جوان آنلاین: دفاع از عنوان قهرمانی در بازیهای آسیایی ساحلی سانیا ثابت کرد حتی جنگ هم نمیتواند خدشهای به پادشاهی فوتبال ساحلی ایران در قاره وارد کند. باوجود آنکه از هفت، هشت ماه قبل اقدامات اعزام کاروان ایران به بازیهای آسیایی ساحلی سانیا آغاز شده بود، جنگ رمضان شرایطی را به کشور تحمیل کرد که هیچ کس نمیدانست آیا امکان اعزام وجود دارد یا نه. چراکه شرایط رفتوآمد محقق نمیشد و حتی شرکتهای پستی هم نمیتوانستند ID کارتها را به ایران برسانند. با این وجود، اما تیم ملی فوتبال ساحلی ایران به جای دست روی دست گذاشتن، تصمیم به دادن برنامه جهت تمرین انفرادی به بازیکنانش گرفت تا در صورت اعزام، مشکلی برای دفاع از عنوان قهرمانی نباشد. تصمیمی که پایهگذار موفقیت یوزهای پابرهنه ایران شد تا آنها حتی در شرایط دشوار جنگی هم جام قهرمانی را از آن خود کنند. موفقیتی که علی نادری آن را حاصل تلاشهای تک تک بازیکنان و غیرتی که در بازیهای ساحلی سانیا به خرج دادند، میخواند.
قهرمانی ایران در ششمین دوره بازیهای آسیایی ساحلی ثابت کرد که حتی جنگ هم نمیتواند به پادشاهی ایران پایان دهد.
ما تمرینات و اردوهای خوبی را پشت سر گذاشته بودیم. بعد از لیگ، ۹ مرحله اردو و چند بازی دوستانه خوب پیشبینی کرده بودیم. چراکه چشمانداز ما بازیهای مقدماتی جام جهانی و همچنین جام جهانی بعدی بود. به همین دلیل برنامهریزیهای خوبی هم داشتیم و چند مرحله از اردوها نیز به خوبی برگزار شد و از شرایط رضایت کامل را داشتیم، اما جنگ مانع از برگزاری دو، سه دوره اردو و انجام بازیهای دوستانه شد و با تعطیلی اردوها و تمرینات، وقفه ایجاد شده تمام تلاشهایی که کرده بودیم را از بین برد. با این وجود، بنا را گذاشتیم روی اعزام و دست از تلاش نکشیدیم و نتیجه آن را هم با کسب عنوان قهرمانی دیدید.
البته فکر میکنم به غیر از دو، سه دوره اردو، چند دیدار تدارکاتی و اعزام به مسابقات هم لغو شد.
بله همین طور است. قرار بود با بلاروس در ایران بازی کنیم که نشد. همچنین دو، سه بازی دوستانه هم لغو شد. یک اعزام به برزیل داشتیم که کارهایش هم انجام شده بود. حتی قرعهکشی آن هم انجام شده بود و قرار بود ایران با برزیل، ژاپن و امریکا در یک تورنمنت به رقابت بپردازند که آن اعزام هم مثل روسیه لغو شد تا نتوانیم طبق برنامه پیش برویم.
همانطور که اشاره کردید، تصور نمیشد شرایط حتی برای اعزام فراهم شود. در چنین وضعیت دشواری، وقتی تصمیم به اعزام گرفته شد، فکر میکردید بتوانید از عنوان قهرمانی دفاع کرده و با دست پر به میهن برگردید؟
در شرایط عادی ما همیشه یکی از مدعیان بودیم، اما آن زمان همه چیز مبهم بود. ما حتی نمیدانستیم میتوانیم در بازیهای ساحلی سانیا حاضر شویم یا نه. اما مسئله مهم در آن شرایط این بود که بازیکنان کاملاً شرایط را درک کرده بودند. ما به لحاظ فنی و کیفی بازیکنان بسیار خوبی داریم، اما شرایط ایجاد شده بسیار خاص بود. همین مسئله (وضعیت مملکت)، انگیزه مضاعفی برای بچهها ایجاد کرده بود و خدا را شکر، انگیزه بالا، تلاش بچهها و شرایط دست به دست هم داد تا بتوانیم با دفاع از عنوان قهرمانی با دست پر به کشور بازگردیم.
نگه داشتن بازیکنان در شرایط بدنی مناسب در آن روزها سخت و دشوار نبود؟
صد در صد بود، اما چارهای نداشتیم. همه چیز مبهم بود. شک و تردیدهای زیادی وجود داشت و ما حتی نمیدانستیم میتوانیم به این مسابقات برویم یا نه. ۵۰ روز بود بازیکنان را حتی ندیده بودیم و نمیدانستیم آخر این داستان چه میشود. با این وجود، اما بعد از بررسی همه جوانب، بنا را گذاشتیم روی اعزام شدن. به همین دلیل برنامهریزی کردیم و با بچهها صحبت کردیم که تمرینات خود را به صورت انفرادی دنبال کنند و دست از تمرین نکشند. البته فوتبال شرایط خاص خودش را دارد و اگر بازیکنان روی ماسه تمرین نکنند، زمان میبرد تا دوباره عادت کرده و خود را با شرایط وفق دهند. باوجود این، اما بچهها از انجام تمرینات انفرادی خود غافل نشدند و همین مسئله باعث شد تا از لحاظ بدنی خارج نشوند و به مرز آمادگی ۵۰ - ۶۰ درصدی برسند. کمیته ملی المپیک هم در اقدامی بسیار خوب، ۱۰- ۱۲ روز زودتر ما را به محل مسابقات اعزام کرد تا بتوانیم خود را به شرایط ایدهآل بدنی برسانیم.
این تصمیم چقدر در کسب موفقیت تیم تأثیرگذار بود؟
خیلی زیاد. در این مدت توانستیم به شرایط بدنی بهتری برسیم. نمیگویم ۱۰۰ درصد، اما باتوجه به اینکه بچهها نیز تمرینات خود را به درستی انجام داده بودند، این اردوی چند روزه قبل از شروع مسابقات و البته بازی دوستانهای که با فلسطین انجام دادیم، باعث شد بازیکنان به شرایط آمادگی ۶۰- ۷۰ درصدی برسند. این تقریباً همان چیزی بود که در آن شرایط خاص مد نظر داشتیم.
در واقع ملیپوشان فوتبال ساحلی ایران ثابت کردند مرد روزهای سخت هستند.
درست است. اما این فقط مختص تیم ملی فوتبال ساحلی نبود. شما نگاه کنید، ما کاروانی با ۱۲ تیم بودیم که اعزام شدیم و از این تعداد، ۹ تیم طلا گرفت و یک تیم نقره. این نشان میدهد تمام ورزشکاران ما با غیرت و تعصب بازی میکنند و در واقع باید گفت ایرانیها مرد روزهای سخت هستند. شرایط بسیار سخت و دشوار بود، اما تک تک ورزشکاران نشان دادند که در شرایط اینچنینی، با غیرتتر و متعصبتر بازی میکنند. شما نگاه کنید، برای نخستین بار ما ۲۶ روز در یک تورنمنت درگیر مسابقات بودیم، اما در طول این مدت طولانی، تک تک بچهها با غیرت و تعصب کار کردند و اجازه ندادند شرایط روحیه و انگیزه و توانایی آنها را کاهش دهد. در واقع بچههای ما نشان دادند در زمین کسی حریفشان نیست.
سطح کیفی این مسابقات را چطور دیدید؟
سطح مسابقات خوب بود. توانستیم با غلبه بر فلسطین، عربستان، تایلند و امارات راهی مرحله نهایی شویم و در فینال هم عمان را با حساب ۶ بر صفر از سد راه برداریم تا بار دیگر جام قهرمانی را بالای سر ببریم. اما با وجود کسب عنوان قهرمانی، کاملاً متوجه پیشرفت مشهود تیمهای آسیایی بودیم. عربستان در فوتبال ساحلی هم مثل فوتبال سرمایهگذاری خوبی کرده و پیشرفت مشهودی داشت. امارات و عمان هم که مثل همیشه جزو مدعیان بودند. به طور کلی، فوتبال ساحلی آسیا در حال پیشرفت است و تقریباً این رشته در قاره جا افتاده و به همین دلیل سطح کیفی آن بالاتر رفته است. به طوری که دیگر نمیتوان گفت حریفی در آسیا ساده و راحت است و به همین دلیل برای ادامه موفقیتهای خود باید برنامهریزی خوب و مدونی داشته باشیم.
هدف بعدی تیم ملی فوتبال ساحلی بعد از قهرمانی در بازیهای آسیایی سانیا چین چیست؟
ما آخر آبانماه مقدماتی جام جهانی را در تایلند داریم. مسابقاتی که سطح بالایی دارد و بسیار حائز اهمیت است. در کل، مسابقات آسیایی و مقدماتی جام جهانی سطح و کیفیت بالایی دارد، چراکه تیمها با همه توان خود برای کسب سهمیه حضور پیدا میکنند و این هم حساسیت و هم سطح مسابقات را بالا میبرد.
این مسئله کار را سخت نمیکند؟ خصوصاً حالا که انتظارات باتوجه به قهرمانی در شرایط جنگی بالاتر از همیشه است.
دقیقاً همین طور است. انتظارات از ما به مراتب بالاتر رفته و شرایط دشوارتر از قبل شده است. همانطور که حریفان مدعیتر شدند و این نشان میدهد که باید تلاشهایمان را چند برابر کنیم اگر میخواهیم موفقیتهایمان را تکرار کنیم.
