مسئول بنیاد سینمایی فارابی، مشخصاً معاون بینالملل و شخص دیگری که همراه ایشان در جشنواره کن حاضر بوده است، طی ۱۰ روز اقامت در محل جشنواره کن به جای دفاع از رویکردهای سینمایی کشور و تلاش برای رو کردن دست کارگردان فیلم «عنکبوت مقدس» و اقدام سیاسی و غیرسینمایی مسئولان جشنواره، به مخابره اخبار، عکسهای دیدارها و اهدای هدایای متنوع از صنایعدستی به میهمانان چتر ایران اهتمام داشتند.
رائد فریدزاده که طی سالیان اخیر و از زمان دولت تدبیر و امید تا روی کار آمدن دولت سیزدهم متصدی پست معاونت بینالملل بنیاد سینمایی فارابی بوده، پس از بازگشت به کشور در نشست خبری که به منظور تشریح دستاوردهای حضورش در این جشنواره برپا شد، سعی کرده اولاً با فرافکنی انفعال و عدم واکنش بههنگام نسبت به نمایش فیلم موهن «عنکبوت مقدس» را توجیه کند، ثانیاً تلاش کرده با پیش کشیدن پای «صهیونیسم و سعودی» و تلاش برای آنچه حذف ایران از بازارهای جهانی فیلم خوانده، خود را پیروز این مبارزه بینالمللی و بزرگ نشان بدهد.
فریدزاده در حالی مدعی است «کشورهایی از جمله عربستان میخواستند جای ایران را بگیرند» که در ادامه جمله بعدیاش گفته است: «سعودی امسال با هزینههای گزافی که انجام داده بود در مکان خوبی جانمایی کرده و با هزینههای میلیون دلاری در بازار کن خودنمایی میکرد [!]» در واقع مشخص نمیشود وقتی سعودی، هزینه گزافی برای تبلیغات و جانمایی در مکانی خوب را با موفقیت انجام داده، چرا نمایندگان سینمایی کشورمان نگران از دست دادن میز و صندلیهایشان در آنجا بودند؟!
البته ممکن است دلیل آنها این باشد که «چتر سینمای ایران سالیان سال با همسایگی اسپانیا و ایتالیا در این رویداد حاضر میشود»، جملهای که در اظهارات فریدزاده به آن اشاره شده و احتمالاً حفظ همسایگی با ایتالیا و اسپانیا ارزش زیادی دارد!
گذشته از این اظهارات متناقض معاون بینالملل بنیاد فارابی که هم میتواند خودش را با سیاستهای فرهنگی هنری دولت تدبیر و امید و هم دولت مردمی تطبیق دهد تا جایگاهش متزلزل نشود، وی در بخش دیگری سعی کرده با اسم بردن از رژیم صهیونیستی و سعودی در کنار هم این گزاره ذهنی را تقویت کند که مشغول مبارزه با این محور شریر به منظور حفظ آرمانهای فرهنگی و تمدنی کشورمان بوده است!
فریدزاده در حالی گفته «در کنار عربستان سعودی، رژیم صهیونیستی نیز برنامههای تشویقی زیادی داشت که فیلمهای زیادی به صورت تولید مشترک با کشورهای دیگر ساخته و توانسته به قطب سینمای منطقه تبدیل شود» و اگر غفلت کنیم «جایگاه معتبر سینمای ایران در دنیا از دست میرود» که معلوم نیست دقیقاً این اتفاق چگونه میافتد یا اینکه منظورش از جایگاه معتبر چیست، ظاهراً نگاه ایشان مثل مسئولان پیشین سینمایی این است که صرف حضور سینمای ایران در چنین رویدادهایی اصالت دارد، نه کیفیت حضور. آیا هنوز و همچنان شعار مدیران فارابی حضور حداکثری در جشنوارههای خارجی است؟ اینکه هر جشنواره یک فیلم ایرانی یا هیچ فیلم ایرانی نباید بدون جشنواره بماند؟ اگر این است که قبلیها بهتر از شما داشتند به وظایفشان عمل میکردند.
نکته متناقض و عجیب دیگری که این مدیر ارشد بنیاد فارابی (نماینده سینمای کشورمان در جشنواره کن) مطرح میکند، علت عدم تماشای فیلم «عنکبوت مقدس» در جشنواره کن بهرغم حضورش در آنجاست. او در این زمینه سه بهانه را ذکر کرده است؛ یکی اینکه «مشغله کاری در چتر سینمای ایران»، دومی «هکشدن سایت فروش بلیت جشنواره کن در روز نمایش و، اما سومین بهانهای که فریدزاده برای این اهمال ذکر کرده از دو بخش قبلی عجیب و قابل تأملتر است. او گفته است به دلیل «عدم علاقه شخصی» فیلم را ندیده است!
در واقع آقای همیشه معاون بینالملل بنیاد فارابی مشخص نکرده که بالاخره بهخاطر کدام یک از سه دلیل (شما بخوانید بهانه) مشغله، هک شدن سایت یا عدم علاقه شخصیاش موفق به انجام ابتداییترین توقعی که از او میرفته، نشده است؟!
شاهبیت حرفهای فریدزاده جایی است که درصدد تبیین علت تعلل سازمان سینمایی در واکنش به فیلم موهوم «عنکبوت مقدس» برآمده و گفته است «باید درباره فیلم صحبت میشد و بعد بیانیه داده میشد و این احتیاج به جلسهای داشت که بعد از حضور من در ایران این جلسه برگزار شد و فردای بازگشت ما، این بیانیه صادر شد [!]» باید به معاون بینالملل بنیاد سینمایی فارابی یادآور شد که با توجه به پیشرفتهای تکنولوژیکی قرن حاضر و وجود ابزارهای کارگشایی مثل تماس تصویری و اینترنت، موکول کردن چنین اقدام مهمی به بعد از بازگشت شما از جشنواره کن، نهتنها بدسلیقگی که حتی اقدامی از سر تسامح و تساهل بوده است.
