عباس کریمی - جامعه متشکل از آدمهاست و در طول تاریخ بشری، هر جامعهای آدمهایی داشته که موجب فخرش بودهاند. بنابراین تمدنهای قدیمی افتخارات بیشتری کسب کردهاند چرا که آدمهای افتخار آفرین بیشتری دارند.
کشور ما قدمتی لااقل پنجهزارساله دارد و یکی از سه تمدن ابرقدرت باستانی دنیاست. در طول این حیات طولانی آدمهای زیادی آمدهاند و رفتهاند که برخی از مردم دنیا ایران را با نام آنها میشناسند. این انسانها وجوهات شخصیتی بارزی داشتهاند که آنها را از دیگران متفاوت کرده است و برای همین در یادها مانا شدهاند.
از این افراد گاه به عنوان قهرمان یاد میشود که در تعریف کلاسیک خود، فردی است که وضعیت موجود نامناسب را برهم میزند تا شرایط به تعادل و مساوات برسد. با یک حساب سرانگشتی میبینیم که از این آدمها در تاریخ معاصر و به ویژه در طول هشت سال جنگ تحمیلی کم نداشتهایم. افرادی که در شرایط بسیار دشوار جنگ چهره اصلی خود را نشان دادند و آرامش فعلی کشور مدیون گذر آنها از طوفانهاست.
با وجود چاپ کتب مختلف و برنامههای فرهنگی گوناگون پیرامون این قهرمانان، متأسفانه نسل جدید آشنایی کمی با آنها دارند و حتی ابعاد وجودی انسانهای وارسته و چهرههای آشنایی چون شهید چمران ناشناخته مانده است. دلیل این موضوع قلت کارهای خوب سینمایی و تلویزیونی در این زمینه است چرا که فیلم مهمترین ابزار رسانهای امروز ایران در این زمینه است و جای تأسف دارد که به آن توجه نمیشود.
تأسف برانگیزتر اینکه جوانان ما یک قهرمان پوشالی روانپریش چون «رمبو» را که روزگارش دیگر به سر آمده به راحتی میشناسند در حالی که قهرمانان حقیقی ایرانی در غربتی چند ساله فرو رفتهاند.
سینمای دفاع مقدس همچنان نفس می کشد هرچند رو به احتضار است اما با تلاشهایی که جسته گریخته شاهد آن هستیم زنده نگاه داشته شده است. همین حالا نسل جوان سینما چشم به آثار متقدمین این هنردوختهاند تا ایدههای تازه بگیرند و پا جای پای آنها بگذارند.
تعارف را که کنار بگذاریم به این نکته مهم میرسیم که سینمای جنگی ایران که تاریخ ثابت کرده پرمخاطب و سود ده است به راحتی فراموش می شود چرا که سختترین گونه فیلمسازی است و نیاز به تدارکات زیادی دارد. اگر مسئولان مختلف مرتبط با سینمای دفاع مقدس هر چه زودتر به فکر نیافتند این سینما نیز به دنبال عزیزان سفرکرده خود خواهد رفت و دمیدن روح تازه در کالبدش نیز بی فایده خواهد بود.
هرچند که خیلی دیر است و بیش از دو دهه میشود که از دفاع مقدس گذشتهایم هنوز هم فرصت برای توجه به این قهرمانان باقی است. آشنایی مردم به ویژه جوانان با آدمهایی که در برابر حق چون موم نرم و در مقابل ظلم چون پولاد آبدیده بودند در هر زمانی میتواند درسی برای زندگی بهتر و روشی برای رسیدن زودتر به اهداف متعالی باشد. پس بیایید با هم اسطورههای حقیقیمان را از یاد نبریم.
