کمی دورتر از شهر گرمسار، مسیری سنگی و قدیمی موسوم به جاده سنگفرش قرار دارد که روزگاری محل گذر کاروانها بوده و از اصفهان، کاشان و گرمسار گذر میکرده است. در میانه این مسیر، کاروانسرایی به چشم میخورد که پس از سالیان دراز، هنوز هم علاقهمندان بسیاری را به سوی خود میکشاند. برخی منابع از بهرام ساسانی یا بهرام گور به عنوان سازنده این بنا یاد میکنند و میگویند که شاه عباس صفوی با مرمت بنا رونقی دوباره به آن داده است. در میان حدس و گمانهای فراوان، آنچه مورد تأیید همه کارشناسان قرار دارد این است که ساخت کاروانسرا به شکل کنونی یا مرمت آن به دوره صفویه بازمیگردد. بنایی که به کاروانسرای قصر بهرام معروف است یکی از جاذبههای تاریخی محبوب برای گردشگری تخصصی است.
به گفته ایرج افشار، این بنا از آن رو قصر بهرام گور نامیده شده که به گفته شکارچیان و مسافران، بهرام پنجم ساسانی
(۴۳۸-۴۲۱ میلادی) در همین نواحی شکار میکرد. روزی بهرام در باتلاقهای نمکین اطراف سفیدآب و بیابان مخوف ریگ جن فرو رفت و دیگر برنگشت. از طرف دیگر نکتهای که باعث میشود این بنا را در آغاز کار نه کاروانسرا بلکه قصر یا ساختمان شکاری بدانیم، فاصلهای است که بنا از نزدیکترین چشمه آب شیرین دارد. چشمه آب شیرین که به چشمه شاهی نامور است، در فاصله هفت کیلومتری بنا قرار دارد که با کانالهای سنگی آبش به سمت سازه سرازیر میشده است. به نظر میرسد علت ساختن ساختمان در چنین فاصلهای از چشمه آن بوده که هیبت بنا و سروصدای احتمالی برخاسته از فعالیتهای آن موجب فراری دادن حیوانات نشود و همچنان گورخر و حیوانات دیگر برای نوشیدن به حوالی این چشمه بیایند.
آنچه قصر بهرام را نسبت به کاروانسراهای دیگر متمایز میکند، موقعیت خوب و مناسب آن است که در کنار عواملی همچون نبود آلودگی نوری و هوای پاک، آن را به یکی از محبوبترین مقاصد ستارهنگری تبدیل کرده است. بسیاری از پژوهشگران و محققان راهی این کاروانسرا میشوند تا شب را در آن بگذرانند و از دیدن ستارهها و رصد آنها لذت ببرند.
این بنا با نامهای دیگری همچون ﮐﺎﺭﻭﺍﻧﺴﺮﺍی ﻋﺒﺎﺱﺁﺑﺎﺩ و کاروانسرای شاه عباسی نیز خوانده میشود و امروزه ﭘﺎﺳﮕﺎﻩ ﺷﮑﺎﺭﺑﺎﻧﯽ ﭘﺎﺭک ﻣﻠﯽ ﮐﻮﯾﺮ در آن قرار دارد. همچنین پس از مرمت بنا ﺗﻮﺳﻂ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﯾﺴﺖ ﺑﺎ ﻧﻈﺎﺭﺕ وزارت ﻣﻴﺮﺍﺙ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ، آن را برای پذیرش گردشگران و محققان آماده کردهاند تا لذت شبمانی در کویر را تجربه کنند.
با گذر از ورودی کاروانسرا وارد محوطهای هشت ضلعی به نام حیاط مرکزی میشویم که ۲۴ اتاق را در پیرامون خود دارد و ﺩﺭ ﭘﺸﺖ آنها فضایی دو طبقه دیده میشود. در طبقه پایین این فضای دو طبقه، اصطبلهای ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺑﺮﺍی ﻧﮕﻬﺪﺍﺭی ﭼﻬﺎﺭﭘﺎﯾﺎﻥ بوده و اتاقهایی در طبقه بالا به عنوان ﻣﺤﻠﯽ ﺑﺮﺍی ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﭘﺨﺖ ﻭ ﭘﺰ غلامان یا استراحت مسافران کاربرد داشته است. ﻓﺮﻡ ﺍﺗﺎﻕﻫﺎی طبقه بالا ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﮑﻮ و ﻇﺎﻫﺮی ﻧﺎﻫﻤﺎﻫﻨﮓ را نشان میدهد که ﺩﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭی ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥﻫﺎی ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺻﻔﻮی نیز وجود دارد.
کاروانسرای قصر بهرام که از جاهای دیدنی سمنان محسوب میشود، در ۱۳اردیبهشت۱۳۵۴ با شماره ۱۰۵۴ به جمع آثار ملی پیوست و بهترین نقطه در پارک ملی کویر از منظر گسترش اکوتوریسم شناخته شده است.
راه اصلی به منطقه پارک ملی کویر از تهران از طریق جاده آسفالته ورامین- پیشوا (امامزاده جعفر) است. جاده شوسه کنار راهآهن به مبارکیه میرسد. جاده از حاشیه منطقه مبارکیه ادامه پیدا میکند و بعد از آن وارد منطقه میشود.
از کاشان هم باید به آران و بیدگل رفت و از آنجا به مرنجاب، سپس از راه کویر کهک شهرستان گرمسار هم میشود وارد پارک ملی کویر شد.