
جعفر تکبیری: فراكسیون اصولگرایان مجلس در حالی برای بار سوم به ریاست علی لاریجانی در این فراكسیون رأی داد كه این موضوع جدای از حواشی مختلف كه در خصوص نحوه رأیگیری، پیامهای مختلفی را برای جریانهای مختلف سیاسی به همراه داشت؛ پیامهایی كه هم هشدار است و هم امید... شاید در این میان مهمترین پیامی كه سفیرشادی برای اصولگرایان بود، وحدتی مثالزدنی بود كه از ورای این جلسه بیرون آمد... وحدتی كه تنها گوشه كوچكی از آن در كنار كشیدن سیدشهابالدین صدر برای اجماع كلی و كسب بیشترین آرا توسط علی لاریجانی نمود پیدا میكرد. این موضوع در حالی است كه در رأیگیری پیش از رأیگیری اصلی مشخص شد كه سیدشهابالدین صدر تنها با اختلاف چند رأی از علی لاریجانی عقب بود، بنابراین این وحدت مثالزدنی اصولگرایان در حالی شكل گرفت كه ایدهها و نگاههای مختلفی بر اصولگرایان مجلس حاكم است و افراد بسیار زیادی بودند كه تلاش میكردند از این اختلاف سلایق به نفع خود بهرهبرداری كنند. اگرچه این انتخابات درون گروهی یك رقابت جدی برای شاخههای مختلف اصولگرایی محسوب میشد اما برگزاری بدون حاشیه و وحدتآفرین این رقابت آب سردی بر پیكره كسانی بود كه قصد داشتند با ایجاد انشقاق در میان اصولگرایان اهداف گروهی خود را تأمین كنند. هشداری درونگفتمانیاما نگاه دقیقتر به ابعاد دیگر این انتخاب كه در دو مرحله برگزار شد، نشان دهنده یك هشدار نیز بود؛ هشداری درونگفتمانی كه نشان از وجود نارضایتی از ریاست فراكسیون اصولگرایان است. وجود 20 رأی مخالف آن هم در شرایطی كه دو تن از اعضای مركزی فراكسیون اصولگرایان كه اختلاف نظر زیادی با لاریجانی دارند، در سفر حج به سر میبردند و از طرف دیگر شركت هیئت داوری در رأیگیری استمزاجی آن هم به نفع لاریجانی، بیانگر این حقیقت است كه توقعات اصولگرایان مجلس از رئیس این فراكسیون بسیار فراتر از آن چیزی است كه در دورههای گذشته وجود داشته و لاریجانی باید در طول یك سال ریاست خود بر این فراكسیون تمامی تلاش خود را به كار بگیرد تا بتواند نظر تمامی اصولگرایان بهارستاننشین را جلب كند. بیشك در این مدت تمامی موضعگیریها و سخنان لاریجانی در كانون توجهات اصولگرایان مخالف سیاستهای لاریجانی قرار خواهد گرفت و این جریان با پشتوانه 20 رأی خود در هیئت مركزی این فراكسیون میتوانند لاریجانی را به خاطر اقداماتی كه شاید از دیدگاه آنان مخالف مشی اصولگرایی باشد مؤاخذه كنند. استراتژی فعال برای اصولگرایاندر این بین نكته مهمتر آن است كه اگرچه فراكسیون اصولگرایان با 220 عضو، توانسته اكثریت كرسیهای مجلس را در اختیار خود بگیرد، اما باید به صراحت اعتراف كرد كه با گذشت بیش از سه سال از عمر مجلس هشتم، این موضوع چندان به چشم نیامده و وجود برخی ناهماهنگیها كه ناشی از ضعف در اداره فراكسیون اصولگرایان است، مجلس هشتم را از اهداف آرمانی كه میتوانست یك مجلس اصولگرا به آن دست پیدا كند، دور نگه داشته است. از این رو انتخاب لاریجانی كه پیام وحدتی برای اصولگرایان مجلس بود، میتواند موقعیتی باشد كه ظرفیت اصولگرایی در خدمت ارتقای كارآمدی مجلس قرار بگیرد و در این ماههای پایانی عمر مجلس هشتم، هیئت رئیسه فراكسیون و شورای مركزی با برنامهریزی دقیق و مطلوب از این ظرفیت به نحو احسن بهرهبرداری كنند.