ماجرای عجیب‌وغریب قرارداد یاسر آسانی و استقلال و روندی که تاکنون طی شده بار دیگر ثابت می‌کند که فوتبال ایران به‌رغم ادعای حرفه‌ای بودن تا چه میزان از بدیهی‌ترین اصول حرفه‌ای فوتبال فاصله دارد.
ماجرای یاسر آسانی و قرارداد او با استقلال بار دیگر فقدان کارشناسان آشنا با مسائل حقوقی فوتبال در باشگاه‌ها و حتی فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ را به رخ می‌کشد. کارشناسانی که حضورشان و مشاوره‌های درستی که می‌توانند در مواقع حساس بدهند، باعث می‌شود چنین مسائلی به جای تبدیل شدن به معضل بزرگ به راحتی حل و فصل شوند. باشگاه استقلال امروز خودخواسته و از سر بی‌توجهی و جهل بابت ندانستن قانون در گردابی گرفتار شده که شاید فقط یک معجزه بتواند آنها را نجات دهد.
مدیران باشگاه‌های فوتبال ایران کوچک‌ترین شناخت و آشنایی با قوانین حقوقی فوتبال نداشته، ندارند و با ادامه این روند نخواهند داشت و متأسفانه هیچ تلاشی هم برای آشنایی با این قوانین انجام نمی‌دهند و بدتر اینکه حاضر نیستند حتی از کارشناسان زبده این امر استفاده کنند. به همین خاطر است که باشگاهی مثل استقلال در پرونده قرارداد یاسر آسانی که حالا تمام فوتبال آسیا را به خود حساس کرده به اشتباه از فیفا استعلام می‌گیرد و آن را هم رسانه‌ای می‌کند. این در حالی است که اصولاً استعلام گرفتن از فیفا در چنین پرونده‌هایی که باید وضعیت بازیکن مشخص شود، اشتباه است. موضوع زمانی جالب‌تر و البته تأسف‌بارتر می‌شود که متن این استعلام اشتباه از اصل موضوع بدتر است. صبح دیروز تقریباً تمام سایت‌های خبری و خبرگزاری‌های رسمی به اشتباه وحشتناک استقلال در تأیید جعل سند و تاریخ پرداختند. موضوعی که با سکوت باشگاه استقلال همراه بود و ثابت کرد اگر استقلال از یک کارشناس حقوقی آشنا به مسائل فوتبال بهره می‌برد، نه استعلام اشتباه می‌گرفت و نه متن اشتباه ارسال می‌کرد.
استقلال حالا با یک اشتباه مدیریتی یا شاید یک شیطنت داخلی در مسیری سخت قرار گرفته است. مسیری که باید منتظر ماند و دید در پایان آن مراجع قانونی چه تصمیمی خواهند گرفت، اما هرچه که باشد نمی‌توان از اشتباه مهلک استقلال به ضرر خودش چیزی نگفت و ننوشت. دیروز رسانه‌ها نوشتند: «گاهی یک باشگاه با یک اقدام حقوقی اشتباه، نه‌تنها مشکلش را حل نمی‌کند، بلکه موضوعی را که می‌توانست از آن دفاع کند، به نقطه‌ضعف خودش تبدیل می‌کند. استقلال باید پیش از انتشار چنین توضیحاتی به این فکر می‌کرد که وقتی از پاسخ فیفا به‌عنوان سند بی‌اشکال بودن وضعیت آسانی نام می‌برد، طرف مقابل نیز حق دارد همان پاسخ را مطالبه کند و جزئیات آن را زیر سؤال ببرد. در پرونده‌ای که هر کلمه و هر سند می‌تواند اهمیت داشته باشد. این شیوه مدیریت پرونده بیشتر از آنکه به سود استقلال باشد، می‌تواند به زیان این باشگاه تمام شود.»
استقلال با این اشتباه راه را برای شکایت‌های بعدی و بررسی‌های بیشتر در مورد قرارداد آسانی هموارتر کرد و به قول معروف به رقبا پاس گل داد. پاس گلی که اگر رقبا از آن به خوبی استفاده کنند، می‌تواند تمام زحمات سهراب بختیاری‌زاده و شاگردانش را به باد بدهد.
البته این داستان تنها به استقلال ختم و در این باشگاه خلاصه نمی‌شود. فوتبال ایران سال‌هاست که از فقدان حقوقدانان مجرب و آشنا به قوانین بین‌المللی فوتبال رنج می‌برد که اگر جز این بود کسانی، چون مارک ویلموتس سر فدراسیون فوتبال را با گنجاندن یک جمله در قراردادشان کلاه نمی‌گذاشتند یا شبکه دلالی حاکم بر نقل و انتقالات فوتبال هر سال با ثبت قرارداد‌های آنچنانی بدون اینکه سازمان لیگ و باشگاه‌ها متوجه شوند چه قراردادی را ثبت و امضا می‌کنند، میلیارد‌ها میلیارد به جیب نمی‌زد و به پرونده شکایت‌های خارجی فوتبال ایران هر سال اضافه نمی‌شد.
