پوشیدن لباسهای زنانه بر تن مردان، چهرهآرایی زنانه از سوی مردان و ادا و اطوارهای مردانه از سوی زنان این سالها بیشترین جلوه خود را در جشنوارههای سینمایی بروز و ظهور داده، گویی این رویدادهای هنری بزرگترین بستر رفتارهایی قرار گرفته که تفکرات پوچ و غیرانسانی پشتوانه آنهاست.
فمنیستها و همجنسبازها بیشتر از هر تفکر منحط دیگری در یک دهه اخیر در رویدادهای سینمایی مغرب زمین جا باز کردهاند و عجیب به نظر میرسد که توانستهاند افکار ضدبشری خود را غلبه بدهند. البته در همین سالها برخی مدیران فستیوالهای غربی مقابل زیادهخواهی این گروهها ایستادهاند. برای مثال چند سال پیش مدیر جشنواره فیلم ونیز در برابر سهمخواهی فمنیستها که خواهان شرکت دادن برابر تعداد زنان و مردان فیلمساز بودند مقاومت کرد. دو سال پیش نیز آلن دلون در جریان بزرگداشتی که جشنواره فیلم کن برای او در نظر گرفته بود تحت تبلیغات منفی شدید فمنیستها و همجنسگرایان قرار گرفت. آنها به جشنواره کن فشار میآوردند که از تجلیل دلون به خاطر سخنانی که ضدموضوع سپردن فرزند به همجنسبازان بر زبان رانده بود، خودداری کند. آلن دلون در نهایت زیر فشارها مقاومت کرد و حاضر نشد حرف خود را پس بگیرد. گروههای حامی همجنسبازی و رویکردهای فمنیستی در کشورهای غربی از لابیهای قدرتمندی بهره میبرند و بهطور روزافزون نفوذ خود را گسترش میدهند.
حالا، اما این جشنواره سینمایی لوکارنو در سوئیس است که قرار است با نفی جنسیت، جایزه بهترین بازیگر خود را بدون در نظر گرفتن جنسیت اهدا کند. معلوم است که در این روند اتفاقاً جنسی که متضرر خواهد شد زنان خواهند بود، چراکه بهطور معمول بازی مردان در فیلمهای سینمایی بیش از زنان به چشم میآید و مورد توجه قرار میگیرد. این موضوع در دیگر رشتههای سینمایی نیز صادق است. برای مثال در جشنواره فیلم اسکار از ابتدا تاکنون فقط دو فیلمساز زن، آنهم در یک دهه اخیر اسکار بهترین کارگردانی را دشت کردهاند. سایر رشتههای سینمایی نیز به همین منوال انجام میشود و تنها رشتهای که در آن جایزه به تفکیک جنسیت اعطا میشود، رشته بازیگری است که فمنیستها و نفیکنندگان جنسیت این موقعیت را نیز از زنان سلب کردهاند. جالب است که فمنیستها از طرفی خواهان تساوی جنسیتی با درخواست در نظر گرفتن تعداد مساوی فیلمساز مرد و زن هستند و در جایی دیگر در رویکردی متناقض در برابر سلب شدن حق مساوی در رشته بازیگری سکوت میکنند. تصمیماتی از این دست در جشنوارههای غربی با هدف رویکرد نفی جنسیت قرار نیست به همینجا ختم شود و به مرور با نشستن مدیرانی که از میان حامیان این گروههای افراطی انتخاب خواهند شد، غلبهای بیشتر خواهد یافت.
پیش از این برگزارکنندگان برلیناله، فستیوال فیلم برلین، چنین تصمیمی را اتخاذ کرده بودند. در سال ۲۰۲۱ خرس نقرهای بهترین بازیگر نقش اول و نقش مکمل را که تا پیش از این به یک مرد و یک زن منتخب هیئت داوران داده میشد، تنها به دو نفر در دو نقش اول و مکمل دادند.
یورونیوز در اینباره گزارش میدهد مسئولان برگزاری فستیوال فیلم لوکارنوی سوئیس هم اعلام کردهاند که هدف اصلی از حذف جنسیت «برانگیختن احساسات است و اینکه نشان دهیم سینما عرصه تصمیمگیریهای پیشرو است.» در بیانیه این فستیوال همچنین میخوانیم: «با برابری و احترام به تمام هویتهای جنسیتی، جهان زیباتری پیشروی شهروندان زمین خواهد بود.»
مدیر هنری فستیوال فیلم لوکارنو، جیونا ناتزارو میگوید: «ما معتقدیم که این انتخاب و حذف جنسیت، تلاشهایمان برای نمایش و پاداش دادن به استعدادها و خلاقیتها را بیشتر میکند و از دسته بندیسازیهایی که در جهان امروز دیگر منسوخ شدهاند فراتر میرود. جهان در مسیری رو به جلو حرکت میکند که قطعاً دیگر نمیتوان تنها از دو جنسیت، زن و مرد گفت.»
انحطاط روزافزون جشنوارههای غربی در حالی رقم میخورد که همچنان طیف قابل توجهی از سینماگران در ایران شرکت در این رویدادها را اصالت میدهند و برای آن دست و پا میشکنند.
