پریسا گربندی- به گزارش «جوان»، امروزه در مورد بچههای اوتیسمی مطالب بیشتری به چشم میخورد و اطلاعات در مورد علت تولد، نحوه زندگی و مشکلات آنها بیشتر شنیده میشود. با وجود این اطلاعات باز هم آگاهی مردم و حتی مسئولان و متخصصان ژنتیک ناکافی و محدود است و حتی گاهی خواسته و ناخواسته بیتوجهی یا کمتوجهیهایی از سوی مسئولان رخ میدهد که جای نگرانی دارد.
امیرحسین معماری پزشک و مسئول کمیته روانشناسی- ورزشی اوتیسمی های مرکز تهران در این باره میگوید: از آنجایی که بچههای اوتیسمی دچار اختلال در تکامل و تکلم-عقب ماندگی ذهنی و جسمی- هستند حضور به موقع معلمهای آگاه و متخصص در مدارس آن ها امری ضروری به شمار میآید.
از هر یک میلیون نوزاد 10 هزار نفر اوتیسمی هستند
به گفته امیرحسین معماری، کشور ما از جمله کشورهایی است که باید به بچههای اوتیسمی توجه ویژهای داشته باشد؛ چرا که در ایران روند رشد تولد این بچهها رو به افزایش است، به طوری که از هر یک میلیون تولد، 10 هزار کودک اوتیسمی به دنیا میآیند. آمار تولد بچههای اوتیسمی در عرض 20 سال گذشته 30 برابر شده است که این رشد حاصل عواملی از جمله ناآگاهی ژنتیکی است. از این رو، آگاهی بیشتر مردم و متخصصان و نیز آموزش تحصیلی این بچهها امری غیرقابل چشمپوشی است.
معماری میگوید: مسئله بچههای اوتیسمی یک مسئله پزشکی و توانبخشی نیست، بلکه قضیهای است کاملاً اجتماعی و انسانی که امروزه در کشورهای امریکا و استرالیا کاملاً درک شده است و اکنون تمرکز همه کشورها تنها روی مسئله آموزش و فاکتور زمان است که به هیچ عنوان قابل انکار نیست. به گفته این کارشناس، متأسفانه در کشور ما علاوه بر نادیده گرفتن فاکتور زمان، منابع اطلاعاتی و آگاهی در این زمینه بسیار فقیر است و خیلی از اطلاعاتی که داریم ناقص یا نادرست هستند؛ حتی مربیان آموزش و پرورش از فقر اطلاعات شکایت دارند. در دنیا معمولاً ارگانهای دولتی(مراکز بهداشتی- بهزیستی) و شهرداری اولین منابع اطلاعاتی هستند؛ مراکز بهداشتی و بهزیستی زمان را مدیریت میکنند و شهرداری هم اطلاعرسانی می کند. این روش باید به طور منظم در کشور ما هم اجرا شود. معماری می افزاید: در کشور ما طی چند سال اخیر برای این بچهها مدارسی را ایجاد کردهاند که این موضوع خوشحالکننده است؛ چرا که در مدرسهها با مدیریت و آموزش میتوان در محیط این بچهها و در ساختارشان تغییراتی ایجاد کرد، پس نباید در این مورد سهلانگاری صورت گیرد.
وی تصریح می کند: در حال حاضر مشکل اصلی جامعه تقریباً وسیع این بچهها نبود معلم است. با این حال، با گذشت دو ماه از سال تحصیلی، هنوز برای برخی از مدارس اوتیسمی ها معلمی فرستاده نشده است در صورتی که حتی یک روز از دست دادن معلم آسیبهایی جدی به آنها وارد میسازد. به علاوه، فقط شش ماه طول میکشد تا این بچهها با مربی خود انس بگیرند. مسئولان آموزش و پرورش باید از این موضوع آگاه باشند.
