هراس اینترنت از جنگ و خون

گروه نمایشی لبنانی «ماشی آنلاین» در پنجمین جشنواره تئاتر دمشق، با نگاهی انتقادی به مسئله جنگ و جنایات ضدبشری رژیم اشغالگر قدس، آثار روحی آن را روی فرد و جامعه لبنانی به نمایش درآورده است. در این تئاتر با رویکردی جدید، نوعی ارتباط مجازی که میان دو جوان در پشت مانیتورهای رایانه خود شکل گرفته است را به تصویر می‌کشد. دختر از یک کشور آرام سعی می‌کند تمامی اطلاعات شخصی پسر لبنانی را بداند، اما پسر که از یک خانواده جنگ‌زده است و تمامی اعضای خانواده خود را از دست داده است، هیچ چیزی از گذشته و هویت خود به خاطر ندارد.
دختر در تمامی طول نمایش، سعی دارد تا با برقراری رابطه‌ای عاطفی با آن پسر، گذشته‌اش را به او بازگرداند و در نتیجه کم‌کم صحنه‌های انفجار و خونریزی و کشتار شهر قانا برای آن پسرک جوان تداعی می‌شود و دختر با شنیدن آنها بسیار اندوهگین می‌شود. دختر تصمیم می‌گیرد به لبنان سفر کند تا از نزدیک جنایات اسرائیل و واقعیت‌های لبنان را مشاهده کند. دو جوان در این نمایش پشت مانیتورهای خود نشسته‌اند و پرده‌ای میان آن دو حائل شده است که آن پرده نقش همان ارتباط الکترونیکی آنها را دارد. همچنین برخی صحنه‌های انفجار نیز در برخی پرده‌های میانی این نمایش به تصویر در‌می‌آید.
خلود ناصر نویسنده و کارگردان زن لبنانی این نمایش در بروشور تبلیغاتی خود گفته است: «آنچه امروز انسان قرن بیستم از خود به جا گذاشته، چیزی جز ظلم و جنگ و خون نبوده است. جنگ‌هایی که جدای از آسیب‌های جسمی، هویت و روح انسان‌های بی‌گناه را آزرده کرد. نتیجه آن دوران، جوانان جنگ‌زده امروزی است که نه در زمان و مکان خاصی می‌گنجند و نه هویت و باوری برای خود حس می‌کنند. من فکر کردم شاید بتوانم احساسات این جوانان بی‌پناه را در فضایی مجازی که تلمیحی است از فضای مجازی ذهن آشفته آنان، به تصویر بکشم».
خلود ناصر پایان‌نامه ادبیات نمایشی خود را روی سه نمایشنامه «روبرتو زوکو»، «پایان تاریخ» از دو نویسنده فرانسوی برنار کولتس و لوک لاگار و همچنین نمایشنامه «کریف» از نویسنده زن ایتالیایی سارا کاین کار کرده است و خود نمایش «هراس اینترنت از جنگ و خون» را متأثر از آن سه نمایشنامه جهانی می‌داند.