به بهانه سه دهه استكبار‌ستيزي ملت انقلابي ايران

13آبان را نمي‌توان تحريف كرد

رحيم زيادعلي - در تــقويــم و مناسبت‌هاي هر قوم و كشوري برخي ايام و روزها به خاطر ويژگي‌ها و اتفاقات خاصي كه در آنها افتاده، همواره از ارزش و احترام خاصي برخوردار بوده و حتي به عنوان نماد ملي، پاس داشته مي‌شوند.چنين روزهايي گاه چنان اعتباري پيدا مي‌كنند كه نه تنها در ميان مردمان يك كشور كه كشورها و ملل ديگر نيز با ديده احترام به آن نگاه مي‌كنند. اثر‌گذاري و منشأ تحول، يكي از ويژگي‌هايي است كه اين روزهاي خاص با خود به همراه دارند و آنچنان اهميتي پيدا مي‌كنند كه هويت يك ملت را معرفي مي‌كنند. تقويم جمهوري اسلامي ايران پر است از روزها و مناسبت‌هايي با اين ويژگي‌ها؛ 15 خرداد 42 و آغاز نهضت انقلاب اسلامي به رهبري امام خميني(ره)، 16 آذر 1332 و شهادت سه دانشجو در اعتراض به سياست‌هاي سلطه‌طلبانه امريكا و روز دانشجو، 17 شهريور 57 و قتل عام مردم بي‌دفاع تهران در ميدان ژاله(شهداي فعلي) به دست دژخيمان رژيم طاغوت، 22 بهمن 1357 و روز پيروزي انقلاب اسلامي و... نمونه‌اي از اين مناسبت‌هاست. وجه مشترك اين روزها و مناسبت‌ها كه با جانفشاني ملت و رهبري بنيانگذار كبير انقلاب در 22 بهمن 57 به بار نشست، روحيه استكبارستيزي و ضداستعماري است كه ملت ايران با حفظ اين روحيه توانست فصل نويني در تاريخ معاصر ايران رقم بزند. سه حادثه در 13 آبانروز 13 آبان نيز با ثبت سه حادثه در دل خود از جمله اين روزهاي تأثير‌گذار تاريخي است. 13آبان 1343 حضرت امام توسط مأموران ساواك دستگير و از قم به تهران و سپس به تركيه تبعيد شد. اين تبعيد در پي اعتراض امام به سياست‌هاي حكومت پهلوي و از جمله تصويب لايحه كاپيتولاسيون به وقوع پيوست. امام در طول هجرت 14 ساله خود به روشنگري افكار عمومي ايران و جهان نسبت به ماهيت حكومت شاه پرداخته و زمينه انقلاب مردمي و سقوط رژيم پهلوي را فراهم ساختند. يكي ديگر از رخدادهاي 13 آبان مربوط است به حضور دانش‌آموزان در دانشگاه تهران. اين جوانان پرشور در اطاعت از فرمان حضرت امام صبح روز 13 آبان 1357 وارد دانشگاه شدند و به همراه دانشجويان و گروه‌هاي ديگري از مردم در زمين چمن دانشگاه تهران اجتماع كردند. مأموران شاه، دانشگاه را به محاصره خود درآورده بودند تا چنانچه فرياد حق‌طلبانه از گلويي برخاست آن را با گلوله پاسخ دهند. غافل از آنكه هرگلوله‌اي كه گلوي خداجوي دانش‌آموزان را شكافت، تير خلاصي بود بر پيكره رژيم فاسد و وابسته پهلوي كه پايگاه مردمي خود را از دست داده و نفس‌هاي آخر را مي‌كشيد. تير خلاص به هيمنه استكبار13آبان سال 58 را شايد بتوان تير خلاص به آخرين پايه‌هاي استعمار در نظام نوپاي انقلاب اسلامي دانست. امام خميني(ره) در پيامي، تسخير لانه جاسوسي امريكا به دست دانشجويان پيرو خط امام(ره) را «انقلاب دوم» و انقلابي بزرگ‌تر از انقلاب اول برشمردند. با افشاي اسناد لانه جاسوسي‌، در عمل مشخص شد كه اگر مبارزه فقط با سقوط نظام استبدادي پايان يافته تلقي مي‌شد، باز هم امكان توطئه دشمنان و تكرار حوادث تلخ گذشته فراهم خواهد بود و آنچه اين نظريه را تكامل مي‌بخشد، تحقيق عميق در اسناد لانه جاسوسي امريكاست‌.اين تاريخ را نمي‌شود تحريف كردپس از آنكه نظام سلطه يكي از مهم‌ترين پايگاه‌هاي خود را در منطقه خاورميانه از دست رفته ديد، از فرداي روز انقلاب با روش‌هاي مختلفي تلاش كرد، آب رفته را به جوي بازگرداند، از اين رو ايجاد درگيري‌هاي قومي و مذهبي در نقاط مختلف كشور، كودتا، نفوذ دادن عوامل خود در درون حاكميت و طراحي كودتا را در دستور كار قرار داد و پس از آنكه نتوانست با اين روش‌ها نيز به اهداف خود برسد، جنگ 8 ساله رژيم بعث عراق عليه ايران را با تمام توان اطلاعاتي و جنگ افزاري پشتيباني كرد. اما در كارزار نظامي نيز نتوانست بر اراده ملت استقلال‌طلب ايران اسلامي برتري يابد. مطالعه احوال و رفتار مستكبران در طول تاريخ همواره مؤيد اين واقعيت است كه آنها همواره براي پيگيري اهداف سلطه‌جويانه خود به روش‌هاي گوناگوني متوسل شده و اگر در يك روش با شكست مواجه شده‌اند، به روش‌هاي ديگري روآورده و هرگز رويگردان نمي‌شوند. آنچه حائز اهميت است، اينكه دشمن هميشه براي پيگيري اهداف خود مستقيماً عمل نمي‌كند، بلكه با شناسايي عوامل خود در درون يك كشور برنامه‌هاي خويش را در دراز مدت توسط آنها عملياتي مي‌كند. يكي از اين برنامه‌ها كاهش حساسيت مردم و سپس حذف مناسبت‌هاي تأثيرگذار از حافظه تاريخي آنهاست. برنامه‌اي كه طي سال‌هاي حاكميت اصلاح‌طلبان بارها آزمايش و هر بار با واكنش انقلابي مردم در نطفه خفه شد. طرح شعارهاي انحرافي در فتنه سال گذشته خصوصاً در روزهاي 13آبان، 16 آذر و روز قدس در واقع ادامه همان استراتژي دشمن بود كه به بهانه واهي تقلب در انتخابات، سرداده شد. اينان آمده بودند، با طرح شعارهاي انحرافي مانند، « مرگ بر چين و مرگ بر روسيه » آن هم در روز 13 آبان كه فلسفه وجودي آن شكستن هيمنه امريكاست، ذهن مردم را منحرف نمايند و به تعبير رهبر معظم انقلاب «مي‌خواستند 13 آبان را به لجن بكشند، دنبال زنده كردن هيمنه امريكا و زير سؤال بردن حركت ملت در مقابل ظلم‌هاي امريكا بودند». اما چنانچه ملاحظه شد و انتظار مي‌رفت مردم با حضور حماسي در 9 دي و 22 بهمن پيام خود را به استعمار و وابستگان داخلي آنها، رسا‌تر از هر زماني مخابره كردند. در اين ميان عده‌اي به ظاهر خواص به دلايل مختلفي از جمله حب مقام، حب مال دنيا و حتي از روي لجاجت خواسته يا ناخواسته در اين دام گرفتار آمدند و از قاطبه ملت دورافتادند. عوامل فتنه براي خوشامد اربابان خود در كنار حمله به جايگاه ولايت فقيه، اساسي‌ترين پايه‌هاي نظام را يعني «جمهوريت و اسلاميت» توامان به خشن‌ترين شكل ممكن زير سؤال بردند و جشنواره ملي كشور در سال 88 را به مسلخ بردند. اكنون كه يك سال از آن حوادث فتنه‌گون گذشته و سره از ناسره مشخص شده است، روزهاي آينده فرصت و محك خوبي براي سنجش وفاداري برخي خواص پشيمان است. 13 آبان يكي از اين فرصت‌هاست.