جوان آنلاین: اثری که هم اینـــک در معرفــی آن سخن میرود، همانگونه که در عنوان خویش دارد، به «سیاست خارجی از منظر حضرت آیتالله العظمی خامنهای» پرداخته است. این پژوهش از سوی امیر سیاهپوش انجام شده و انتشارات انقلاب اسلامی آن را روانه بازار کتاب ساخته است. تارنمای ناشر در توصیف مضمون و محتوای این تحقق، نکات پی آمده را یادآور شده است: «این کتاب به مبانی، اهداف، اصول و الزامات سیاست خارجی از منظر مقام معظم رهبری، در پنج بخش پرداخته است. بخش اول: آرمانگرایی واقعبینانه؛ چهارچوبی نظری برای تعاملات سیاست خارجی جمهوری اسلامی. بخش دوم: اصول و پایههای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. بخش سوم: اقتدار بینالمللی و عوامل مؤثر بر آن. بخش چهارم: سیاستها و مواضع جمهوری اسلامی ایران در قبال دول و ملل خارجی (دربرگیرندهمباحثی درخصوص سیاستها و مواضع کلی نظام سیاسی اسلام، مواضع و سیاستها در قبال امت اسلامی و مشکلات آن، مسائل فلسطین، جریان بیداری اسلامی و جریانهای تکفیری). در این فصل مواضع جمهوری اسلامی در مقابل دشمنان جمهوری اسلامی نیز به تفکیک آمده است. علاوه بر این به نظرات رهبر انقلاب درخصوص امریکا و نیز مسئلهمذاکره نیز به تفصیل اشاره شده است. بخش پنجم: نشانهها و عوامل تحول نظم کنونی و آیندهجهان را دربردارد. این بخش درحقیقت بیان نگاه رهبری در خصوص آیندهسیاسی جهان، باتوجه به اوضاع و احوال کنونی حاکم بر جهان است....»
در بخشی از «سیاست خارجی از منظر حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای» و بازخوانی بیانات ایشان در این فقره آمده است: «در سیاست خارجی وقتی میگوییم عزت، یعنی نفی دیپلماسی التماسی. ما در طول این سالها داشتیم مواردی را که دیپلماسی ما، تعبیر درست در قبالش، همین تعبیر التماسی است، دیپلماسی التماسی. ممکن است لحنمان هم التماسآمیز نبوده، اما باطن قضیه التماس بوده. عزت یعنی نفی اینجور دیپلماسی، نفی چشم دوختن به دست و زبان این و آن. این شخصیت پخته سیاسی قدیمی فلان کشور اینجوری گفت، اینجوری قضاوت کرد، آن یکی اینجوری گفت، اینجوری اقدام میکند. عزت یعنی ما چشممان و نگاهمان به این چیزها نباشد، تکیهمان به اصول خودمان باشد. حکمت، یعنی در همه تعاملهای دو جانبه و چند جانبه، خردمندانه عمل کنیم، اندیشیده عمل کنیم، محاسبهشده عمل کنیم. از اظهار نظرهای دفعی و ارتجالی و حسابنشده پرهیز کنیم. حکمت یعنی هر کاری که میکنیم، پشتوانه فکری و عقلانی داشته باشد. اندیشیده باشد، محاسبهشده باشد. مصلحت یعنی شناختن موارد انعطاف. یک جاهایی باید انعطاف داشت. انعطاف منافات با اصول ندارد. حفظ اصول با امکان انعطاف با هم میسازند، میتوان یک جاهایی انعطاف به خرج داد. بنده یک وقتی چند سال قبل از این گفتم نرمش قهرمانانه، بد فهمیده شد، بعضیها در خارج بد فهمیدند، یک محاسبه دیگر کردند، در داخل هم بعضی از خودهایمان بد فهمیدند معنای این را. انعطاف یک جاهایی لازم است باید انجام بگیرد. همان معنایی که ما در تقیه معنا کردیم، در بحث امامت....»
