رمضان و سریال ماورایی!معصومه دیوداراین چه صیغه جدیدی است که طی چندسال اخیر مد شده و گویی باید هر ساله در ماه رمضان اجرایی شود! اینکه هر ساله باید یکی از سریالهای مناسبتی ماه رمضان در خصوص مرگ و دنیای پس از آن و عذابهای آخرت و ... باشد. هر چند سریالی ضعیف و غیرقابل باور. ارشاد کردن و بیداری روح مخاطبان در این ماه مبارک فینفسه بسیار پسندیده است اما به شرطی که تواناییاش باشد، ولی گویی مسئولان و برنامهسازان ما با وجود کمبودهای فراوانی که در ساخت سریالها و جلوههای ویژه وجود دارد، مجبور هستند دست به خلق فضاهای ماورایی اینچنینی بزنند که عدم باور مخاطب را به همراه دارد. این درحالی است که میتوان صحنهها و دکورها را به گونهای انتخاب کرد که ضعف فنی و نرمافزاری ما در این خصوص به چشم نیاید و از سوی دیگر این شخصیتها و اتفاقات از سوی مخاطب قابل قبول باشد و بتواند با آن همذاتپنداری کند، چراکه در نهایت قصد سازنده این برنامهها بیداری روح بیننده و آگاهی او از این مهم است. مسئولان باید توجه داشته باشند که تنها نشان دادن و گنجاندن چنین برنامههایی در ماهی مبارک چون رمضان کافی نیست و از سوی دیگر تنها در این ماه نیست که گناهان بخشوده میشود چراکه درهای رحمت الهی در همه زمانها و مکانها به روی انسان باز است، باز هم به شرط آنکه انسان لیاقت درک آن زمانها را داشته باشد. از این رو پیشنهاد میشود برنامهسازان ما قبل از پرداختن و ساخت چنین برنامههایی که بار معنایی سنگینی را با خود همراه دارند، پژوهش و کسب اطلاعات در این زمینه را از یاد نبرند و آن را در اولویت برنامهریزیهای خود قرار دهند، به عبارت دقیقتر، قصهای که قرار است روایت کنند، برای خودشان درونی شده باشد. نکته دیگر که باید فراموش نشود آن است که اگر مخاطب هرساله در ماه مبارک رمضان شاهد سریالهایی با مضمون اینچنینی باشد، به دلیل تکراری شدن آن، تأثیر مثبت حاصل از پخش این سریالها را بر مخاطب رو به افول میگذارد و سبب لوث شدن این مهم نزد آنها میشود، مگر آنکه با ترفندهای هنری، سریالشان را از خطر کهنگی و تکرار نجات دهند.