«جان پیلگر» مستندساز و روزنامهنگار استرالیاییالاصل ساکن لندن در تازهترین مقاله خود به سلطه رسانهای مرداک اشاره میکند و مینویسد: گفته میشود اگر «رابرت مرداک» بتواند کنترل شبکه خبری Sky را نیز در دست بگیرد؛ ضمن سلطه بر بیش از نیمی از بازار روزنامه و تلویزیون انگلیس، بهاصطلاح تشکیلات خبرپراکنی عمومی را مورد تهدید قرار خواهد داد. گرچه این تهدید قریبالوقوع به نظر میرسد ولی به خاطر زد و بندهای مرداک با سیاسیون طیفهای مختلف انگلیس، هیچ دولتی نمیتواند در برابر مرداک مانع ایجاد کند. به گزارش فارس این روزنامهنگار گفته است: باید گفت که رسانههای مرداک قابل اعتماد نیستند. در ایالات متحده، فاکسنیوز، مرداک تصویری کارتونی و کاریکاتور مانند از جنگها ارائه میدهد. «نیویورک تایمز» بزرگترین روزنامه جهان و دیگر روزنامههای مرداک همانند «واشنگتنپست» نیز دروغها و تحریفات به اصطلاح «جنگ با ترور» یعنی همان «جنگ همیشگی» کنونی را با احترام عرضه میدارند. در انگلیس، وضعیت در مورد بیبیسی که شهرت آن قدرتش نیز محسوب میشود، بدتر نیز هست. این شبکه، دروغها و فریبکاریهای تونی بلر را بهطور دربست قبول میکرد. مطالعات دانشگاه کاردیف و مرکز Media Tenor مستقر در آلمان این واقعیات را آشکار میسازد. طبق یافتهها و بررسیهای دانشگاه کاردیف، بیبیسی کاملاً موافق مدعیات دولت بلر بود. بنا به گزارش مرکز Media Tenor فقط دو درصد از اخبار بیبی سی در آستانه حمله به عراق، صداهای ضدجنگ را اشاعه میداد. در امریکا نیز فقط شبکه خبری سیبیاس بیشتر از بیبیسی از جنگ حمایت میکرد. جان پیلگر ادامه داده: باید اذعان داشت که تونی بلر، سیاستمدار مورد نظر مرداک و بیبیسی محسوب میشود. در سال 1997 و قبل از انتخاب به نخست وزیری، بلر و همسرش به دعوت و هزینه مرداک در جزیره هیمن استرالیا حضور یافته و با ایستادن در تریبون نیوزکورپ، عملاً از طرف دولت مطیع حزب کارگر به مرداک تعهد داد. در واقع پیام بلر درباره تنظیم مجدد مالکیت رسانهای این بود که راهی برای رسیدن مرداک به سلطه کنونیاش پیدا خواهد شد. از همین رو بود که بلر به هنگام بازاریابی برای کتاب خود، آندره مار را برای مصاحبه اختصاصیاش با بیبی سی انتخاب کرد. تیتر آبزرور در مورد مصاحبه بلر این گونه بود:«برنده نهایی را ببینید». در زیر آن تیتر عکس خندانی از بلر و آندره مار به چشم میخورد. این مصاحبه به بلر اجازه داد تا بگوید که نقض قطعنامههای سازمان ملل در مورد تسلیحات کشتار جمعی، دلیل سرنگون ساختن [صدام حسین] بود. ولی شواهد متعدد و نه فقط یادداشت داونینگ استریت نشان میدهد که بلر برای حمله به عراق، مخفیانه با جورج بوش تبانی کرده بود. البته اشارهای به این مسئله نشد. حتی آندره مار یک بار هم به بلر نگفت که «شما نتوانستید شورای امنیت سازمان ملل را برای همراهی در حمله به عراق متقاعد سازید. اکثریت جهانیان با این حمله مخالفت کردند. آیا نمیدانستید که به یک جنایت جنگی تاریخی دست میزنید؟»