دومين حريف ايران در فيفادي شهريورماه، يادآور خاطرات جام جهاني آلمان است. ديداري كه با تساوي يك- يك به پايان رسيد تا تيم ملي فوتبال ايران به تنها امتياز خود در جام جهاني 2006 دست يابد. شاگردان قلعهنويي بعد از برتري مقابل بلغارستان، عصر امروز در آزادي خالي از جمعيت به مصاف آنگولا ميروند. اين چهارمين ديدار دو تيم در طول تاريخ است. دو مساوي و يك برد حاصل مصافهاي قبلي ايران برابر آنگولا بوده، تيمي كه در جايگاه صد و شانزدهم ردهبندي فيفا قرار دارد و به همين دليل بيترديد حريف قدر و دست و پاگيري نيست. با این وجود براي ايران كه در اكثر فيفاديهاي قبلي به انجام بازيهاي درونتيمي در اردوهاي تداركاتي اكتفا كرده، مصاف با آنگولا در فيفادي شهريور نميتواند بازي بدي باشد. هدايت آنگولا حريف ايران در بازي عصر امروز را پدرو والديمر سوارز پرتغالي برعهده دارد. مربي پرتغالي كه اگر ديدگاهي چون كيروش داشته باشد، گلزني به آنگولا را سخت ميكند، خصوصاً براي ايران كه در مصاف با بلغارستان نشان داد در خط حمله جاي كار بسيار دارد، بهطوريكه سرمربي تيم ملي نيز بعد از بازي تأكيد داشت بايد نگرش خود را نسبت به موقعيتهاي به دست آمده عوض کنیم و بدانيم كه شايد اولين موقعيت ما، آخرين موقعيتي باشد كه نصيبمان ميشود، به همين دلیل باید نهايت استفاده را از آن ببريم. اما بايد ديد نكته حائز اهميتي كه در مصاف با بلغارستان از چشم سرمربي تيم ملي دور نمانده در مصاف با آنگولا برطرف خواهد شد يا قلعهنويي بايد زمان بيشتري را براي بالا بردن توانمنديهاي خط حمله تيمش در نظر بگیرد. خطي كه عملكرد آن تأثير بسزايي در كسب موفقيت تيم ملي فوتبال ايران در جام ملتهاي آسيا دارد.
