پیشکسوت تئاتر کشورمان معتقد است باید برای هنرمندان زمان و بودجه بیشتری در نظر گرفته شود تا با تعامل دوطرفه چراغ تئاتر در مناطق مختلف کشور نیز روشن بماند. امیدوارم که احیای مجدد جشنوارههای منطقهای تئاتر باعث بهتر شدن شرایط هنرمندان در مناطق مختلف باشد.
هوشنگ توکلی با اشاره به موضعگیری برخی از اهالی تئاتر نسبت به گروههایی که روی صحنه رفتهاند از هر دو گروه خواست که یکدیگر را متهم نکنند و اجازه دهند کورسویی از روشنایی در تئاتر باقی بماند.
این بازیگر و کارگردان پیشکسوت تئاتر با اشاره به اینکه تئاتر هنری است که هرگز نمیمیرد، درباره موضعگیری این روزهای برخی از اهالی تئاتر نسبت به گروههایی که روی صحنه میروند به مهر گفت: بخشی از هنرمندان تئاتر در شرایط فعلی نسبت به اجرای آثار روی صحنه موضعگیری کردهاند و بخشی دیگر به کارشان روی صحنه ادامه میدهند. به نظر من هر دو گروه با زبان هنر برای رسیدن به آنچه در نظر دارند، تلاش میکنند.
وی ادامه داد: این دو گروه تنها نگاهشان در اینکه تئاتر باید متوقف شود یا ادامه داشته باشد با یکدیگر متفاوت است. قطعاً این موضوع در زمان حل میشود و برای کوتاهمدت نمیتوان نسخه منطقی برایش تجویز کرد. شخصاً نمیتوانم بگویم توقف یا ادامه تئاتر درست یا غلط است. فکر میکنم این موضوع به ذهنیت هنرمندان مرتبط میشود. تنها امیدوارم که نتیجه هر دو خوب باشد و دوگانهسازی نشود.
این هنرمند یادآور شد: من بیشتر نگران جامعه هنری هستم. هنرمندان قبل از انقلاب هم با یکدیگر تضادهایی داشتند، اما مجموعه فعالیتهای هنری آن زمان با نسلهای مختلف فعلی که در حال فعالیت هستند، قابلمقایسه نیست. امروز ما هنرمندان زیادی در سراسر کشور داریم که نیازمند حمایت و تلاش مدیریت کلان فرهنگی هستند. همه اینها را باید جزو عواملی بدانیم که در کشور باعث کشمکش ذهنی هنرمندان شده است.
بازیگر و کارگردان کهنهکار تئاتر با اشاره به اینکه امیدوار است تئاتریها با وجود اختلافنظر دچار دوگانگی نشوند، بیان کرد: تنها امیدوارم هنرمندان دچار دوگانگی نشوند، چه آنهایی که کار میکنند و چه آنهایی که فعالیتی در این زمینه ندارند، یکدیگر را متهم نکنند و اجازه بدهند، کورسویی از روشنایی تئاتر باقی بماند.
توکلی با اشاره به اینکه بیشتر هنرمندان تئاتر زندگیشان به کارهای هنری وابسته است، عنوان کرد: مشکلات اقتصادی هنرمندان تئاتر ما قابلمقایسه با هنرمندان دیگر نیست. همواره و در شرایط مختلف فقر و سختی بر هنرمندان تئاتر تحمیل میشود که البته با باز یا بسته بودن سالنها مرتفع نمیشود. این موضوع به مدیریت کلان بخشهای فرهنگی برمیگردد که باید زیرساختها و بودجهای برای این عزیزان فراهم کنند. با شرایط فعلی اگر تئاتر در همه سالنها رونق داشت، باز هم انبوهی از هنرمندان تئاتر ما برای امرارمعاش مجبور به فعالیت در کارهای دیگر بودند. البته هنرمندانی که تئاتر تنها شغل آنهاست بیش از پیش متضرر خواهند شد.
به گفته وی باید برای هنرمندان زمان و بودجه بیشتری در نظر گرفته شود تا با تعامل دوطرفه چراغ تئاتر در مناطق مختلف کشور نیز روشن بماند. امیدوارم که احیای مجدد جشنوارههای منطقهای تئاتر باعث بهتر شدن شرایط هنرمندان در مناطق مختلف شود.
