«هفت» انتظارات را برآورده نکرد

«هفت» انتظارات را برآورده نکردمعصومه دیوداراین روزها در میان اهالی رسانه، فرهنگ، سینما و تلویزیون و عالم نقد و نقادی، نقد و صحبت درمورد برنامه «هفت» بسیار داغ است. از هر گوشه و کناری نیز مصاحبه‌ها و مکالمات بسیاری در این زمینه به گوش می‌خورد؛ چراکه بسیاری از این افراد از شنیدن تدارک و پخش برنامه‌ای چالشی در حوزه سینما که قرار بود فیلم‌ها و کارگردانان را نقد کند و به نوعی گامی بزرگ در جهت ارتقای سطح کیفی سینمای ایران بردارد بسیار خوشحال و شاید هیجان زده بودند. در خبر‌های ابتدایی که از چگونگی و ساعت پخش این برنامه خبر می‌دادند عنوان می‌شد که قرار است یک مجله سینمایی، هفته‌ای یک‌بار در روزهای جمعه در 90 دقیقه به اوضاع سینمای ایران بپردازد و از حیث چالشی بودن و جریان‌سازی در سینمای ایران قرار است با حال و هوای برنامه ورزشی 90 و با نام «هفت» روی آنتن برود. این در حالی است که با آغاز کار این مجله سینمایی در ساعت 21:30 جمعه 17 اردیبهشت روبه رو شدیم و شاهد حضور فریدون جیرانی، مجری و تهیه‌کننده این برنامه در کنار علی معلم و بهرام بهرامیان، تهیه‌کننده و کارگردان فیلم «آل» بودیم و دومین برنامه این مجموعه را با یک ساعت تغییر در پخش آن در ساعت 22:30 جمعه بعد شاهد بودیم و فرزاد معتمد و فرهاد آییش دست‌اندرکاران فیلم پوپک و مش ماشاء الله بودیم. ولی در اوایل هفته گذشته خبری مبنی بر پخش برنامه «هفت» از سه‌شنبه به گوش رسید و باید از این پس خود را برای دیدن این برنامه در سه‌شنبه شب آماده کنیم که به نوعی با ساعت پخش سریال پر مخاطب پرستاران نیز تداخل دارد. حال اگر هم بخواهیم از چرایی آغاز برنامه‌ای با چنین تغییراتی در زمان پخش آن که سبب سردرگمی مخاطب می‌شود بگذریم می‌توانیم به نکاتی ریزتر و شاید قابل توجه‌تر در اجرای این برنامه بپردازیم. *‌ چرا قرمزبرنامه «هفت» در دکوری که رنگ قالب آن را قرمز تشکیل می‌دهد اجرا می‌شود. رنگ قرمز توجه مردم را جلب می‌کند و از این قابلیت آن برای هشدار در مورد خطر یا موارد اضطراری و از طرفی برای جلب تماشاگر استفاده می‌شود. تحقیقات مختلف این نکته را نشان داده که رنگ قرمز بیشترین واکنش را در مقابل رنگ‌های دیگر به همراه دارد. به خاطر این خصوصیت دانشمندان این رنگ را به عنوان رنگ مناسب برای تابلوهای هشدار، برچسب‌ها و علامت‌ها پیشنهاد می‌کنند. این درحالی است که رنگ قرمز پس زمینه برنامه‌ای سینمایی - که ما همچنان از چرایی انتخاب این رنگ برای یک برنامه سینمایی آگاه نشده‌ایم- به نوعی بیانگر جنگ و پرخاش است و بیننده در ابتدای امر انتظار دیدن برنامه‌ای داغ و جنجالی را دارد، در حالی که با اجرای جیرانی و مصالمت‌ها شاهد ریتم کند این برنامه هستیم به گونه‌ای که گاهی اوقات بیننده از دیدن آن دلسرد می‌شود چراکه انتظارات او از دیدن برنامه 90 سینمایی برآورده نمی‌شود. *‌ وابستگی حیات برنامه زنده به اجرای صحیحبله گفتم 90 سینمایی! چراکه در آغاز امر قرار بود «هفت» در 90 دقیقه به تحلیل و عنوان برنامه‌های سینمایی بپردازد و از آنجایی که مخاطبین طی سال‌های گذشته شاهد پخش برنامه‌ای جنجالی 90 با اجرای فردوسی‌پور در حوزه ورزش بودند این قضیه سبب پدید آمدن انتظارات فراوانی در میان مخاطبین این برنامه شد به گونه‌ای که جیرانی ناچار شد در همان ابتدای امر این نکته را متذکر شود که نمی‌خواهد برنامه مثل نود ورزشی باشد!!جیرانی حق داشت چراکه احتمالاً پیش‌بینی می‌کرد که این برنامه چگونه پیش خواهد رفت چراکه او به لحاظ فن بیان و سخنوری و اداره بحث‌ها به پای فردوسی‌پور نمی‌رسد و با سریع و پراکنده صحبت کردن و عدم بیان شیوا و مرتب وسط حرف مهمان‌ها پریدن و... موجب عدم تمرکز بیننده می‌شود و تمام این عوامل دست در دست هم می‌دهد تا جیرانی فیلمساز و روزنامه‌نگار که از قضا اطلاعات خوبی پیرامون سینما و فیلم و کارگردانان و... دارد سبب پدید آمدن جوی شود که مخاطب نتواند با آن ارتباط برقرار کند و از آن لذت ببرد. در نخستین اجرای برنامه «هفت» صریح و بی‌پرده سخن گفتن علی معلم دلیلی شد تا بسیاری از منتقدین مطمئن باشند که وی پشتوانه‌ای برای این حرف‌های صریحش دارد و این نکته‌ای است که جیرانی باید آن را جدی بگیرد و از اجرای محافظه کارانه خود و داشتن نگاه سلیقه‌ای و جهت‌دار به جریان‌های سینمایی دست کشد تا «هفت» زنده بماند. بیننده به هنگام دیدن این برنامه گاهی احساس می‌کند به جای شبکه سه و دیدن برنامه 90 سینمایی در حال تماشای تله تئاتر شبکه چهار است که در آن بازیگران به خوبی نقشی را که از قبل برای آنها تعیین شده است ایفا می‌کنند و دیالوگ‌های تصنعی را بر زبان می‌آورند که نه بوی نقد از آن به مشام می‌رسد نه چالشی در کار است و نه حتی تبلیغات درست و درمانی از سینمای ایران که شاید به درد یکی از مخاطبین بخورد. *‌ بی‌احترامی تا چه اندازهاز آنجایی که یکی از ویژگی‌های برنامه‌های تلویزیونی که مخاطب عام را در بر می‌گیرند رعایت اصولی از جمله عدم استفاده از کلمات رکیک و توهین و زیر سؤال بردن شخصیت طرف مقابل و... است– هرچند که گاهی برنامه‌ها و به خصوص سریال‌های تلویزیونی ما را از رعایت این اصول ناامید می‌کنند- ولیکن در این برنامه به کرات شاهد برخورد بد جیرانی با ظلی‌پور خبرنگار این برنامه بوده‌ایم و در برنامه‌های اخیر که مهدی کرم‌‌پور گزارش فستیوال کن را می‌داد جیرانی به بهانه بد بودن صدا و... گزارش او را قطع کرد. این درحالی است که بسیاری از بینندگان مشتاقانه در انتظار شنیدن اخبار کن بودند.