توهین به مقدسات تنها کاری بود که جماعت غربزده و متوهم ورزشکار بعد از نتیجه ندادن اغتشاشات و فتنهها انجام نداده بودند که این یکی را هم فرهاد ظریف، ملیپوش سابق والیبال انجام داد تا بیشتر از قبل حسرت بخوریم که چگونه برای پرورش چنین فرومایگانی از بیتالمال و پول مردم ایران خرج شده است.
جامعه ورزش ایران همواره به ارادت به خاندان عصمت و طهارت معروف بوده و هست، اما هستند فرومایگانی که بعد از خروج از کشور و شکستهای پیدرپی در زندگی شخصی سرانجام ماهیت اصلی خودشان را نشان میدهند. فرهاد ظریف نمونه کوچکی از این جماعت است که مردم بهتر است آنها را همانطور که هستند، بشناسند. ذات ناپاک بالاخره مرداب را پیدا میکند. میتوان بدون هیاهو با این قبیل افراد برخورد کرد و مانند نوع برخورد اروپاییها برای همیشه آنها را از صحنه اجتماعی بیرون انداخت، بدون اینکه با ایجاد سروصدا باعث دیده شدن بیشتر آنها شد. اگر خوب دقت کنیم آنها که امثال ظریف را اجیر کردهاند همین را میخواهند تا با بزرگنمایی انسانهای حقیری، چون او آتش خاموش شده فتنه و آشوب در ایران را باز شعلهور کنند.
روز شنبه بود که علی صالحی، دادستان تهران در خصوص توهین ظریف به ساحت مقدس حضرت زهرا (س) گفت: «نظر به توهین فرهاد ظریف علیه مقدسات، بلافاصله موضوع در دستور کار دادستانی تهران قرار گرفت و ضمن صدور دستور تعقیب قضایی علیه وی حکم جلبش نیز صادر شد. نظر به اینکه ظریف در ایران اقامت ندارد، دستور قضایی صادر شده برای مراجع ذیربط ارسال شد تا در فرصت مقتضی نسبت به اعمال آن اقدام لازم صورت گیرد.»
یک روز بعد هم وزارت ورزش به این مسئله واکنش نشان داد و بیانیهای صادر کرد: «بیاحترامی بیشرمانه اخیر یک والیبالیست سابق به بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا (س) و گذر از خطوط قرمز، موجی از نارضایتی و انزجار را به دنبال داشته که به طرق مختلف منعکس شده و وزارت ورزش و جوانان به شدت اینگونه رفتار را که برخلاف ارزشهای ایرانی- اسلامی است، محکوم میکند.»، اما بهترین کار بیانیه دادن برای هر یک از این نابکاران نیست. بهترین کار ایجاد ساختار محرومیت مادامالعمر برای قانون شکنان و ناسزاگویان به مقدسات است. همانند شیوههای مرسوم در اروپا برای ناسزاگویان به هلوکاست و امثال آن است.