جوان آنلاین: این تحقیق که توسط حنان عیاری، روزنامهنگار و محقق دیجیتال برای تیم تحقیقات دیجیتال الجزیره تهیه شده است، بر اساس تکنیکهای سیستمهای اطلاعات جغرافیایی، دادههای پروژه دادههای مکان و رویداد درگیریهای مسلحانه، علاوه بر مقایسه زمانی تصاویر ماهوارهای برای نظارت بر تغییراتی که پس از توافقات آتشبس رخ داده است، سوالاتی را در مورد ماهیت این جنبشها و آینده مرزهای منطقه مطرح میکند.
نوار غزه
این تحقیق از نوار غزه آغاز میشود، رژیم صهیونیستی از «خط زرد» به عنوان یک منطقه حائل نظامی یاد میکند که غیرنظامیان از نزدیک شدن به آن منع شدهاند. نقشههای رسمی نشان میدهند که این خط، نوار غزه را به دو منطقه تقسیم میکند: یک منطقه شرقی تحت کنترل اسرائیل و یک منطقه غربی که فلسطینیها اجازه آزادی نسبی رفت و آمد دارند. با این حال، این تحقیق اختلافاتی را بین خطوط اعلام شده و آنچه تصاویر ماهوارهای نشان میدهند، آشکار کرد. به نظر میرسد که ارتش اسرائیل همیشه به مرزهای رسمی اعلام شده پایبند نبوده بلکه آنها را در چندین منطقه به ویژه در شمال نوار غزه و شهر غزه صدها متر گسترش داده است.
این تحقیقات نشان داد که طبق تحلیلها، منطقه تحت کنترل رژیم صهیونیستی در شمال غزه دهها کیلومتر مربع افزایش یافته و تقریبا به ۵۵ درصد از منطقه شمالی رسیده است. این نشاندهنده افزایش حدود پنج درصدی در مقایسه با مناطق تحت کنترل اسرائیل قبل از سال ۲۰۲۳ است.
طبق تحقیقات، مقایسه تصاویر ماهوارهای قبل و بعد از آتشبس، تخریب و ویرانی را در مناطقی که گفته میشود خارج از مرزهای اعلام شده هستند، نشان میدهد. این تحقیقات به مناطقی در محله الشجاعیه در شرق شهر غزه اشاره کرد که خسارات گسترده در آنها مشهود بود.
جبهه لبنان
این تحقیق همچنین به جبهه لبنان میپردازد. الگویی از تحرکات اسرائیل در جنوب لبنان تکرار شده است. در حالی که نقشههای رسمی مناطق استقرار مشخصی را پس از توافقات آتشبس نشان میدادند، بررسی تصاویر ماهوارهای، تحرکاتی فراتر از خطوط اعلام شده را آشکار کرد.
این تحقیق شهرک زوطر شرقی را به عنوان نمونه ذکر و اعلام کرد تصاویر ماهوارهای تخریب تعداد زیادی از ساختمانها را نشان میدهد که این تحقیق آن را گسترش عملیات نظامی فراتر از مرزهای اعلام شده توصیف میکند.
سوریه
با این حال، در سوریه تحقیقات به دلیل عدم وجود یک «خط زرد» رسمی اعلام شده مشابه آنچه در غزه و لبنان وجود دارد، تصویر متفاوتی را نشان میدهد.
این امر تیم را بر آن داشت تا با ردیابی مواضع نظامی جدیدی که خارج از «خط آلفا»، خط مرزی بین بلندیهای جولان اشغالی و بقیه خاک سوریه طبق توافقنامه عدم درگیری ۱۹۷۴، ظاهر میشدند، استقرار نظامی اشغالگران را بررسی کند. طبق تحقیقات، تجزیه و تحلیل مواضع نظامی رژیم صهیونیستی در جنوب سوریه نشان داد که آنها به عنوان نقاط جدا از هم به نظر نمیرسند بلکه به عنوان یک شبکه به هم پیوسته تشکیلدهنده یک نوار نظامی هستند که از جبل الشیخ در شمال تا رودخانه یرموک در جنوب امتداد دارد. این تحقیقات مساحت واقعی کنترل نظامی در آن منطقه را تقریبا ۲۳۵ کیلومتر مربع تخمین زد.
این تحقیق همچنین بیش از ۸۰۰ حمله رژیم صهیونیستی به خاک سوریه در خارج از منطقه حائل بین دسامبر ۲۰۲۴ و ژانویه ۲۰۲۶ را مستند کرده است. یکی از عمیقترین این حملات به عمق تقریبا ۶۳ کیلومتر در داخل خاک سوریه در نزدیکی الجبیلیه در حومه درعا رسیده است.
این تحقیق نتیجه میگیرد که کل منطقهای که گفته میشود پس از سال ۲۰۲۳ در نوار غزه، لبنان و جنوب سوریه تحت کنترل نظامی رژیم صهیونیستی قرار گرفته است، تقریبا ۱۰۰۰ کیلومتر مربع تخمین زده میشود که در مقایسه با مناطق تحت کنترل اسرائیل قبل از آن زمان، افزایش تقریبا پنج درصدی را نشان میدهد.
این تحقیق سوالات گستردهتری را در مورد آینده منطقه مطرح میکند و اینکه آیا با توجه به تغییرات میدانی مداوم که نقشههای نفوذ و کنترل را در بیش از یک جبهه از نو ترسیم میکنند، خطوط نظامی موقت به واقعیتهای جدیدی در میدان تبدیل خواهند شد یا خیر.
منبع ایسنا
