقدان مطبوعات انصراف داده بود، درباره دلیل حضورش در جایزه اخیر (واو) به مهر گفت: به نظرم جایزه رمان متفاوت سال جایزه بیحاشیهای است و تقریباً تمام انتخابهایشان در دورههای قبلی هم بیحاشیه بوده است. سر و صداهایی که برخی جوایز همیشه دارند، نداشت و من هم به احترام مسئولانش آنجا رفتم.
وی در ادامه با خنده گفت: جایزه «واو» خیلی خصوصی برگزار شد و فکر میکنم فقط دبیر جایزه بود و من بودم با ناشر کتابم!
