
محمدحسین جعفریان که اغلب به نام شاعر او را معرفی میکنند و بیشتر باید او را مستندساز به حساب آورد، در آستانه سیامین سالگرد دفاع مقدس به ایسنا گفته است: «مهمترین چیزی که در حوزه ادبیات دفاع مقدس به آن میتوان اشاره کرد، پرداختن اداری به دفاع مقدس است. در سالهای بعد از جنگ، ادارههایی که برای پیگیری مطالبات فرهنگی حوزه دفاع مقدس تشکیل شدند، چون گاهی اوقات مدیریتشان با تلاطم همراه بود، نتوانستند درست تصمیمگیری کنند و در نتیجه، آثار سخیفی تولید کردند که به مجموعه ادبیات دفاع مقدس صدمه زد.»
او در ادامه بدون اینکه اطلاعی از سابقه تاریخی و زمان حکومت سلطان محمود و غیرهمزمانی آن با فردوسی بزرگ و زمان سرایش شاهنامه داشته باشد، این کتاب بزرگ ایرانیان را اثری سفارشی- احتمالاً از جانب سلطان محمود- معرفی کرد و متذکر شد: «من با آثار سفارشی مشکلی ندارم؛ به شرط اینکه این موضوع مدیریت و هدایت شود؛ برای مثال، بزرگترین اثر ادبیات فارسی یعنی «شاهنامه» فردوسی یک اثر سفارشی است. کارهای سفارشی هم میتوانند کارهای خوبی باشند؛ اما باید مدیریت شوند. اگر این اتفاق نیفتد، با چیزی مواجه میشویم که در دهه اول سالهای بعد از جنگ با آن مواجه شده بودیم.»
جعفریان اذعان کرد: «اما در حال حاضر، اوضاع رو به بهبود است و به سمتی میرویم که اصالت ادبیات دفاع مقدس متجلی شود. حمایتهایی که از ادبیات دفاع مقدس به عمل آمده، با فرازوفرودهایی مواجه بوده است اما از حیث کمی، مدیریت حاکم بر این حمایتها، در بیشتر مواقع، مدیریتهای خردمندی نبودند و ادبیات دفاع مقدس را به راه درستی هدایت نکردند. این امر باعث شد برخی آثار ناپخته وارد این حوزه شود که به ادبیات دفاع مقدس لطمه زد و باعث شد بخشی از قشر کتابخوان ما از حوزه ادبیات مقدس گریزان شود.»
جعفریان تأکید کرد: «اما در حوزه ادبیات داستانی اینگونه نیست که با دور شدن از زمان جنگ، آثار تولیدشده کمرنگتر شوند. هنوز میبینیم که درباره جنگ جهانی دوم، رمانهای خیلی خوبی در دنیا نوشته میشود. درباره دفاع مقدس هم هنوز ناگفتههای بسیاری وجود دارد که ادبیات دفاع مقدس، بهخصوص بخش رمان، باید بار انتقالش به نسل بعد را به دوش بکشد.