تلنگر اسکاریابراهیم زاهدی مطلقحمله کردن درجنگ، یک اعتیاد قوی و گاه کشنده است. چون جنگ مثل مادهای مخدر است. ( عبارتی از کتاب پرفروش «جنگ، نیرویی که به ما معنی میدهد» نوشته یکی از خبرنگاران جنگی روزنامه نیویورک تایمز که درسال 2002منتشر شد)فیلمی که سحرگاه دیروز به وقت ایران 6 جایزه اصلی اسکار را نصیب خانم «کاترین بیگلو» کرد تا او را به عنوان اولین زن برنده بزرگترین جایزه جهانی سینما کند، با جملاتی شروع شد که در اول این نوشته آمد. «قفسه درد» نام فیلمی است که درعرف سینمای آمریکا با کمترین خرج، یعنی هزینهای نزدیک به 11 میلیون دلار ساخته شد تا اولاً نشان دهد که پرخرج بودن ( مثل آواتار با هزینهای بالغ بر نیم میلیارد دلار) الزاماً دلیل بهترین شدن نیست. ثانیاً، همچنان ثابت کند که هنوز هم بهترین آثار ـــ درهمه هنرها ـــ آثاری است که درباره جنگ است. در حوزه ادبیات آثاری ماندگار از تولستوی، اریش ماریا رمارک، اوریانا فالاچی و ... درحوزه تئاتر هم فراموش نکنیم «ننه دلاور» را که در سال گذشته به جشنواره فجر آمد و با استقبال بینظیری مواجه شد. این یعنی شکست سینمای پرخرج از سینمای جنگ. قفسه درد که حاصل کارگردانی یک زن در کشور اردن است( به دلیل شرایط ناامن عراق) ماجرای یک گروه از نیروهایی را روایت میکند که وظیفهشان خنثی کردن مین است. اگر سوژه این فیلم و کارگردانش به اضافه مدت زمانی که از اشغال عراق میگذرد را مرور کنیم، اگر انصاف داشته باشیم، باید خیلی متأسف شویم، چرا که از اشغال عراق توسط آمریکا فقط 6سال میگذرد. درحالی که از پایان جنگ ما و عراق نزدیک 21 سال میگذرد! جنگی که حدود 8 سال طول کشید. این فیلم چند پیام برای ما و سینمای ما دارد که شنیدنش برای بیدار کردن بعضی وجدانها خوب است: 1- شدیدترین جراحتها در جنگ عراق علیه ایران متوجه نیروهایی از ما شد که وظیفهشان جمع کردن مین از مقابل پای رزمندگان بود( گروهای تخریب). چند فیلم قابل عرضه ــ نه در حد شأن این نیروها و یا اسکارــ بلکه در حد نمایش تلویزیونی و سینمای داخلی در این باره ساخته شد؟ و یا چند داستان در این باره نوشته شد؟ ویا ... 2- آنها که سالها در مقابل این پرسش که چرا یک کار درست و درمان برای جنگ نوشته نمیشود، یا فیلمی قابل عرضه ساخته نشده است، میگفتند هنوز زود است. باید از جنگ زمان بگذرد تا احساسها تبدیل به شعور شود، خوب است به زمانهای مطرح در این فیلم توجه کنند. آیا آن شعور هنوز به وجود نیامده است؟3- ملاحظه کنیم جنگ اشغالگرانه آمریکا را که چگونه با عقبه فرهنگی پشتیبانی میشود؛ با جنگ نابرابر ما در مقابل امکانات 53 کشور جهان که هنوز هم نتوانستهایم مظلومیتمان را به جهان ثابت کنیم. «قفسه درد» را باید درکلیت عملیات فرهنگی آمریکا دید، نه اینکه فیلم چه دیدگاه انتقادی یا حمایتی دارد. اگرچه ما شعار ارتش سایبری میدهیم، اما عملیات فرهنگی در منطقهای دیگر اجرا میشود. اسکار اگر برای ما جایزه نداشته است، اما میتواند خبرهای خوب و تلنگرهای بهتری داشته باشد.
