محمدمهدی هراتی، استادی است که نه تنها هنر را آموخت و آموزش داد، بلکه هنر ایشان از مرزهای ایران فراتر رفت. محمدعلی رجبی، رئیس گروه تخصصی هنرهای سنتی و صنایعدستی فرهنگستان هنر با بیان این مطلب در مراسم بزرگداشت محمدمهدی هراتی، استاد پیشکسوت هنرهای تجسمی گفت: فرهنگستان هنر ضمن پاسداشت مقام هنری و فرهنگی استادان، هدف دیگری را نیز دنبال میکند که آن احیای حداقل یک وجه از هنر اسلامی ایران است. او ادامه داد: محمدمهدی هراتی استادی است که نهتنها هنر را آموخت و آموزش داد، بلکه هنرش از مرزهای ایران فراتر رفت و آثار زیادی را بر جا گذاشت. نکته قابل توجه دیگر درباره هراتی این است که او روی واژهها تأکید میکند، زیرا هر واژه، بازگوکننده یک فرهنگ است و اگر واژهها فراموش شوند فرهنگ نیز مورد غفلت قرار میگیرد.
رجبی در ادامه صحبتهایش از علی بیانی، استاد موسیقی یاد کرد و گفت: او ضمن اینکه به دنبال اساتید بود، به دنبال واژهها نیز میگشت و این یکی از کارهای معمول او بود. احیای فرهنگ چیزی بود که او به دنبال آن بود و منظور از احیا زنده کردن دوباره نیست، بلکه شناخت ماهیت و کاربرد هنر است.
او با تأکید بر اهمیت زیباییشناسی در هنر افزود: جایی در طراحی به حدی حساسیت وجود داشت و درون آن مفهومی از زیباییشناسی نهفته بود که استاد، شاگرد را مجبور به کشف میکرد. این زیباییها، تمدن میساخت.
رجبی در ادامه بیان کرد: از هر دری نگاه کنیم، فرهنگ ما به یگانگی خدا متکی است، زیرا فرهنگ ما مبتنی بر فطرت انسان است.
او درباره جایگاه هراتی در عرصه آموزش گفت: هنگامی که هراتی به جایگاه خود رسید به سوی مقام معلمی رفت که مقام باارزشی است. او از شهرهای کوچک تا مشهد و تهران به آموزش پرداخت و در آموزش و پرورش تأثیر شگرفی گذاشت. اگر مجموعه را جمع کنیم به عهد و تعهد نسبت به حقیقت برمیگردیم. هراتی حتی در جلسات اداری نیز آموزشهای علمی جدیدی به ما منتقل میکرد و در هر مورد حرفی برای گفتن داشت.
بنا بر این گزارش، محمدمهدی هراتی متولد دهه ۱۳۲۰ در قوچان حدود نیم قرن است که در رشتههای مختلف هنرهای تجسمی از طراحی، نقاشی سیاهقلم، رنگروغن، آبرنگ، قطاعی و لایهچینی، نگارگری، رنگسازی سنتی، نقاشی روی چوب و قلمدان، نقاشی روی شیشه، سرامیک و چرم، نقاشی با رنگهای لعابی روی کاشی و سرامیک گرفته تا خوشنویسی خطوط کهن به ابداع و ارائه هنر خود مشغول است. علاوه بر آن، او بیش از ۵۰ کتاب در حوزههای مختلف پژوهش و آموزش هنر نوشته است.