حمیدرضا نوربخش، مدیر عامل خانه موسیقی در مراسم بزرگداشت سیدجلالالدین محمدیان عنوان کرد: ارادت من به استاد جلالالدین محمدیان به سالها پیش برمیگردد، وقتی که خیلی جوان بودم و در عین حال او یک کاملمرد و هنرمند شاخص بود. یادم است در شبی در شهر قم در منزل یکی از دوستان ساز و آوازی اجرا کردیم و ایشان محبت کردند و من را با کتاب ردیف محمود کریمی آشنا کردند. آن زمان منابعی برای ردیف و آواز نبود، اما آقای محمدیان کاست و کتابی را که ضمیمه آن بود و دکتر مسعودیه هم آن را آوانویسی کردهبودند، به من دادند. آن روز متوجه شدم که این مرد چقدر باصفا است و چه منش بزرگی دارد.
مدیر عامل خانه موسیقی تأکید کرد: سیدجلالالدین محمدیان قدرش آنطور که باید دانسته نشدهاست. ما آوازخوانها شرایطی در حرفه خود داریم؛ مثلاً خواننده باید صدایش حجم و وسعت خاصی داشته یا خودش پیوندی با شعر و موسیقی داشتهباشد. سیدجلال محمدیان صدای وسیع یا به اصطلاح چپکوک دارد که از نتهای پایین تا بالا را میخواند. او تحریر زیبا و حجم صدای مناسب دارد و از محضر اساتیدی، چون استاد شجریان و استاد علیاصغر بهاری آموختهاست. او موسیقی اقلیمی خود را که غرب کشور است، آموخته است. جلالالدین محمدیان سالهای سال با موسیقی زندگی کرده و مضاف بر موسیقی روی مسئله تعزیه هم کار کردهاست. او تمام مشخصات یک خواننده کامل را در خود جمع کردهاست.
این خواننده پیشکسوت در بخش دیگری از سخنانش با انتقاد از وضعیت کنونی موسیقی گفت: متأسفانه هر چه از دهه ۷۰ فاصله گرفتیم در حوزه موسیقی دچار مصیبت شدیم. در روزگاری هستیم که آثار سخیف، بیمعنا، بیربط و پوچ صدها هزار شنونده پیدا میکند و آدم واقعاً متعجب میشود. جوانان ما مخاطبان آثار سخیف شدند و این آثار، اشعار سخیفتری دارند که اصلاً نمیشود نامش را شعر گذاشت. موسیقی پاپ میتواند یک موسیقی هنجارمند باشد، اما منظور من عیار شعر و موسیقی است که متأسفانه این روزها به شدت پایین آمده و حتی از تهدید هم گذشته و زنگ خطرش به صدا در آمدهاست. در هر بخشی از این کشور گوهرهای درخشانی است که باید جوانان را با آنها آشنا کرد. یکی از این گوهرها جلالالدین محمدیان است که یک مرد با صفا و به معنای واقعی یکی از مردان خداست.
هنرمندان ماندگار به تماشای ملکوت میروند
در بخش دیگری از این مراسم، میلاد عرفانپور (مدیر مرکز موسیقی حوزه هنری) در سخنانی گفت: هنر در معنای واقعی برداشتی است که هنرمند از عالم ملکوت دارد و هنرمندانی ماندگار میشوند که تماشای ملکوت روزیشان میشود. چنین هنرمندانی هنر را ابزار سلوک و نه دیدهشدن خود میدانند. خیلیها هنر را ابزار ثروت و قدرت میدانند، اما امثال محمدیان با هر اثر یک پله به کمال انسانی نزدیک میشوند. استاد عزیز ما سالها از جوامع و محافل هنری دوری گزید، زیرا هنر برایش به مثابه سلوک بود.
مدیر مرکز موسیقی حوزه هنری همچنین گفت: از ویژگیهای استاد جلالالدین محمدیان شناخت تاریخ و حکمت هنر است. افتخار ما در مرکز موسیقی این بود که نزدیک به چهار سال در یک فضای دوستانه با ایشان همکاری داشتیم و ایشان ۱۶ قطعه موسیقی برآمده از گنجینه موسیقی عاشورایی در این مرکز تولید کردند که به امید خدا به زودی منتشر خواهد شد. استاد به این تولیدات نگاه نذر داشتند و این آثار را بدون چشمداشت مالی به پیشگاه حضرت اباعبدالله (ع) تقدیم کردند و ما هم میزبان این قطعات ارزشمند بودیم.
همچنین در این مراسم اعلام شد که با اهدای نشان درجه یک هنری به سیدجلالالدین محمدیان موافقت شدهاست و این نشان به او اهدا میشود.
