نیوشا صالحی - ما در کشوری زندگی میکنیم که شمار بسیاری از جمعیت آن را جوانان تشکیل میدهند. جوانانی که نیازمند ایجاد محیطی مناسب برای بروز خلاقیتها، تفکر و هنرشان هستند.
با آغاز سال تحصیلی جدید و ورود به پاییز این قشر درگیر تحصیل و درس و مدرسه و دانشگاه میشود و به تبع آن نیازمند محیطی هستند که بتوانند نیازها و دغدغههای خود را به شیوههای مختلف عنوان کنند.
هنر و روی آوردن به آن یکی از راههای بیان این دغدغههاست و در میان شاخههای هنرهای تجسمی عکس یکی از پر مخاطبترین و در دسترسترین حوزههای هنری به شمار میرود به گونهای که بسیاری از اقشار جامعه به این حوزه علاقه نشان میدهند و با امکاناتی که در دست دارند در این شاخه هنری به فعالیت میپردازند.
طی هفته گذشته نمایشگاههای متعدد عکس که عنوانهای دانشجویی، رشد و...را یدک میکشیدند و به تبع نامشان مختص دانشجویان و دانش آموزان و جوانان بودند در مکانهای مختلف برگزار شدند که در این میان میتوان به جشنواره عکس دانشجویان سراسرکشور که در مجموعه سعدآباد برگزار شد، ششمین جشنواره سراسری عکس «رشد» که میهمان صبا بود و دومین جشنواره عکس دانشجویی جاذبههای گردشگری ایران و... اشاره نمود.
حال اگر از هزینههای هنگفتی که برگزاری این نمایشگاهها با این ترافیک و این حجم برگزاری بر دوش ارگانهای برگزار کنندشان میگذارند بگذریم این نکته مطرح میشود که بالاخره آنگاه که نمایشگاههای این چنینی برگزار میشود مطمئناً باید به غیر از بالابردن آمارها اهداف دیگری نیز در پس آن گنجانده شده باشد. اهدافی مانند پی بردن به دغدغههای جوانان در ورطههای خاص زمانی و به تبع آن اندیشیدن راهکارهایی برای رفع آنها.
هنر علاوه بر آنکه بیان و ذوق و خلاقیت رنگ و طرح را با خود به همراه دارد در عین حال تفکر و تصور هنرمند خود از دنیای پیرامون را به نمایش میگذارد حال آنکه در تصاویری که در این نمایشگاهها مشاهده میشد بیشتر این تصاویر به ازدواج و مسکن و خوابگاههای دانشجویی و زندگی شهری و ... اختصاص داشت .
این امر بیانگر وجود این دغدغهها در ذهن جوان امروز است و به مسئولین پیشنهاد میکنم که اگر کوچکترین ارزشی برای این قشر و آینده آنها قائل هستند گاهی گذری از این نمایشگاهها داشته باشند تا سخنان جوانان را از راه هنرهم که شده بشنوند و شاید چارهای برای آن بیندیشند.
