دکتر صبری انوشه - جدایی جنوب سودان و تشکیل یک واحد سیاسی مستقل برای سودان، منطقه و جامعه جهانی پیامدهای گوناگونی خواهد داشت. هرگونه تحولات در جنوب سودان بیشک روی مؤلفههای اساسی دولت – ملت سودان و ژئوپلتیک منطقه دره نیل، تأثیرات بسزایی خواهد داشت. مناسبات دولت جدید جنوب سودان با پیرامون یکی از دغدغههای پژوهشگران و مقامات رسمی سودان و کشورهای منطقه است. اظهارات و رفتارهای برخی از رهبران جنبش خلق برای آزادی سودان (شریک و طرف جنوبی دولت سودان)، شاخصها و نشانههایی از رویکرد سیاست خارجی این سرزمین گاهگاهی عیان میکند. ایزکیل لول جاتکوث، رئیس نمایندگی دولت جنوب سودان در امریکا در مصاحبهای اعلام کرد که دولت جدید جنوب سودان پس از برگزاری رفراندوم و استقلال جنوب، با رژیم صهیونیستی روابط برقرار میکنند، زیرا برخی از رژیمهای عربی با این رژیم مناسبات دارند. دولت خودگردان جنوب سودان از ژانویه 2007 ، 16 دفتر روابط در برخی از کشورهای آفریقایی و اروپایی و یک کنسولگری در امریکا دایر کرده و در مارس 2007 یک دفتر نمایندگی در فلسطین اشغالی افتتاح نموده و حدود 400 نفر از شخصیتهای جنوب سودان، مقیم فلسطین اشغالی هستند. فلسطین اشغالی با بررسی روند سازش برخی از اعراب با رژیم صهیویستی و سوابق گروههای جنوب سودان، گشایش سفارتخانه رژیم صهیونیستی در شهر جوبا، پایتخت دولت جنوب سودان، تعجبآور نخواهد بود.
تاریخ روابط رژیم صهیونیستی با گروهها و سازمانها جداییخواه جنوب سودان به اواخر دهه 50 باز میگردد. صهیونیستها جهت ضربه زدن به امنیت آبی مصر و سودان و تهدید امنیت ملی قاهره و خارطوم، اقدام به ایجاد روابط امنیتی- نظامی با رهبران قبایل جنوب سودان کردند و آنها را در راه شورش و جدایی از دولت مرکزی سودان تحریک و تشویق کردند و آنها را با انواع سلاحها مسلح و جوانان آنها را آموزش دادند. صهیونیستها نقش بسزایی در حمایت از این گروههای شورشی و جدایی خواه در محافل بینالمللی داشتند و با اهداف و نیات غرب و کلیسای مسیحی همگرا و هماهنگ بودند. قضیه جنوب بیشتر محصول سیاستهای استعماری انگلیسی در جدایی این منطقه از سرزمین اسلامی سودان بوده که از همان دوران زمینهها و بسترها جهت جدایی این منطقه چیده است. پس از استقلال سودان از استعمار انگلیس در نیمه دهه 50، مجامع مسیحیت اروپایی و امریکا و رژیم صهیونیستی تلاش و استراتژی مشترک جهت جدایی منطقه جنوب سودان داشتند.
با صدور اولین مانیفست درسال 1983 جنبش خلقی برای آزادی سودان (بزرگترین جنبش مسلح و سیاسی جهت آزادی جنوب سودان) اعلام موجودیت و از همان زمان روابط و پیوندهای امنیتی- نظامی با رژیم صهیونیستی برقرار کرد. این گروه با سلاحها و اطلاعات صهیونیستها توانست پیروزیهای زیادی کسب کند. امضای قرارداد صلح حیات دولت مرکزی و این گروه در شهر نیفاشا در 2005، بزرگترین پیروزی و دستاورد برای گروههای جدایی طلب جنوب سودان بود و براساس آن امتیازات فراوانی به دست آوردند و رفراندوم ژانویه 2011 محصول توافق نیفاشا میباشد که گروه جنبش خلق برای آزادی سودان برای محقق شدن استقلال جنوب سودان تلاشهای فراوانی کرد و در این رهگذر رژیمصهیونیستی و لابی آن در محافل بینالمللی به اهداف و آرمانهای این گروه کمکهای فراوانی نمودند. تاریخچه مناسبات رژیمصهیونیستی و جنبش آزادی جنوب سودان در مرکز پژوهشهای خاورمیانه موشهدایان تدوین و در سال 2004 تحت عنوان «اسرائیل و جنبش آزادی جنوب سودان، نقطه آغازین و مرحله شروع» چاپ شد.
سرتیپ بازنشسته موشه فرجی افسر موساد این کتاب را تألیف و جزئیات و ابعاد روابط میان اسرائیل و جنوب سودان را تشریح کرده است. رژیمصهیونیستی از طریق اتیوپی، اوگاندا، کنیا و کنگو دموکراتیک به گروههای شورشی جنوب سودان انواع حمایتها و کمکها را نموده و طی سه دهه اخیر بیش از پنج هزار کارشناس نظامی، مهندسی، اطلاعاتی و آبیاری و کشاورزی به منطقه جنوب سودان اعزام داشته یا بستر جدایی این منطقه از سودان فراهم سازد. در این میان اهارون زعیر، افسر تشکیلات اطلاعاتی موساد، نقش مهمی در مهندسی جدایی جنوب از سودان داشته است. اقدامات زعیر همواره با مقامات امنیتی نخستوزیری دولت صهیونیستی، هماهنگ و اجرایی شده است.
رژیم صهیونیستی در این عملیات تخریبی 15 افسر خود را در یکی از عملیات نظامی علیه ارتش سودان از دست داده است. مجله نظامی صهیونیستی «معرخون»کمکهای نظامی و لجستیکی صهیونیستها به جنوب سودان را 500 میلیون دلار برآورد کرده است. تأسیس سفارت رژیم صهیونیستی در جنوب سودان فصل تازه و حساسی در اقدامات تخریبی این رژیم در دره نیل خواهد بود و روند فشارها و اقدامات ایذایی علیه امنیت ملی سودان و مصر تشدید خواهد شد.
