همه ما خسیس هستیم! انکار میکنید؟! بسیار خب... میگویم چرا خسیسیم و د ر آخر د ر مورد خود تان قضاوت کنید! این خساست از پول خرج کرد ن گرفته تا حرف زد ن و حتی تلاش برای بهبود حال روحی خود مان د امنه د ارد!
خسیسیم!
ما به لحاظ احساسی و عاطفی خسیس هستیم. اگر کسی را به لحاظ عاطفی انتخاب میکنیم د لمان میخواهد تمام و کمال برای خود ما باشد. بیرون رفتن او با ما باشد. حرف زد نش فقط برای خود ما باشد. سفر رفتن او تنها برای ما باشد، چون د لمان نمیخواهد د اشتههای ما را کس د یگری د اشته باشد.
خسیسیم!
ما د ر نثار عشق و د وست د اشتن و محبت خسیس هستیم. میترسیم بگوییم «د وستت د ارم» تا مباد ا از بانک احساس ما زیادی برد اشت شود. میترسیم بیمحابا محبت کنیم تا مباد ا از آن محبت قلب د یگری پر شود. حتی وقتی عاشق میشویم انگار جانمان بالا میآید تا بگوییم «د وستت د ارم».
خسیسیم!
ما د ر کلام خسیس هستیم. اشتباه میکنیم، د ست و د لمان میلرزد بگوییم «ببخشید». حرفی را مید انیم، اما نمیزنیم. پاسخی را د اریم، اما نمیگوییم. کاری را برایمان انجام مید هند، د هانمان باز نمیشود که بگوییم «ممنونم، لطف کرد ی».
خسیسیم!
ما حتی د رباره جسم خود هم خسیس هستیم. جسمی که روزی زیر خاک میرود را هم از د یگران د ریغ میکنیم. شاید حضور ما د ر خانه پد ر بزرگ و ماد ربزرگ ثانیهای قلب او را التیام بخشد. شاید اگر روبه روی کسی بنشینیم و به اند ازه خنک شد ن و نوشید ن یک چای حرفهایش را بشنویم حال او بهتر شود؛ و خسیسیم!
اینبار د ر خرج کرد ن د اراییهای خود خسیسم و همواره برای روز مباد ایی که هیچ وقت نفهمید یم کی و کجاست، د اشتههای خود را خرج نمیکنیم! خوب زند گی نمیکنیم تا پساند از و پساند از و پساند از کنیم! تا به حال فکر کرد ید این همه پساند از د ر نهایت چه خواهد شد؟! فرض کنید تمام د اراییهای بانکها برای من و شما باشد، اما وقتی د ل خرج کرد ن ند اریم به چه د ردی میخورد؟! ما از امروزمان میزنیم برای فرد ایی که نمید انیم هستیم یا نه! مسیری که اگر د ر آن قرار بگیریم د قیقاً مسیر شیطانی است. به مصد اق آیه صریح قرآن ماند ن د ر گذشته و فکر آیند ه د و روزنه نفوذ شیطان است و آیا بُعد مادی و نگرانیهای ما خارج از این مسیر است؟!
مید انستید قد رت جذب ارتباط مستقیم با میزان کرامت و بخشند گی ما د ارد؟! هرچه افراد بیشتری از سفره رزق و مهربانی ما بهره بگیرند سطح محبوبیت ما بالاتر خواهد رفت و برعکس خساست باعث د وری افراد از ما میشود؟! اصلاً تا به حال به این فکر کرد ید چرا پول را خرج نمیکنید؟! این یعنی شما نگران هستید تا د اشتههایتان تمام شود؟! پس این میان خد ا چه نقشی د ارد؟!
امام علی (ع) د ر این زمینه به نکته د قیقی اشاره کرد ه و فرمود ند : «البخل بالموجود سوء الظن بالمعبود؛ بخل ورزید ن به آنچه د ر د ست د اری بد گمانی به معبود است.»
شاید این کلام را با ولخرجی اشتباه بگیرید و اد عا کنید که این چنین مثل معروف «تا پول د اری رفیقتم، قربون بند کیفتم» تحقق پید ا خواهد کرد. خیر؛ منظور این نیست که با پول خرج کرد ن ارتباط بین افراد حفظ شود، اما د ر اینجا مصد اق ما بر عکس است، خساست د ر پول خرج کرد ن به حدی برای اطرافیان سنگین است که ترجیح مید هند با ما د ر هیچ شرایطی همراه نباشند! از سفر گرفته تا حتی نشست و برخواست ساد ه...
حالا د ید ید همه ما کم و بیش خسیس هستیم و د اشتههای مادی و معنوی خود را به امید اینکه فرد ا و فرد اها خرج کنیم، امروز از خود و د یگران د ریغ میکنیم، د ر حالیکه مشخص نیست حتی فرد ایی باشد؛ و د ر خاتمه یک سؤال: ارزش هر آنچه د اریم به صرف د اشتن آن است یا به استفاد ه د رست از آن؟!
