
بعد از جنجالهای پیش آمده پیرامون تالار مولوی، به عنوان تنها سالن اجرای نمایشهای دانشجویی و تعطیلی شش ماهه آن بالاخره قرعه متولی این تالار به نام دانشگاه تهران و بخش هنرهای نمایشی آن رقم خورد و در حالی که گمانهزنیها برآن بود که چهاردهمین جشنواره تئاتر دانشجویی چراغ نیم سوزش به خاموشی مهمام شود اما بالاخره با تأخیر شش ماهه، سیدجواد روشن به عنوان دبیر این جشنواره مشخص شد. وی نیز در راستای اولین گام برای نشان دادن زنده بودن تئاتر دانشجویی با انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس تفاهمنامهای را به امضا رساند که مقرر شد این مرکز خوشنام تئاتری در برگزاری این رویداد در بخش جوایز و پژوهش پشتیبان دانشجویان تئاتری باشد که معمولاً تنها کسانی هستند که در مناسبات تئاتری کشور اصلاً دیده نمیشوند.
صحنه را به جوانان سپردم
خدا را شکر که بالاخره یکی از این پیشکسوتان تئاتر قبول کرد که برای اعتلای تئاتر کشور لازم است صحنه را به جوانان این عرصه واگذار کنند و خود از کنار این میدان پرهیاهو و پرانرژی نظارهگر تلاش جوانان جویای نام و اعتبار و مستعد کشورمان باشند و در حد مشاوره و هدایت آنها در کنارشان باشند. به گزارش «جوان» و به نقل از روابط عمومی مرکز هنرهای نمایشی مهوش صبرکن، بازیگر نامدار تئاتر، سینما و تلویزیون که سابقه 4 دهه حضور فعال در عرصه بازیگری کشور را دارد با بیان اینکه برای اعتلای تئاتر لازم است صحنه را به جوانان کشور واگذار کنم و خود از بیرون هادی آنها باشم، تأکید کرده است: من و همسرم (محمود پاک نیت) وادی تئاتر را به دست جوانان سپردیم؛ چون باید به آنان بیشتر میدان داد. »
امیدواریم این نجوا شنیده شود
تا جایی که به خاطرمان میآید همواره از هنرمند گرفته تا منتقد و کارشناس عنوان کردهاند که تئاتر در کشور برای فراگیر شدن باید به یک ضرورت تبدیل شود، اما این نکته با توجه به تکثر در تکرار تقریباً شنیده نشده یا قرار است شنیده نشود. به گزارش «جوان» و به نقل از روابط عمومیمرکز هنرهای نمایشی این بار نیز داوود فتحعلی بیگی، کارگردان و بازیگر پیشکسوت تئاتر گفته: «صرف هزینه برای برگزاری جشنوارهها بخصوص جشنواره بینالمللی تئاتر فجر تا زمانی که در این راه صرف نشود که تئاتر را به عنوان یک نیاز فردی و ضرورت فرهنگی و اجتماعی به جامعه یادآوری کند راه به اشتباه رفتن است. » امیدواریم این بار در حد یک نجوا هم که شده این صدا به گوش مسئولان کوشای برگزاری تئاتر فجر برسد.
امید به راهحل پنجم
از آنجایی که همیشه برای حل مشکلات پایهای و اساسی تئاتر به کوتاهترین راهها فکر شده، شنیدن خبر توزیع گسترده فیلم تئاترها در فروشگاههای رسانهای کشور نمیتواند چندان تعجببرانگیز باشد. در حالی که تئاتریها از سویی گله میکنند که برای آشتی مخاطب با تئاتر چارهای اندیشه شود، منتقدان از سوی دیگر فقر مخاطب و ریزش تماشاگران تئاتر را برای آینده این هنر خطرآفرین تشریح میکنند و مردم هم از گرانی بلیتها سخن میرانند و در این آشفته بازار آقای امیرعباس تقیپور، مدیرعامل شرکت فرهنگ فیلم تهران به ایران تئاتر میگوید: « با تولید نسخههای ویدئویی آثار نمایشی امکان تماشای تئاتر در خانه را فراهم کردیم و بدین ترتیب تمامی تئاتر دوستان میتوانند با هزینهای اندک به تماشای تئاتر بنشینند. » شما با آن مقدمه و این گفتهها اگر ارتباطی منطقی پیدا کردید، لطفاً به آدرس مرکز هنرهای نمایشی ارسال کنید تا شاید راهحل پنجمی چارهساز مشکل شود.