رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی:

عفت و پاکدامنی نمود ویژه‌ای در شعر و اندیشه حافظ دارد

به گفته رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی حافظ نظر کرده‌بود؛ چنان‌که اکثر نوابغ و بزرگان در طول تاریخ همین‌طور بوده‌اند.
محمود شالویی در پنجمین روز از هفته بزرگداشت حافظ شیرازی در مجموعه فرهنگی حافظیه در جوار آرامگاه حافظ شیرازی عنوان کرد: عفت و پاکدامنی نمود ویژه‌ای در شعر و اندیشه حافظ دارد و در جای‌جای اشعار او این مهم به چشم می‌خورد. وقتی بارگاه نورانی حافظ را می‌نگریم، متوجه شخصیتی می‌شویم که بیش از ۶۰۰ سال در این آرامگاه خفته است، اما به یقین جسم او زیر خاک، اما روحش برفراز است.
مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی افزود: مولوی درباره ابوالحسن خرقانی و بایزید بسطامی سخنی شنیدنی دارد؛ بایزید عصر‌های جمعه به خرقان می‌رفت و به اصحاب و شاگردان اصرار می‌کرد که خاک این زمین را ببویید، چرا‌که بوی خوشی از این خاک می‌آید. همه خاک را می‌بوییدند، اما چیزی استشمام نمی‌کردند. بایزید می‌گوید ۱۰۰ سال بعد از من، برادرم ابوالحسن خرقانی خواهد آمد که بر من فضایل بسیار خواهد داشت. او مصائب و زجر‌های فراوان خواهد کشید تا آنقدر به درگاه الهی نزدیک می‌شود که پس از وفات وی، بوی خوش پیکر او همواره باقی خواهد ماند. اگر امروز هم به خرقان بروید و بر مزار وی حاضر شوید، از روزنه آرامگاه او این بوی خوش قابل استشمام است.
شالویی در ادامه اضافه کرد: مولوی درباره ارتباط معنوی ابوالحسن خرقانی با بایزید بسطامی می‌گوید:
بوالحسن بعد وفات بایزید/ از پی آن سال‌ها آمد پدید
گاه و بیگه نیز رفتی بی‌فتور/ بر سر گورش نشستی با حضور
تا مثال شیخ پیشش آمدی/ تا که میگفتی شکالش حل شدی
خرقانی، بر سر مزار بایزید می‌رفت و چنان احوالی بر او می‌گذشت که گویی روح او از قبر خارج می‌شد و میان آنان گفتگو در می‌گرفت و ابوالحسن پاسخ سؤالاتش را از بایزید دریافت می‌کرد. از این‌رو در کنار آرامگاه حضرت حافظ نیز به یقین، روح پرفتوح او ناظر ما و شماست. شالویی تأکید کرد: پس از ۶۰۰ سال از وفات حافظ، همان‌طور که با قرآن کریم استخاره می‌کنیم، به دیوان او نیز تفأل می‌زنیم و بهره معنوی می‌بریم. حافظ «نظرکرده» بود، چنان‌که اکثر نوابغ و بزرگان در طول تاریخ همین‌طور بوده‌اند.
رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در پایان گفت: حافظ چنان جایگاه و موقعیت ویژه‌ای پیدا کرده‌است که دیوان اشعار و اندیشه عرفان و الهی او در کنار کتاب مقدس مسلمانان، قرآن کریم مطمح‌نظر قرار دارد. از این‌رو باید درباره کلمات و تعبیرات او با عمق و تأمل فراوان سخن گفت و به ظاهر عباراتش اکتفا نکرد. چنان که خود نیز گفته است: بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر/ کز آتش درونم دود از کفن برآید. وی افزود: چنان عشقی در دل حافظ شعله‌ور شد که او را از زمین به آسمان برد. او خود آسمانی شد و ما را نیز به سوی عالم بالا متوجه کرد.