امین خرمیدر آستانه دومین سالگرد درگذشت زندهیاد خسرو شکیبایی، بازیگر صاحبنام تئاتر، سینما و تلویزیون ایران، شامگاه یکشنبه، 20 تیرماه، مراسم باشکوهی با حضور برخی هنرمندان کشور به یاد او به همراه رونمایی از کتاب وی با نام «خسرو شکیبایی» در ایوان شمس برگزار شد. در آغاز مراسم قسمتهایی از دیالوگهای معروف وی در آثار سینمایی و تلویزیونی و چند جمله از دکلمههای این هنرمند برای حضار پخش شد. شکیبایی، خاطرهای که از یاد نمیروداولین سخنران این مجلس، استاد جمشید مشایخی بود. وی با بیان اینکه تمام هنرمندان و حضار در سالن میزبان زنده یاد شکیبایی هستند، نه میهمان وی، گفت: میدانم که شما اینجا برای شنیدن نیامده اید چرا که همه شما مثل من ایمان دارید که هنرمند اگر به معنای واقعی هنرمند باشد حرف هایش را با آثارش میزند. به سهم خودم از کلیه برگزار کنندگان و عزیزانی که برای جمع آوری این کتاب بدون چشمداشت مالی با جان و دل زحمت کشیدهاند سپاسگزارم و امیدوارم مسئولان بیشتر از گذشته طرفدار هنر و هنرمندان این سرزمین پاک باشند. سپس حمید سمندریان، کارگردان پیشکسوت و یکی از اساتید زندهیاد شکیبایی به روی صحنه آمد و گفت: خاطرههایی مثل عکس و فیلم هستند که در ذهن افراد ثبت میشوند، اما خصوصیت اصلی هنر این است که زندگی را ادامه میدهد و خاطرهها را تولید میکند و باز به راهش ادامه میدهد. شاید خاطرهها را بتوان به هر دلیلی از ذهن دور کرد، اما خاطرات خسرو (شکیبایی) را نه زمان و نه هیچ خاطره دیگری نمیتواند پاک کند. هنرمندی که با مردم صادق بودسپس شهاب حسینی به روی سن آمد و ضمن ادای احترام به حضار بهخصوص استاد مشایخی و سمندریان گفت: اگر مدد دهی روح شکیبایی نبود نمیتوانستم اینجا بایستم و حرفی بزنم. کلامم کوتاه است و آن اینکه من از شکیبایی آموختم که اگر خالصانه بازی کنی، مردم تو را میپذیرند و او کسی بود که به این واژه تجسم عینی داد. رسول نجفیان، هنرمند بعدی بود که به جای سخنرانی دو قطعه از آثار موسیقیایی خود به نامهای «چوپان خراسانی» و «رسم زمونه» را برای حضار اجرا کرد و در سخنان کوتاهی یادآور شد: زنده یاد شکیبایی همیشه با مردم خالصانه زندگی کرد و اعتقاد داشت اگر صادق نباشی مردم متوجه میشوند و تو را از خودشان دور میکنند. خاطرهای که همه را خنداندآیدین آغداشلو نیز که به دعوت رضا رشیدپور، مجری مراسم پشت میکروفن قرار گرفت با تأکید بر این جمله که مرحوم شکیبایی از آن هنرمندانی بود که هر چه اساتید از او بگویند و تعریف کنند نه گزاف است و نه زیاده. شکیبایی منبع تمام نشدنی مهربانی بود و بزرگترین خوشبختیاش این بود که برای هیچ کس آزاری نداشت و همین خصوصیت او بود که همه تمایل داشتند بیهیچ عذر و بهانهای با او حتی برای مقطع کوتاهی همکار شوند و بعدها از آن همکاری درسهایی بگیرند که تا پایان عمر همراهشان باشد. وی افزود: روزی با دخترم در یکی از رستورانهای تهران در حال صرف ناهار بودیم که زندهیاد شکیبایی با دوستانش به آنجا آمدند. بعد از مدتی آن بزرگوار به کنار میز ما آمد و با من سلام و احوالپرسی کرد و همین کار او بود که باعث شد احترام دخترم به من هزاران بار بیشتر از گذشته شود. علیرضا خمسه نیز صحبتهایش را اینگونه آغاز کرد که امشب قرار بود شب شادی باشد، اما نمیدانم چرا همه اینجا غمگین هستند. خاطرههای به جای مانده از خسرو در ذهن من تماماً با صدای خنده او همراه است و نشانی از غم هم ندارند. وی تصریح کرد: سؤالی که دوست دارم بپرسم این است که چرا همه ما شکیبایی را دوست داشتیم. هر کس پیش خودش جوابی به این سؤال بدهد. اما جواب من این است که خسرو برای من یک چشمه بود که من را سیراب میکرد و هیچگاه تمام نمیشد. انگار ازلی و ابدی بود! اما قشنگترین خاطره من از او این است که یکبار من را به کناری کشید و آرام گفت: چه دندانهای قشنگی داری! با بیان این خاطره تمام سالن یکصدا خندیدند. رونمایی از کتاب خسرو شکیباییدر بخش بعدی مراسم از کتاب زندهیاد خسرو شکیبایی رونمایی شد و همزمان به صورت ویدئوکلیپی از کلیه تهیهکنندگان و دوستانی که در چاپ این کتاب نقشی داشتند تقدیر به عمل آمد. دکتر اکبر عالمی، هادی منبتی، اسرافیل شیرچی، جلالالدین معیریان، علیرضا داد و تنی چند از چهرههای فرهنگی و هنری از کسانی بودند که جهت تهیه و چاپ این کتاب از آنها تقدیر به عمل آمد. در پایان این بخش یک لوح سپاس توسط حمید سمندریان به استاد مشایخی تقدیم شد. این مراسم که ساعت 18 آغاز شده بود با اجرای قطعاتی توسط علیرضا عصار ساعت 22 به اتمام رسید. گفتنی است مشروح این مراسم به همراه حواشی و بخش کامل سخنرانیها به زودی در صفحه سینمای روزنامه جوان به چاپ خواهد رسید.