بدنامی بهتر از گمنامی است، این شعار همه افرادی است که حاضرند دست به هر کاری بزنند تا در فضای مجازی دنبالکنندههای خود را افزایش بدهند. این افراد برای سرگرم کردن مخاطبانشان جلوی دوربین تن به تقلید صدا تا ارائه دابسمش (لبخوانی روی صدای دیگران) میدهند. خلاصه اینکه این روزها هر کسی که فکر میکند شوق و استعداد هنریاش در بازیگری زمینه شکوفا شدن در فضای واقعی را نداشتهاست، در این وادی خود را میآزماید.
در این بین هر از گاهی شاهد افرادی هستیم که زمانی در یک فیلم یا سریال شانس خود را آزمودهاند، اما به هر دلیل به جایگاهی که متصور بودند، نائل نیامدند، پس بهترین گزینه را جذب دنبالکننده از طریق رفتارهای شاذ تشخیص میدهند. در تازهترین مورد یک بازیگر دست چندم مقابل دوربین با برداشتن روسری دست به کشف حجاب زده و این ویدئو را در فضای مجازی منتشر کردهاست.
اگر در سالهای نهچندان دور بازیگرانی، چون گلشیفته فراهانی و ریحانه پارسا کشف حجاب و فکر کردند در خارج از ایران فضای بهتری برای رشد و پیشرفتشان مهیا است و به وضوح پس از چند سال سرخورده شدند، بازیگران دست چندمی هم بودهاند که پس از ناکامی در چهرهشدن خود را قربانی بازیهای افرادی، چون مسیح علینژاد کردند تا از این طریق به شهرت و موقعیت بهتری دست پیدا کنند، غافل از اینکه در بهترین حالت از آنها به عنوان مانکن و مدل استفاده شدهاست. برای مثال صدف طاهریان که در ایران در حاشیه چند سریال تلویزیونی نقشهای فرعی بازی میکرد، پس از کشف حجاب با چند دقیقه ایستادن و تکان دادن خود در کنار خوانندههای لسآنجلسی صرفاً خود را در حد یک پادو و دلقک رسانههای فارسیزبانی، چون امبیسی پرشیا تنزل داد. بدیهی است که در خارج از ایران نیز کسی برای افرادی که به کشور خود پشت میکنند، تره خرد نمیکنند و همواره به این افراد به چشم مزدور و خائن به میهن خود نگاه میشود. گلشیفته فراهانی که پس از مهاجرت از ایران توانست در چند فیلم غربی به ایفای نقش بپردازد، در گفتگو با یک نشریه ایتالیایی در پاسخ به این سؤال که چرا هالیوود را ترک کردهاست، به وضوح اعتراف میکند: «در ابتدا در هالیوود دائم به من نقش تروریست خاورمیانهای پیشنهاد میشد، برای همین آنجا را ترک کردم.»
