وقتی داشتیم لیستی از فیلمسازان زن ایرانی جمع میکردیم آنچه برایمان جالب بود، این بود که بالای ۵۰ فیلمساز زن مطرح ایرانی در این فهرست جا داشتند چیزی که هنوز در هند چندان وجود ندارد
سالانه ۳ هزار فیلم در هند ساخته میشود، اما مثل ایران فیلمساز زن ندارد.
بیجو کومار، تهیهکننده و کارگردان از کشور هند با بیان این مطلب در نشست میهمانان بینالمللی جشنواره فیلم «حوا» که در محل سینما فرهنگ برگزار شد، عنوان کرد: من خیلی با سینمای ایران، فیلمهای ایران و فضای داستانهای ایران آشنا هستم. از زمان دانشجویی فیلمهای ایرانی را دنبال میکردم و با فیلمسازانی مثل مجید مجیدی، عباس کیارستمی و دیگر فیلمسازان ایرانی آشنا بودم و همیشه محتوای فیلمهای ایرانی برایم الهامبخش بود تا این مسیر را آغاز کنم. ضمن اینکه تاکنون سه بار به تهران آمدهام؛ یکبار عضو هیئت داوران جشنواره فجر بودم و یکبار هم با فیلم خودم در فجر شرکت کردم و میدانم صنعت سینما در ایران چگونه است و با محتوای فیلمهای ایرانی آشنا هستم.
وی افزود: من از هند میآیم، جایی که یکی از مراکز صنعتی فیلمسازی است و سالانه در آن ۳ هزار فیلم ساخته میشود، نهتنها در هند، بلکه در جاهای دیگر فیلمها خیلی محتوای والایی ندارند، حتی ممکن است فیلمها ضدزن باشند و به نظرم این جشنواره برای این روزهای ما لازم است.
کومار گفت: وقتی داشتیم لیستی از فیلمسازان زن ایرانی جمع میکردیم، آنچه برایمان جالب بود، این بود که بالای ۵۰ فیلمساز زن مطرح ایرانی در این فهرست جا داشتند، چیزی که هنوز در هند چندان وجود ندارد.
وی گفت: میتوانم بگویم ما آرتیست زن در اکثر کشورها داریم، اما نقش اینگونه جشنوارهها این است که بستری برای تبادل دیدگاههای زنانه ایجاد میکنند که خودش میتواند به محتوای فیلمهای اینچنینی کمک کند و زنان از نقاط مختلف دنیا میتوانند با هم تبادلنظر داشته باشند و محتواهای خود را به اشتراک بگذارند.
این کارگردان اظهار کرد: در اولین فیلمم روی یک شخصیت خانم خبرنگار قدرتمند مانور دادم و فیلم دوم هم خانوادگی است، به نظرم فیلمهای من باید خانوادگی دیده شود. فکر میکنم یک فیلم بدون اینکه اعضای یک خانواده بتوانند با هم آن را ببینند، ارزشی ندارد.
شعار «پای خانواده میایستیم» برایم جذاب است
در ادامهها وان فون، تهیهکننده و کارگردان که با فیلم «پدرم و مادرم» در جشنواره فیلم حوا حضور دارد، عنوان کرد: پدرم در چین کارگردان و ۲۰ سال است که مشغول همین کار است. فیلمی که با خود به این جشنواره آوردهام درباره رابطه زنان در خانواده و اجتماع و واکاوی نقش آنها در این دو اجتماع است. مفتخرم که در این جشنواره هستم و شانس این را دارم که فیلمم در اینجا دیده شود. من با این مفهوم آشنا هستم، چون در این ۲۰ سال همیشه فیلمهایم محتوایی مرتبط با زنان و خانواده داشته است. ضمن اینکه همسرم فیلمنامهنویس است و به من کمک کرده است.
وی عنوان کرد: در این ۲۰ سال در جشنوارههای مختلفی شرکت کردهام، اما برای اولین بار است که در جشنوارهای با این شعار که «پای خانواده میایستیم»، حضور پیدا کردهام. موقعی که مشغول ساخت همین فیلم بودم، تجارب آموختنی خوبی از نقش زن در خانواده به دست آوردم که به نظرم خیلی مهم است.
این کارگردان توضیح داد: این روزها متأسفانه معمولاً نقش زنها به صورت غیرمنصفانه انعکاس داده میشود و ما به عنوان فیلمساز باید آن را بهدرستی ارائه دهیم. فیلم من درباره پدر و مادری است که دور از شهر زندگی میکنند، اما برای نگهداری نوه خود به شهر میآیند تا تعادل از دست رفته خانواده را مجدداً احیا کنند. سعی من این بود که بتوانم روابط بین یک خانواده چینی را به کسانی که آشنایی با چین ندارند، نشان بدهم.
لو شی فون، مستندساز چینی هم که با مستند «لی» در جشنواره حوا حضور دارد، گفت: من مستندساز هستم. معتقدم در هر کشوری خانمها مهمترین بخش آن جامعه هستند. مستند من درباره یک شخصیت خانم قدرتمند است که از شریک زندگی خود جدا میشود، اما سعی میکند از بچههایش نگهداری کند. آنچه دوست دارم این است که در فیلمم به مخاطبان هیچ ایدهای القا نکنم تا آن را با هر نظری که دارند، نگاه کنند و نظرات خود را به من انتقال دهند.