بلندترین شب سال را شب یلدا مینامند. شبی که به توسط آن فصل پاییز برگهای درختان را با قدرت هرچه تمامتر به زردی کشانده بود و کوچه و خیابان را با قلم طبیعت رنگآمیزی کرده بود بساط خود را در کولهباری جمع میکند و جای خود را به نمنم باران و بلورهای برف میدهد.
ایرانیان از سالهای دور این شب را پاس میداشتند و طولانی بودن آن را فرصتی برای جمع شدن و گپ و گفتی خودمانی قدر میدانستند. یکی تخمه میخرید و با شعلههای آتش بودادهاش میکرد و دیگری به دنبال هندوانهای با صدای طبل بود که سرخیاش با صدای قاچ خوردن شگفتی به بار آورد تا «عجب قرمزه» را با خود به همراه بیاورد. اما امسال یلدا رنگ و بویی دیگر دارد. رنگ و بویی از جنس عاشورا، قیام و شهادتطلبی.
نگاهی به بازار میوه و ترهبار، شیرینیفروشیها و گلفروشیها نشان میدهد که اعتقاد بر سنت غلبه یافته تا این بار مقامی به نام شهید که نامش را وامدار حسین(ع) است نقل صحبت و کلام در شب یلدا گردد.
یاسر که حدود 10 سالی میشود کارش با نانخامهای و رولت و گلمحمدی گره خورده میگوید: این اولین باری است که من میبینم ماه محرم با شب یلدا همزمان شده. همیشه در این موقع از سال مشتریها اجازه نفس کشیدن را به ما نمیدادند و کوره شیرینیپزیمان هیچگاه خاموش نمیشد ولی این بار نه از آن مشتریها خبری است و نه از آن هلهلهها؛ چرا که مردم در این ماه سردار شهید خود هستند. من خیلی خوشحالم که مردم ما در هر شرایطی پای اعتقادشان میمانند و یلدای خود را با سینهزنی برای سالار زینب سپری میکنند. ما قصد کردهایم برای این شب حلوا بپزیم و آنها را برای چند هیأتی که در اطرافمان است به عنوان نذر پخش کنیم. خدا کند که آقا امام حسین(ع) از ما راضی باشد و در روز حساب و کتاب نیمنگاهی به چشمان تر شده ما داشته باشند.
صحبتهای یاسر که در کمال صدق از کنج دلش تراوش میکند نشانگر این موضوع است که ایمان در قلب جوانان کشور در خروش است و لحظهای آرام نمیگیرد.
احمد یکی از بچههای هیأتی که عشقش را خادمی آقا امام حسین (ع) بیان میکند، میگوید: شب یلدا شب عشق است و ارتباط با خدا. ولی این بار این شب با یکی از صاحبان دل همراه شده است تا رنگ و بویی عرفانی به خود بگیرد. ما با بچههای هیأت در نظر گرفتیم تا این شب را قدر بدانیم و زیارت عاشورا در کنار هم ورق بزنیم و آرام آرام با سوزی که از اعماق وجود میآید زمزمه کنیم. به هر حال این روزها به نام آقا امام حسین(ع) ثبت شده پس باید کمال استفاده را کرد و خود را به صاحبش نزدیکتر کنیم.
