برد و باخت، طبیعت یک رقابت ورزشی است. چهره‌های ماندگار ورزش و تیم‌های بزرگ و باشگاه‌های پرافتخار هم می‌بازند، اما باختن داریم تا باختن. اگر یک تیم هر چقدر هم که بزرگ به باختن عادت کند، آن‌وقت دیگر بزرگ نیست. داستان این روز‌های منچستریونایتد مسئله یک باخت و دو باخت نیست. ماجرا، ماجرای تحقیر یک نام بزرگ با تالاری از افتخارات است که کم‌کم تمام‌شان در حال فراموش شدن هستند.
شاید اگر چند سال قبل یک روز صبح وقتی از خواب بیدار می‌شدید و یکی از دوستان فوتبالی‌تان می‌گفت منچستر ۴ بر یک به کومو باخته، حتماً تصور می‌کردید سرکارتان گذاشته یا قصد شوخی دارد. در بدترین حالت این بود که تصور می‌کردید یک نتیجه از آن نتایج عجیب و غریب فوتبال شکل گرفته و منچستر حتماً جبران می‌کند، اما این روز‌ها حتی شنیدن باخت سنگین منچستر به کومو هم کسی را متعجب نمی‌کند. حتی وقتی هم که می‌شنوید سرمربی تیم ایتالیایی از بازیکنانش خواسته کمی هوای منچستر را داشته باشند و کمتر گل بزنند هم تعجب نمی‌کنید.
وضعیت در اردوگاه اولدترافورد از مرز بحران هم گذشته است. شکست سنگین ۴ بر یک منچستریونایتد در خانه کومو در شبی بارانی، بار دیگر ضعف‌های ساختاری این تیم را عیان کرد. شکستی که بحران جدیدی ایجاد کرد. مایکل کریک جوان که با آرزو‌های زیاد روی نیمکت شیاطین سرخ نشست، حالا هر لحظه بیشتر از قبل به در خروجی باشگاه نزدیک می‌شود. منچستر در لیگ جزیره حرفی برای گفتن ندارد، این را جایگاه سیزدهم این تیم در جدول مسابقات فریاد می‌زند. در لیگ قهرمانان اروپا هم وضعیت همین است. با اینکه فقط سه هفته از این مسابقات گذشته، اما ایستادن در رده بیست و یکم برای هوادار یونایتد قابل قبول نیست.
گزینه‌های جانشینی کریک برای نجات منچستر ردیف شده‌اند که مهم‌ترین آنها ناگلزمان آلمانی است. مربی جوانی که در تیم ملی آلمان نتوانست به موفقیت چندانی دست پیدا کند و حالا می‌خواهد به جایی برود که آرزویش را داشت. گفته می‌شود ناگلزمان در میان مدیران یونایتد هم هواداران زیادی دارد. در بهار گذشته نیز نام ناگلزمان به عنوان یکی از گزینه‌های یونایتد مطرح شده بود، اما در آن زمان، او هنوز سرمربی تیم ملی آلمان بود و کریک به عنوان سرمربی موقت، عملکرد خوبی داشت، به همین دلیل مذاکرات انجام نشد و در ماه می، کریک به‌طور رسمی به عنوان سرمربی منصوب شد.
فابیان هوستلر سرمربی برایتون، ادی هاو، پوچینیتو، مک‌کنا و سیمئونه اینزاگی هم نام‌های دیگری هستند که برای هدایت منچستر مطرح شده‌اند، اما جدی‌ترین رقیب ناگلزمان برای رسیدن به نیمکت یونایتد کسی نیست جز آنتونیو کونته ایتالیایی. کونته هم مانند ناگلزمان علاقه خود را از پیوستن به یونایتد پنهان نکرده و رسماً اعلام کرده حاضر است بلیت عزیمت به منچستر را هم تهیه کند. او می‌گوید: «باشگاه‌های زیادی وجود دارند که تا حدودی تاریخ خود را فراموش کرده‌اند. دوست دارم به یکی از این باشگاه‌ها بروم، غبار را از روی تاریخش پاک کنم و دوباره آن را بدرخشانم. باشگاهی می‌خواهم که در آن فشار وجود داشته باشد. جایی که بدانید برای شرکت در مسابقات به آنجا نمی‌روید، بلکه برای رقابت کردن می‌روید.»
شرط کونته برای حضور در منچستر در دست داشتن بازار نقل و انتقالات باشگاه است، شرطی که باید دید سران یونایتد آن را می‌پذیرند یا اینکه به سراغ گزینه‌ای دیگر با شرایط متفاوت می‌روند. شکست ۴ بر یک مقابل کومو، این تصمیم را از همیشه فوری‌تر کرده است.
