فیلم سینمایی «نمایش کودکانه به سبک ایتالیایی» در مراحل پایانی پیشتولید و آمادگی برای شروع فیلمبرداری به سر میبرد.
این فیلم نخستین محصول مشترک سینمای ایران و ایتالیا است و از ابتدا کمپانی فیلمار میلان ایتالیا برای مشارکت و پخش بینالمللی آن اعلام آمادگی کردهاست. برخلاف شعارهای حمایت از سینمای کودک، کارگردان فیلم اول سینمایی، محصول مشترک و البته موضوعات استراتژیک مانند بحث فرزندآوری و جوانی جمعیت، بنیاد سینمایی فارابی حمایت از تولید این فیلم را رد کردهاست. این در حالی است که این فیلم هر چهار شرط ذکر شده را در وظایف فارابی که از سوی رئیس سازمان سینمایی تعریفشده دارد. سال گذشته تولیدهای فارابی در جشنواره فیلم فجر رونمایی شدند که چیزی به غیر از مجموعهای از فیلمهای ضعیف و شکست خورده نبودند و برخی از این فیلمها نیز در اکران امسال در قعر جدول فروش قرار گرفتند و حتی پول غذا و پذیرایی عوامل خود را نیز از گیشه درنیاوردند! امسال نیز فیلمهای تولید فارابی را خواهیم دید. بارها محمد خزاعی، رئیس سازمان سینمایی بر حمایت از فیلمسازان کار اولی، فیلمهای کودک، محصول مشترک در جهت دیپلماسی فرهنگی تأکید کردهاست، اما فارابی به عنوان زیرمجموعه سازمان سینمایی از حمایت «نمایش کودکانه به سبک ایتالیایی» به عنوان تنها فیلم کودکی که امسال پروانه ساخت گرفته و آن هم با تقاضای تنها ۳۰ درصد مشارکت در تولید سر باز زدهاست. از طرفی رهبری نظام بارها بر مسئله جوانی جمعیت و فرزندآوری تأکید کردهاند و دولت نیز بارها شعار آن را دادهاست،، اما در عمل نهادهایی مانند فارابی برخلاف منویات رهبری و دولت گام برمیدارند و حتی دلیل قانعکنندهای برای رد حمایت از این قبیل فیلمها ارائه نمیدهند و حتی شفافسازی نمیکنند که اعضای شورای این نهاد چه افرادی هستند و از چه سابقه هنری و دانش سینمایی برخوردار هستند که این چنین اثری را که به گواه بسیاری از سینماگران و اساتید دانشگاهی هنر فیلمنامهای نادر در حوزه کودک است، رد میکنند. آیا مدینه فاضله تصمیمگیران همچنان ارائه تصویر چرک و نکبت بار از ایران و ایرانی در مجامع سینمایی جهان است که تصویر رنگی و به روز و امیدوارکننده از کودک ایرانی در «نمایش کودکانه به سبک ایتالیایی» را رد میکنند؟
آیا همچنان در نهادهای سینمایی، افراد تصمیمگیرنده در ذهنیت کودک پابرهنه و فقیر دهه ۶۰ ماندهاند و نمیتوانند با یک اثر برای نسل کودک امروز که به انواع تکنولوژی ارتباطی و فیلمهای روز دنیا دسترسی دارد، ارتباط برقرار کنند که حمایت از تولید فیلم یادشده را رد میکنند؟
به مرور به این نتیجه میرسیم که گویا شرط حمایت، نه محتوا، بلکه نام افراد است و باید رزومهای همچون تواب دهه ۶۰ یا اصلاحطلب دهه ۷۰ و ۸۰ یا اعتدالی دهه ۹۰ را داشت یا در تولید با بودجه دولتی به سود رسید و به سود رساند تا به مذاق برخی مدیران فرهنگی خوش آید!
*فیلمنامهنویس و کارگردان
