شاهنامه، وقتی که هنوز اروپایی‌ها متمدن نشده بودند

محمدحسین توسی وند گفت: در شاهنامه فردوسی به پیشرفتها و دستاوردهای ایرانیان در علم پزشکی در زمانی که اروپائیان هنوز متمدن نشده بودند اشاره شده است. به گزارش مهر نشست «پیشینه دانش پزشکی ایرانیان در شاهنامه» دیروز یک‌شنبه 19 دی با حضور محمدحسین توسی وند مؤسس و رئیس بنیاد فرودسی و پریسا سیمین مهر در سرای اهل قلم برگزار شد. در ابتدای این برنامه پریسا سیمین مهر به نقالی داستان‌های شاهنامه پرداخت.
در ادامه این نشست محمدحسین توسی وند رئیس بنیاد فردوسی گفت: ما ایرانیان به علت یورش‌هایی که در طول تاریخ به ما شده است به اجانب و خارجی‌ها بسیار احترام می‌گذاریم و آنها را بالاتر از خود می‌پنداریم در حالیکه اگر در تاریخ و هویت خود به جستجو بپردازیم به این مهم خواهیم رسید که دیگران از ما بهتر و بالاتر نیستند.
وی گفت: تاثیر بزرگی که پزشکی ایرانیان در دوران کهن بر علم پزشکی جهان داشته است انکارناپذیر است. فردوسی در شاهنامه به بسیاری از قابلیت‌ها و توانایی های علم طب در ایران اشاره کرده است. این توانایی‌ها متعلق به دوران ماقبل تاریخ است که اروپاییان این دوره را اسطوره‌ای می‌نامند. اروپا سرآغاز تاریخ خود را از یونان باستان می‌داند در حالی که اقوام هند و آریایی پیشتر دارای تمدن و علم پزشکی بودند.
رئیس بنیاد فرودسی افزود: پزشکی در ایران باستان با واژه هایی چون سینا و سیمرغ معرفی می‌شده است. اولین بار در زمان جمشید جم لباس دوخته شد، حمام کردن رایج شد و اصناف به وجود آمدند. این پزشک گفت: فردوسی پیشینه علم پزشکی ایرانیان را از زمانی که اروپاییان در غار و جنگل زندگی می‌کردند در شاهنامه آورده است. به گواه اوستا فریدون اولین پزشک ایرانی است اما فارسیان هند «سینای پزشک» را اولین درمانگر ایرانی می‌دانند و از او به نام سیمرغ تعبیر کرده‌اند. سیمرغ همان دانای حکیم ایرانیان است.