جوان آنلاین: چین از پیشنویس قطعنامه ضدایرانی امریکا و بحرین انتقاد کرده، آن را از نظر محتوا و زمان ارائه «نامناسب» خوانده و خواستار این شده که دو طرف از راههای دیپلماتیک در تنگه هرمز به توافق برسند؛ موضعی که احتمال دومین وتوی پکن بر قطعنامه ضدایرانی در شورای امنیت را افزایش داده است. روسها نیز عصر دیروز گفتند که با پکن همنظرند.
فو کونگ، نماینده چین در سازمان ملل، روز گذشته در واکنش به پیشنویس قطعنامه پیشنهادی امریکا و بحرین درباره تنگه هرمز، آن را از نظر محتوا و زمان ارائه «نامناسب» خواند و تأکید کرد تصویب چنین سندی کمکی به حل بحران نخواهد کرد. موضعی که ساعاتی بعد میخائیل اولیانوف نماینده روسیه در وین نیز آن را تکرار کرد و گفت که روسیه هم همین دیدگاه را دارد. این پیشنویس، ایران را به مینگذاری در تنگه هرمز متهم کرده و خواستار لغو کنترل ایران بر این آبراه حیاتی است، اما دیپلماتها معتقدند در صورت رأیگیری، روسیه و چین دوباره آن را وتو خواهند کرد. چین و روسیه ماه گذشته نیز قطعنامه مشابهی را که از حمایت امریکا برخوردار بود، وتو کردند و با این موضع چین، احتمال وتوی آن در صورت مطرح شدنش در شورای امنیت زیاد است.
کاظم غریبآبادی، معاون وزیر خارجه ایران، دیروز با اشاره به «تجاوز نظامی و محاصره غیرقانونی» امریکا و رژیم صهیونیستی، هر متن بدون اشاره به حقوق مشروع ایران در دفاع از امنیت و منافع حیاتی خود را «ناقص، جانبدارانه و محکوم به شکست» دانست. او تأکید کرد آزادی کشتیرانی را نمیتوان گزینشی و جدا از منشور ملل متحد تفسیر کرد. وی گفت: «آزادی کشتیرانی یک اصل حقوقی محترم است، اما نمیتوان آن را گزینشی، سیاسی و جدا از منشور ملل متحد تفسیر کرد. هیچ ابتکاری درباره امنیت دریایی در این منطقه نمیتواند همزمان از توسل به زور، محاصره دریایی، تهدید مستمر و نقش مستقیم امریکا و رژیم صهیونیستی در تولید بحران چشمپوشی کند و مدعی بیطرفی یا اعتبار حقوقی باشد.» معاون وزیر خارجه ایران تصریح کرد: مسئله اصلی، عبور کشتیها در خلأ نیست؛ مسئله این است که برخی دولتها میکوشند آثار اقدامات غیرقانونی خود را به زبان «نظم بینالمللی» بازنویسی کنند. چنین رویکردی نه به کاهش تنش کمک میکند، نه به امنیت دریایی و نه به اعتبار سازوکارهای چندجانبه.
هنجارسازی ایران در هرمز
در عمل، سنتکام روز شنبه به نیویورکتایمز گفت که کشتیهای ایرانی را با ماهواره و چند روش دیگر ردیابی میکنیم، ولی ایران نه تنها کنترل خود بر تنگه هرمز را تثبیت کرده، بلکه شواهد تازهای از ناکامی محاصره دریایی امریکا نیز به چشم میخورد. بر اساس دادههای تردد، در هفته منتهی به ۱۴ مه ۲۰۲۶، مجموعاً ۳۸ فروند کشتی (از انواع مختلف) از تنگه عبور کردهاند که این رقم نسبت به هفته قبل (تا ۹ مه) سهبرابر شده است. برخی منابع از عبور روزانه پنج تا هفت کشتی در روزهای اخیر خبر میدهند. در یک مورد خاص، شش نفتکش چینی در یک روز از تنگه عبور کردهاند. همچنین بر اساس گزارش فارس، یک نفتکش غولپیکر چینی که از مسیر تعیینشده ایران در کنار جزیره لارک عبور کرده بود، خارج از خط محاصره امریکا رویت شد. ظاهراً ایران در تلاش است کنترل خود بر تنگه را به یک هنجار بینالمللی تبدیل کند و از این طریق عوارض عبور دریافت نماید. همزمان، قطارهای باری چین به ایران از هفتهای یک بار به هر سه تا چهار روز یک بار افزایش یافته و شبکه فاکس نیوز به نقل از «رت بایر» گزارش داده که چین سه نفتکش را در هفته جاری با نفت ایرانی پر کرده است. دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، دیروز در واکنش به این پرسش که آیا اجازه چنین کاری را داده، به سادگی گفت: «چون اجازه دادیم این اتفاق بیفتد.» با این حال، وزیر انرژی امریکا، کریس رایت، مدعی شده که تردد در تنگه هرمز «حداکثر تا تابستان» بازگشایی خواهد شد؛ موضعی که در عمل نشان از فقدان کنترل واشینگتن بر این آبراه دارد. همزمان با این بنبست دیپلماتیک و تثبیت کنترل ایران بر تنگه، گمانهزنیها درباره ازسرگیری جنگ شدت گرفته است. دو منبع خاورمیانهای به خبرگزاریها گفتهاند که امریکا و اسرائیل از زمان آغاز آتشبس، «شدیدترین آمادگیهای خود» را انجام دادهاند و حملات ممکن است از هفته آینده در صورت تأیید ترامپ از سر گرفته شود. کانال ۱۲ تلویزیون اسرائیل نیز به نقل از یک مقام ارشد گزارش داده که «جنگ با ایران نزدیک است» و امریکاییها متوجه شدهاند مذاکرات به پیشرفتی نمیرسد. در تازهترین تحول میانجیگرانه، دیروز وزیر کشور پاکستان به تهران سفر کرده است؛ سفری که منابع خبری آن را در چارچوب تلاش برای جلوگیری از فروپاشی آتشبس و احیای گفتوگو ارزیابی میکنند. با وجود هشدارها درباره حمله قریبالوقوع، حضور پاکستان به عنوان میانجی نشان میدهد که هنوز برخی بازیگران منطقهای به دنبال راهی غیرنظامی برای خروج از بحران هستند، اما تا زمانی که چین وتوی خود را به عنوان اهرمی در برابر قطعنامههای تنشزا نگه داشته و ایران نیز کنترل میدانی تنگه را حفظ کرده است، افق پیشروی بحران همچنان در هالهای از ابهام میان جنگ و دیپلماسی باقی خواهد ماند.
