المپیک ۲۰۲۴ پاریس نزدیکتر از آنی است که فکرش را بکنیم. سال پیشرو هم سال کسب سهمیه حضور در این آوردگاه بزرگ است، سالی که تمام ورزشکاران سعی میکنند خود را به آمادگی مطلوب برای کسب سهمیه برسانند و فوتبال هم اگر میخواهد جایی برای خود دست و پا کند باید کاری انجام دهد، اما فدراسیون «سرعت و دقت» خواب تشریف دارد و اصلاً نمیداند که تیم امیدی هم وجود دارد و باید برای آن برنامه ریخت. آقایان سئولنشین که مدعی هستند برای انتخاب سرمربیان تیمهای ملی دو فاکتور «سرعت و دقت» را مدنظر دارند و هیچ چیز دیگری را در نظر نمیگیرند، گویا حواسشان نیست که المپیک بسیار نزدیک است. مهدی تاج این روزها با همان ژست خاص همیشگیاش میگوید: «این هفته تصمیمی در این باره گرفته میشود» و جالبتر اینکه رئیس فدراسیون در خصوص انتخاب سرمربی تیم ملی هم عنوان میکند: «هنوز فرصت هست، روی این مسئله کار میکنیم.»
دقت کردید؛ دو پاسخ بیراه، دو پاسخی که فقط بهدرد خود مهدی تاج و بقیه مدیرانش در فدراسیون فوتبال میخورد. هفتههاست که همه منتظر مشخص شدن سرمربی تیم امید هستند. تیمی که نه سرمربی دارد، نه مربی و نه بازیکن، اما سرپرست و مدیر فنی دارد! حالا این سرپرست و مدیر فنی بدون تیم به چه کار میآیند، سؤالی است که اگر پاسخ آن پیدا شود، بهطور حتم سرنوشت تیم امید هم مشخص میشود و شاید گره کار هم باز شود.
بیتفاوتی فدراسیون فوتبال در قبال تیم امید بسیار سؤالبرانگیز است. تیمی که قرار است آرزوی دیرینه فوتبال ایران برای حضور در المپیک را برآورده کند، اما گویا باید منتظر ماند و شاهد بود که حسرت المپیکی شدن فوتبال ایران ۴۸ ساله شود. جالب اینکه این تیم علاوه بر نداشتن مربی با ابهاماتی در خصوص مدیریت هم روبهروست تا جایی که به گفته مهدی فرقانی، سرپرست تیم هنوز حکم حبیب کاشانی به عنوان مدیر فنی تیم صادر نشده است. فرقانی به ایسنا میگوید: «آقای کاشانی به عنوان مدیر در تیم ملی امید فعالیت خواهند کرد و من هم سرپرست هستم. البته قرار شده آقای کاشانی و تاج جلسهای داشته باشند که به علت مسائل جاری فدراسیون فوتبال عقب افتاده است.»
البته در انتخاب کاشانی به عنوان مدیر در تیم امید ابهامات زیادی وجود دارد، چراکه حبیب کاشانی پیش از این هم سابقه حضور در تیم امید را داشته و بهرغم اینکه تمام امور این تیم را در دست داشت نتوانست راهی المپیک شود و حالا چطور فدراسیون فوتبال به یک مدیر امتحان پسداده دوباره اعتماد کرده، جای سؤال دارد.
با این وجود و بهرغم ابهاماتی که در خصوص سرنوشت تیم امید ایران وجود دارد فرقانی، سرپرست تیم از برنامههای آینده اینگونه حرف میزند: «ما برای فروردین برنامه داریم. ایمیل دعوتنامه برای حضور تیم ملی امید در فیفادی ۲۸ اسفند تا هشتم فروردین از سوی تایلند به منظور شرکت در تورنمنت چهارجانبه به دست ما آمده که منتظر جمعبندی مسئولان فدراسیون فوتبال هستیم. هزینهها هم به پای کشور میزبان است.» این هم یک نکته جالب دیگر؛ برنامهریزی برای تیمی که سرمربی ندارد و به گفته سرپرست تیم که مهر تأییدی بر حرفهای مهدی تاج، رئیس فدراسیون است قرار است در دو، سه روز آینده فرقانی با تاج جلسهای داشته باشد و در آن نقطه نظراتش را به رئیس اعلام کند.
آقایان تازه رسیدهاند به بیان نقطه نظرات، درحالیکه رقبای آسیایی لحظه به لحظه آماده میشوند و برنامهریزیهای خود را انجام داده و اجرا میکنند. فدراسیون فوتبال که بعد از شکست تیم ملی در جام جهانی هنوز نتوانسته برای این تیم سرمربی انتخاب کند و بنا به گفته تاج که «هنوز فرصت باقیست»، حالاحالا هم قصد معرفی سرمربی تیم ملی را ندارد در خصوص تیم امید هم همین سیاست را دنبال میکند. با این سیاست بهطور حتم امیدهای ایران باز هم مانند المپیکهای قبلی جایی در جمع تیمهای حاضر در پاریس ۲۰۲۴ نخواهند داشت، چون هیچ چیزی وجود ندارد. هیچ طرحی برای حضور فوتبال در المپیک وجود ندارد. فدراسیون فوتبال در زمین امیدها باد کاشته و طوفان درو خواهد کرد. طوفانی که آینده فوتبال ایران را نابود میکند، اما فعلاً مهدی تاج و دوستان بازی با کلمات به راه انداختهاند و ادعا میکنند که میخواهند با «سرعت و دقت» تکلیف تیمهای ملی فوتبال را روشن کنند. تیم ملی که فعلاً هیچ، به امیدها هم چندان نباید امیدوار بود.
