زیرآبی‌های ناشیانه خانه سینما

امین خرمی - بار دیگر با اعلام نامزدهای بخش‌های مختلف «جشن سینمای ایران» و نه آنطور که مدیران خانه سینما امسال آن را مد کرده و می‌گویند – جشن خانه سینما – صدای اعتراض‌ها بلند شد، البته لبخندهای معنی‌دار هم احتمالاً دیده خواهد شد، ‌اما این بار برعکس همیشه که می‌شد با درصد بیشتری حق را به هیأت داوران داد تا هنرمندان و منتقدان و کارشناسان معترض، ‌اصلاً نمی‌توان باور کرد که چرا بسیار بیشتر از نیمی از فیلم‌های برگزیده جشنواره فیلم فجر یا در بین کاندیداها حضور ندارند یا اگر هستند تنها در یک یا دو بخش فرعی؟ آیا باید نتیجه گرفت که در پی بیش از پیش متلاطم شدن دریای مواج میان خانه سینما و معاونت سینمایی، ‌داوری‌ها به جای رنگ و بوی عدالت، ‌طعم تقابل و مبارزه گرفته یا اینکه به دلیل به پایان رسیدن ‌دوران مدیریت هیأت مدیره و مدیرعامل خانه سینما، ‌باز هم کفه انصاف نسبت به کفه دوستان سبک‌تر شده است؟ می‌خواهیم نتیجه نگیریم و برداشت را بر عهده مردم که عادلانه‌ترین قاضیان زمانه‌‌ هستند واگذار کنیم، ‌اما باز هم شیطنت دیگری است که نمی‌توان از کنارش بی‌‌تفاوت گذشت.
انتخاب گلشیفته فراهانی ‌به عنوان یکی از کاندیداهای بهترین بازیگر نقش اول زن در فیلم «درباره الی ...» از آن دست انتخاب‌هایی است که حرف و حدیث‌های فراوانی را به دنبال داشته و خواهد داشت. ‌به ذکر چند نمونه بسنده می‌کنیم: ‌
الف) به دلیل زیر پا گذاردن مناسبات و عرف جامعه ما و مصاحبه‌های تخریبی علیه باورهای عمومی، ‌این بازیگر اجازه ورود به کشور را ندارد، ‌پس چگونه هیأت انتخاب بازیگری را انتخاب کرده که نمی‌تواند به او جایزه دهد؟ آیا دوستان خانه سینما از این ماجرا خبری ندارند؟
ب) فیلم «درباره الی ...» حوادث زندگی دختری به نام الی – با بازی ترانه علیدوستی - را و تأثیر گم شدن او بر اطرافیان را به تصویر می‌کشد. ‌در حالی که گلشیفته فرهانی بازیگر نقش «سپیده» در این فیلم است و طبق معیارهای ابتدایی داوری قهرمان (بازیگر نقش اول) الی است، ‌پس کاندیدای بازیگر نقش اول زن ترانه علیدوستی باید باشد نه گلشیفته فرهانی!
ج) با وجود مناسبات موجود بین خانه سینما و معاونت سینمایی ارشاد و همچنین حضور بازیگران زن نقش اول در فیلم‌های خوب دو سال اخیر می‌شد بین کاندیداها به جای اسم گلشیفته فرهانی، ‌نام‌های دیگری باشد، اگر نیت و هدف خاصی از سوی خانه سینما دنبال نمی‌شود. ‌مگر نه این است که طبق اساسنامه و مصوبات خانه سینما، ‌مقرر شده که این نهاد صنفی تحت هیچ شرایطی فعالیت سیاسی نداشته باشد؟
د) با این حساب آیا می‌توان گفت این انتخاب صرفاً بر مبنای داوری عادلانه بوده و هیچ هدف و شیطنت دیگری توسط این نهاد صنفی و غیر‌سیاسی! در کار نبوده است؟
از این دست سؤالات فراوان است اما باید دید جواب فرهاد توحیدی، ‌دبیر جشن سینمای ایران و محمدمهدی عسگرپور، ‌مدیرعامل خانه سینما برای همین چهار سؤال چه خواهد بود؟ به نظر می‌رسد این زیرآبی‌ رفتن‌ها به جای دستاورد سینمایی، ‌قورت دادن آب بیشتر و خفگی سیاسی را به دنبال داشته باشد. ‌