
فراس روبی، نویسنده و کارگردان تئاتر فلسطین، هفته گذشته آخرین سروده محمود درویش شاعر فلسطینی پرآوازه را با نام «نمیخواهم این سروده پایان یابد» روی صحنه تئاتر به نمایش درآورد. این نمایش موسیقایی در شهر ساحلی و تاریخی «عکا» در فلسطین عرضه شد و بیش از صد تماشاگر فلسطینی را به خود جذب کرد. آخرین سروده درویش رابطه معنادار روح، جسم، زمان و مکان را در قالب ادبیاتی عاشقانه بیان کرده است. فراس روبی در گفتوگو با میدل ایست آنلاین پس از نمایش تئاتر خود اظهار داشت: «انگیزه من از این نمایش، تصویرسازی زیباییهای این سروده پرمعنا در قالب حرکات عارفانه بازیگران است تا حس دوستداشتن و زیباانگاری تماشاگر را تحریک کنم».
سالن تئاتر «لاز» در شهر عکا، یادگار زحمات کارگردان فقید فلسطینی «مازن غطاس» است که پس از تأسیس آنجا در سال 1948و برگزاری کلاسهای آموزشی، کارگردانان جوان بسیاری تربیت یافتند که فراس روبی یکی از آنان است. البته سال 48 یکی از مهمترین سالهای تاریخ فلسطین است که هزاران فلسطینی بیپناه توسط نیروهای اشغالگر، از شهر قدس و کرانه باختری اخراج شدند. سالها شهر عکا و سالن تئاتر لاز غیرفعال بوده است، تااینکه دوباره همان جوانان آواره دیروز، با زحمات بسیار آنجا را احیا کردند. روبی در مورد شهر عکا میگوید: «در نمایشهای شهر عکا سحری نهفته است که ناشی از صدها سال فرهنگ و هنر ریشهدار این منطقه تاریخی است و همچنین یک غم عجیب در تمامی نمایشهای این شهر حس میشود که ریشه در خونها و دلهای شکسته مردمان آواره این سرزمین مقدس است».
از نمونه جملات قصار محمود درویش که در این نمایش به کار گرفته شده است، عبارتند از: «فاصله مرگ به من اندک شده است پس به او گفتم: شب برای من طولانی است، پس نور خورشید را از من نگیر» و گلی همچون خورشید به او هدیه دادم... او یک سلام نظامی به سمتی نامشخص داد و روی برگرداند و گفت: «اگر روزی تو را نخواهم، تازه تو را خواهم یافت» و رفت.
گروه نمایشی «نمیخواهم این سروده پایان یابد» پس از اتمام کار خود در شهر عکا، راهی دیگر شهرهای کرانه باختری همچون ناصره، حیفا، بیتالمقدس و رامالله خواهد شد.