همایش شیرخوارگان حسینی امسال نیز پر شور تر از سالهای گذشته با همت و تلاش خادمین آستان امامزادگان ابراهیم و اسماعیل، با شکوهی بیسابقه برگزار شد. آنچه این مراسم را از دیگر آیینهای منطقه متمایز میکند، حضور پرشور و حماسی "مادران زینبی" است؛ مادرانی که در نگاهشان، صلابتِ رباب را بازمییابند؛ همان مادری که طفل شیرخوار خود را در اوج عطش، به قربانگاه قیام امام حسین (ع) سپرد.
صحنه این مراسم، فضایی است که گویی از میان صفحات کتابهای طبیعت و ایمان بیرون آمده است. آستانهی امامزادگان در میان باغات سرسبز روستا پناه گرفته و در حالی که صدای چکاوکها و کنجشکها در فضا طنینانداز است، نوای عزاداری با صدای پرندگان در هم میآمیزد. این تقابلِ زیبای «سبزیِ باغ» و «حزنِ عاشورا»، تجربهای بصری و شنیداری منحصربهفرد برای حاضران رقم زد.
نکتهای که این گزارش را از یک گزارش معمولی فراتر میبرد، حضور پررنگ خانوادههای شهدا و پدران منطقه است. حضور این ایثارگران، پیوندی میان فداکاریهای کربلا و فداکاریهای دوران دفاع مقدس ایجاد کرده است؛ گویی هر خانوادهی شهید، نمادی از آن وفاداریِ بیچون و چرایی است که در قلب کویر، در روستای اروانه، تجلی یافته است.
همایش شیرخوارگان در اروانه، بار دیگر ثابت کرد که ایمان میتواند در دل سختترین شرایط جغرافیایی (کویر)، گلستانهایی از معنویت و اجتماع ایجاد کند. این آیین، نه تنها یک مراسم مذهبی، بلکه میراثی است که از نسلی به نسلی دیگر و در سایه کلام امام حسین (ع) حفظ میشود.
